Bu gece Fenerbahçe bir Aragones mağlubiyeti yaşadı. "Oyuncular oynamadıktan sonra hoca ne yapsın" anlayışına ithafendir bu düşüncem. Teknik direktörlük sahada oyuncu değişikliklerinden ibaret olmadığı için Aragones mağlubiyeti diyorum. Futbolcuların saha şartlarını görüp, sırtlarını olumsuz koşullara yaslaması bir hoca hatasıdır. Bugüne kadar her kaybedilen maçın son 10 dakikasında futbolcuların insiyatif alması bir hoca eksiğidir. Oyuncular takım içi adalete inancını yitirmesi bir hoca hatasıdır. Takımın 2 gol bulması gereken ikinci yarıda Alex'i çıkarırken, tribündeki herhangi bir taraftar kadar takıma katkısı olmayan Deniz'i sahada tutmak bir hoca hatasıdır. Futbolcuların sahada sorumluluk almaktan korkmaları bir hoca eksiğidir. Bir devre 10 kişilik rakibe karşı oynarken insiyatif alamamak ise bir hoca eksiğidir. Sezon başından beri bütün bu davranışları sergilerken basın toplantılarında "Mayıs'ta görüşürüz" diyebilmek hangi niteliğin ürünüdür onu bilmiyorum.
Son bir söz de tribünde "üç üç üç..." diye bağıran taraftara. Bitsin artık bu ucuz tripler, kimsenin gocunduğu yok.
