Di Massimo Talento

Güzel Adam Carvalhal

2012-01-26T17:49:00.002+02:00

Beşiktaş'ın Teknik Direktörü Carlos Carvalhal, bu yıki kokuşmuş futbolumunuzun en güzel adamı benim için. Takımının Gaziantepspor maçında uzatma dakikalarında attığı gole çılgınlar kadar sevinen Portekizli kulübesinden fırlayarak köşe gönderindeki gol sevincine ortak olmuştu. Carvalhal'in attığı o depar yüzünden arka adalesinde yırtık meydana gelmiş.

Tabi gol sevinci olsunsun, sempatikliği olsun adam bize güzel geliyor gelmesine de bence teknik direktörlüğü de fena değil. Kadrosu şişkin Beşiktaş'ı gayet de güzel idare ediyor.

Hayatım Futbol'a gönlümden koparak bir Carlos Carvalhal karalamışlığım vardı. Yeri gelmişken onu da ekleyelim:
http://www.hayatimfutbol.com/index.php/2012/01/bizim-carlos/

not: Bu arada yırtık oluştuğuna dair haber dha'nın.

Erken gol, rahat maç

2012-01-21T21:16:00.000+02:00

Kadrolar açıklandığında santraforsuz Fenerbahçe’nin Galatasaray maçında olduğu gibi 4-3-3 dizileceğini düşünüyorduk ama 4-2-3-1 dizilmeyi tercih etti Aykut Kocaman. Klasik geri dörtlünün önünde Cristian ve Emre, sağda Mehmet Topuz, solda Caner, forvette Alex ve arkasında Stoch…

Maçın başında Çubuklu’nun sahada daha çabuk hareket ettiği göze çarpıyordu ki 10. dakikada hiç beklenmedik bir anda kaleci Navarro büyük bir hata yaptı. Alex’in hafif tempoda idareten yaptığı preste golü atması da çok ilginçti.

Ekstradan gelen gol ve Fenerbahçe’nin istekli oyuna Kayserispor uzun bir süre karşı koyamadı. Önceki maçlardan farklı olarak hem Cristan’ın hem de Emre’nin rakip yarı alanda prese katılması sarı-kırmızılıları çok bozsa da Fenerbahçe, hücumda pas alışverişlerinde hata yaptı. Bulunan 2 pozisyonda da kaleci Navarro iyi çıkardı.

İlk yarının son 15 dakikasında ise Kayseri baskıyı kırdı. Fenerbahçe kendi yarı alanından çıkmakta zorlanırken, zaman zaman da pozisyon verdi.

İkinci yarıda Caner ile Stoch yer değiştirdi. Göbekte oynayan Stoch yılların verdiği alışkanlıktan olsa gerek içgüdüsel olarak sık sık sola kayıyordu. Bu değişiklik Fenerbahçe’ye akıcılık kattı diyebiliriz.
Defansif olarak Cristian ve Emre’nin hücuma çıktığında arkada bıraktığı boşluk problem olmak üzereydi ki 67’de Alex’in penaltısı geldi. Her ne kadar Stoch’un içeriye çevirdiği topta penaltı oluşsa da pozisyonun esas oluşumu Alex’in ara pasındaydı. Sonrasında sinen Kayserispor’a karşı Fenerbahçe daha rahat bir futbol sergiledi. Stoch’un artık klasikleşen sol taraftan aldığı topla önün boşaltıp attığı gollerden biri daha gelirken, 90’da Bienvenu perdeyi kapattı.

Neticede kazanılan 3 puan ve 4 gollü galibiyet moral açısından çok iyi lakin Alex’in en uçta oynadığı 4-2-3-1’i tartmak adına yanlış bir maç. Erken gelen gol işleri kolaylaştırırken, esas olarak zorlu bir mücadelede Fenerbahçe’nin tıkandığı andaki kilidi nasıl açmaya çalıştığını gözlemek gerek.

Lefter'e saygı

2012-01-14T23:49:00.002+02:00

Uzun zamandır bloga yazmıyoruz ama Lefter bu dünyadan göçüp gidince iki kelam etmek gerekir.

Bir sürü üstad varken Lefter Küçükandonyadis'i anlatmak benim haddim değil lakin Fenerbahçe taraftarı olarak yönetimden 2 tane isteğim var.

Birincisi; 10 Şubat 2008'de Manchester United, Busby'nin Bebekleri olarak anılan kadronun uçak kazasına selam göndererek o gün kullanılan formayı giymişti. Pazartesi günü Manisaspor'la oynanacak olan mücadelede Fenerbahçe Futbol Takımı, Lefter Küçükandonyadis'in giydiği formayı giyerse çok anlamlı olur.

Hali hazırda zaten Feneriumlar'da bu formalardan satılıyor. Yeri gelmişken de yönetime formaları %50 indirime soktuğu için de teşekkür edelim. Ben haberi aldığımda netten satışı bitmişti.

İkincisi ve en önemlisi; Şükrü Saracoğlu olan stadımızın isminin Lefter Küçükandonyadis Stadı olarak değiştirilmesi... Bir kaç kişi bu öneriyi ortaya attığında pek itibar etmedim çünkü değişeceğine pek ihtimal vermiyordum. Ama bu konuda taraftarın sosyal medyadaki isteği beni umutlandırdı. Keşke değişse, keşke bizler Fenerbahçe Lefter Küçükandonyadis Stadı'nın yollarını arşınlasak.

Futbolda yönetici kısmı bugün var yarın yok. Elbette tarihe geçen büyük başkanlarımız da var lakin sahaların gerçek efendileri futbolculardır. Zemindeki tozu, toprağı yüzlerce kez yutmuş, yetmemiş, yüzlerce kez de rakiplere daha fazlasını yutturmuş Lefter Küçükandonyadis bunu hakediyor. Milli Takım meselesine girmemize bile hiç gerek yok. Sadece Fenerbahçe'ye kattıklarıyla bunu hakediyor.

İleride çocuklarımız Şükrü Saracoğlu kimdir diye sorduğu zaman anlatılır edilir ama malumunuz meseleyi de -yazmaya elim varmıyor- es geçmeyiz. Onu anlatmaktansa Lefter'i anlatayım daha hayırlı.

Umarım yönetim taraftarın 'Fenerbahçe Lefter Küçükandonyadis Stadı' isteğini dikkate alır.

...

2012-01-07T16:41:00.001+02:00

Spor İletişimi & Spor Hukuku Sertifika Programları

2011-11-24T12:39:00.003+02:00

Kadir Has Üniversitesi bünyesinde bu yıl üçüncü kez düzenlenecek olan Spor Hukuku & Yönetimi Sertifika Programı ve bu yıl beşinci kez düzenlenecek olan Spor İletişimi Sertifika Programı kapılarını yeni dönem öğrencilerine açıyor.

26 Kasım Cumartesi günü Kadir Has Üniversitesi, Cibali Kampüsü’nde yapılacak burs sınavlarının ardından, 10 Aralık günü yapılacak ilk ders ile programlar başlayacak ve 2012 Nisan sonuna kadar devam edecektir. Burs sınavları sonucunda ilk 20 arasına giren öğrencilere de çeşitli burs imkanları tanınacak. Sınava giriş ücreti ise 25 TL. Sınav için online kayıt programın web sitesinden sınav gününe kadar yaptırılabiliyor.

Spor İletişimi Sertifika Programı’nın kontenjanı 50 kişiyle sınırlı. Eğitim bedeli ise 2.750 TL olup, lisans, yüksek lisans ve doktora öğrencilerine 1.750 TL’dir. Yüksek sayıda katılım ve kısıtlı kontenjan sebebiyle, Spor İletişimi Sertifika Programı’na katılmak isteyenlerin Burs Sınavı’na mutlaka girmeleri gerekiyor.

Spor Hukuku ve Yönetimi Sertifika Programı kontenjanı ise 80 kişiyle sınırlı. Eğitim bedeli 2.750 TL olup, lisans, yüksek lisans, doktora öğrencileri, stajyer avukatlar, Spor Genel Müdürlüğü ve spor federasyonları çalışanları, öğretim üyeleri ve lisanslı sporculara %20 indirim imkanı vardır. Spor Hukuku ve Yönetimi Sertifika Programı için Burs Sınavı’na katılmak mecburi değil. Ama yine de programın kapsamı hakkında bilgi sahibi olmak için sınava girmekte fayda var.

Spor Hukuku & Yönetimi ve Spor İletişimi olarak iki ayrı programı bünyesinde barındıran Spor Hukuku Araştırma ve Uygulama Merkezi, bu programlar kapsamında FIFA ve UEFA gibi seçkin uluslararası kuruluşlardan konuşmacıları üniversitemize davet etmektedir. Program süresince Levent Bıçakcı, Şenes Erzik, Atilla Gökçe, Adnan Türkkan, Kemal Kapulluoğlu, Tanıl Bora, Fuat Akdağ, Yiğiter Uluğ, Caner Eler, Mehmet Demirkol, Okay Karacan, İbrahim Altınsay, Ali Murat Hamarat, Mert Aydın gibi spor dünyasının birçok önemli ismi derslerde yer alacak.

Derslerin Cumartesi ve Pazar günleri saat 10:00 ile 14:00 arasında yapılacağı program 15 hafta (120 saat) devam edecek. Programların ders içerikleri ve katılımcı listelerinin tamamına aşağıdaki adreslerden ulaşabilirsiniz.

Spor İletişimi Sertifika Programı;

http://shaum.khas.edu.tr/spor-iletisimi-sertifika-programi.html

Spor Hukuku ve Yönetimi Sertifika Programı;

http://shaum.khas.edu.tr/spor-hukuku-ve-yoenetimi-sertifika-programi-2.html

Hayatım Futbol Android marketlerde

2011-11-17T21:21:00.001+02:00

Bildiğiniz gibi bir süredir hayatım Futbol adında bir dergi çıkarıyoruz. Daha önce IPad ve web'de yayınlanan derginin 7. sayısı Android marketlerde de ücretsiz olarak indirilmeyi bekliyor. Android'e ne zaman geçeceğimiz hakkında çok soru soruluyordu ve olabildiğince hızlı olarak bu imkanı da sağlamayı başardık. IPhone ne zaman çıkar gibi sorular da geliyor. Onun için de çalışmalar sürüyor, en yakın zamanda o da çıkacaktır.

Keyifli okumalar

Android tabletlere okumak için Hayatım Futbol: İNDİR

IPad'e indirmek için Hayatım Futbol: İNDİR
Web'den okumak için Hayatım Futbol: www.hayatimfutbol.com/
Blogdan okumak için Hayatım Futbol: www.hayatimfutbol.com/blog/
Facebook adresi: facebook.com/hayatimfutboldergi
Twitter adresi: twitter.com/HayatimFutbol

Islıktan ötesi

2011-11-12T11:39:00.000+02:00

Futbolcu ıslıklamak bence kötü birşeydir. Bence diyorum çünkü bu tartışılabilir. "Ben tepkimi nasıl göstereceğim" diyen adamlar var. Tabi neye tepki gösteriyorsun, niye tepki gösteriyorsun gibi uzayan giden bir sürü soru silsilesi ardından gelir ama bunu şu an tartışmanın pek de önemi yok. Çünkü bugün ıslıklanan Volkan Demirel'in suçu sadece ama sadece formasını giydiği kulübün renklerinin sarı-lacivert olmasıyla alakalıydı. Bu kadar mı düşmanız birbirimize. 80'li yıllarda el ele kol kola tribüne girme muhabbetine girmeyelim de (ki zaten ben o yılları hatırlamıyorum) nedir yani bu düşmanlığın kaynağı. "Milli forma altındaki futbolcu" edebiyatının ötesinde birşey bu. Türkiye'de çok açık ve net kulüp ırkçılığı yapılıyor. Bu sözü sadece Galatasaraylılar üzerine alınmasın sakın.

Aslında buyazının daha uzun bir devamı vardı lakin sevgili Ali Ece'nin blogunda gördüğüm şu pankart tüylerimi diken diken etti: http://aliece.blogspot.com/2011/11/insan-degilsiniz-ki-turk-olasiniz.html

Bunun üzerine söylenecek laf yok. Tepki vermeyenin insanlığından şüphe ederim.

Gazlı mı, sistemli mi?

2011-11-12T03:51:00.000+02:00

Maç öncesi tahminim 1-0 alırız, deplasmanda da berabere kalır tur atlarız yönündeydi. Hiç de beklediğim gibi olmadı ve Türkiye Milli Takımı Hiddink yönetimindeki en kötü futbolunu sergileyerek Hırvatistan'a TT Arena'da 3-0 mağlup oldu.

Hiçbir milli takım hocası size sezon öncesi kondisyon yüklemesi yapmaz, alttan genç oyuncu da yetiştirmez. Rekabetin arttığı, kaybedilecek bir şampiyonanın çok şeyler götürdüğü bir ortamda "ben genç oyuncularla sahaya çıkayım, bir takım oluşturayım, iki sene kaybetsek de sonrasında bomba gibi döneriz" mantığı da işlemez. Hiddink gelir, takımın mental sorununu tespit eder, bunun üzerine gidip düzeltmeye çalışır.

Biz gazla çalışan milli takımdan bıkmıştık ve aklıyla oynayan, disiplinli bir takım görmek istiyorduk. Bunu başaracak yegane hoca Hiddink'tir. Hollandalı teknik adam geldiği günden beri devamlı aynı şeyleri söylüyor; "duygularımızla hareket ediyoruz", "futbolcular kendilerine verilen görevleri saha içinde unutabiliyorlar", "taktik disiplini elden bırakmamamız lazım" gibi. Bu minvalde ilerliyor hep röportajlar. İşte bu demeçler bizim hâlâ aklımızla futbol oynamamızın eleştirisi. Oynayabilir miyiz, muallak. Muallak çünkü bazı maçlarda oynadık. Ha artık oynayamayız, zira TFF Hiddink'i büyük ihtimal postalar.

Grupta oynanan ilk dört maçı bir kenara koyarsak, Azerbaycan maçından sonra taktik disipline sadık maçlar izledik. TT Arena'daki Almanya maçı dahil zaman zaman çok iyi futbol oynadık. Lakin yaratıcılığımız eksik, Arda dışında bireysel yeteneğini ortaya koyan çok az, gurbetçilerden hiç verim alınamıyor. Kısır maçlar izledik, turnavanın en az gol atan ekiplerinden biri olduk.

Bizim temel sorunlarımızdan bir tanesi belli bir sistematiğimiz olmadığı için gurbetçilerden verim alamamamız. İki yıldır ortalığı inleten Nuri Şahin kaç maç oynadı, oynadığı maçlarda ne kadar verimli oldu. Tek istisna Hamit Altıntop. Keza onun kadroda oluş zamanına bakın uzun yıllar geçti. U-21'de beraber oynadığı çok arkadaşı var şu an kadroda. Sadece bu sorun bile birçok şeyi anlatıyor.

Görünen o ki gemi karaya oturdu. Artık bunu Hiddink çıkaramaz. O güven kayboldu çünkü. Ben güvensem de birşey değişmez, genel kanı bu yönde. Almanya maçı sonrasında Sportivi'de maç yorumu yaparken Hiddink'i savunuyordum, rejiden soru geldi. Yani Hollandalı'ya karşı bu denli bir sevgisizlik ortamı oluşmuş durumda. Muhtemelen de hoca değişecektir. Lakin en büyük sorun kimin geleceğidir. yabancı hoca getireceklerse o da Hiddink'in yaptıklarına benzer şeyler yapacaktır ve muhtemelen iki sene sonra o da tefe konup yollanacaktır. Yapılması gereken önümüzdeki Almanya gerçeğini görmemiz. Onlar ne yaptı da bu denli bir çıkış yakladılar iyice irdelemek lazım. Kolay değil ama zor da değil. Belli bir sistematiği oturtamadığımız taktirde Kulüp takımlarının yakaladığı jenerasyonla yetineceğiz. Yani kimi getirirsen getir işin Aykut Kocaman'a, Şenol Güneş'e, Fatih Terim'e, Carlos Carvalhal'e kalmış olur.

Jag Ar Zlatan Ibrahimovic

2011-11-09T14:59:00.001+02:00

Otobiyografinin en kötüsünün bile bir şekilde gideri oluyor. Ne de olsa hakkında bahsedilen kişi hayatı merak edilen kişiler oluyor. Dolayısıyla edebi bir değer taşıması pek gerekmiyor.
Ibrahimovic milli maçlar arasında Stockholm'de o davet senin bu davet benim geziyor. Bunlar biri geçenlerde ödül töreniydi ve dördüncü kez İsveç'te yılın oyuncusu seçildi. Bu sefer de kendi otobiyogafisinin tanıtımına katılmış. 30 yaşında otobiyografi, buna da şükür! Hatırlarsınız Weyne Ronney 21 yaşında çıkarmıştı bu mereti.
Kitabın ismi "Jag Ar Zlatan Ibrahimovic", yani "Ben Zlatan Ibrahimovic".
Tabi her otobiyografi haberi verdikten sonra "keşke bizim topçular da çıkarsa" demeden etmiyoruz. Açıkçası hepsinden çok bir Süleyman Seba ve bir Ali Şen otobiyografisi okumak isterim.

Maradona'nın bereketi

2011-11-06T13:13:00.000+02:00

Diego Armando Maradona'nın kuzeni Diego Hernan Maradona (solda), İspanya 3. lig kulüplerinden Alzira ile sözleşme imzaladı. Gerçek Maradona'ya benzeyen kişi, yani sağdaki şahıs Lola. Maradona'nın öz kardeşi. Ortadaki ise Alzira başkanı Jose Bosch.
Hernan 22 yaşında ve daha önce Kanada'da (3. lig sayılabilecek) North York Astros kulübündde top koşturuyordu.
Medya bu transfere oldukça ilgi göstermiş. Anlaşılan Diego Maradona'nın ismi bile bereket getirebiliyor.

Happy Halloween

2011-11-05T17:23:00.001+02:00

Geçen hafta ecnebilerin cadılar bayramı vardı. Her ne kadar geçmiş olsak da Juventus.com'un hazırladığı görselleri bloga eklemeden edemedim ;

Bulgaristan Luboslav Penev'e emanet

2011-11-02T22:48:00.000+02:00

Bulgaristan'ın en parlak dönemi dönemi hangisidir desek hepiniz aynı cevabı verirsiniz: 1994 Dünya Kupası... Lakin maçlara baktığınızda onun adını göremezsiniz ama Luboslav Penev o kadronun en önemli parçalarından biriydi aslında. Onun Dünya Kupası kadrosunda olmamasının nedeni testis kanseri ile mücadele etmesiydi. Valencia'da harikalar yaratan 1,88'lik forvet, hastalığı çabuk atlattı, 1995'te de Atletico Madrid'e transfer olarak La Liga şampiyonluğunu tattı.

Tekrar milli takıma dönelim. Çünkü Luboslav pek hocalığa yabancı değil. Stoichkov, Letchkov, Ivanov, Kostadinov gibi isimlerle Bulgaristan'a en mutlu günlerini yaşatan teknik direktör olan Dimitar Penev, Luboslav'ın amcası oluyor.Yeğenine illaki birşeyler aktarmıştır, çünkü bu ikili 2008-2009 sezonunda CSKA Sofia'nın başındaydı. Ertesi yıl amca Penev bayrağı yeğenine bıraktı. Luboslav da bir seneyi CSKA'da geçirdikten sonra Litex Lovech'in başına geçti ve geçtiğimiz sezonu şampiyon olarak tamamladı.

45 yaşındaki teknik adam şimdi Bulgaristan'ın teknik direktörü. Gönül ister ki benzer bir peri masalı daha yaşasınlar.

Bir galibiyetten daha fazlası

2011-10-31T23:32:00.001+02:00

Fenerbahçe'nin Karabükspor'u tek golle geçerek dört puanlık farkını sürdürmesi bir yana bugün oynadığı futbol ekstra alkışı hak ediyor. Henüz 6. dakikada Alex'in kırmızı kart görmesi uzatma dakikalarını da dahil ettiğimiz zaman koca bir 90 dakika sarı-lacivertlilerin 10 kişi oynayacağı anlamına geliyordu. Pek tabi ki tüm futbolcular fazladan koşarak eksik arkadaşının yerini doldurmak zorundaydı ve öyle de oldu. İkinci yarıda ise yorgunluk baş gösterdi. Lakin Karabükspor o kadar kötüydü ki Fenerbahçe'yi zorlayamadı. Her şeye rağmen hâlâ kaybetmemiş bir Fenerbahçe, daha da ötesi kaybetmeye tahammülü olmayan bir Fenerbahçe.

Caner'in formu

Sezon başından beri sürdürdüğü form ile göze batan Caner Erkin, bugün tam anlamıyla sahanın yıldızıydı. Sonu belli CSKA macerasının ardından ülkeye geri dönen Caner, önce Galatasaray'da sonra da Fenerbahçe'de pek ümit vermedi. Ne var ki her iki sezonda da sol bek olarak oynatılmıştı. Eleştirilerin başında iki yıldır sol bek oynamasına rağmen kendini geliştirememesi geliyordu. Son derece haklı bir eleştiri olmasına rağmen bazı oyuncuların çok da üzerine gidilmemesi gerektiğini düşünüyorum. Her büyük takımda oynayan oyuncunun yıldız olması gerekmediği gibi öyle davranılması da gerekmez. Bazı şeyleri zorlamaya da gerek yok, herkesin kapasitesi belli. Caner takımın önemli bir rotasyonudur ve onu öyle görmek gerek.

Bienvenu'nün yeterliliği

Alex olmayınca bazı oyunculara muhtaçlık da arttı tabi ki. Bunların başında Bienvenu geliyordu. Kamerunlu oyuncu bugün çok koşmasına rağmen eksik yönlerini iyiden iyiye fark ettirdi. Hücumda tek başına kaldığı zaman topu ayağında tutamaması, arkadaşlarıyla pas alış-verişlerine girememesi ve son vuruşlardaki eksikliği ileride başına çok büyük işler açabilir. Çubuklu forma altında oynayan santraforun kesinlikle kalifiye olması esas. Kaçırılan goller, yapılan bazı sakarlıklar baskıyı arttırıyor ve bir daha toparlanamayacak reddeye getirebiliyor. Bienvenu bugün çok rahat atabileceği bir golü adımlarını doğru atmadığı için kaçırdı. Hemen ardından gelen ve maçı kazandıran aşırtma vuruşu gol olmasa ilerleyen dakikalarda herkesin canını fazlasıyla sıkabilirdi. Mücadelesi takdir edilesi ama kendini geliştirmesi şart.

Ne dediler

@1VolkanDEMIREL: "10 kişi kaldıktan sonra mücadeleci, onurlu ve şerefli oyunumuz için takım arkadaşlarımı kutluyorum. Bu maç bize 3 puandan fazlasını kazandırdı"

Emre Belözoğlu: "Beşiktaş’tan da iyi oynadık. İyi oynadığımız dakikalarda gol yedik. Hemen hemen stres yapmayan Türkiye’deki tek takımız. 2-0 geriye düşsek bile maçı çevirebiliyoruz"

Aykut Kocaman: "Söyleyecek çok şey var, belki de hiçbir şey yok. Söylenecek şeyleri en güzel şekilde futbolcular sahada söylediler. Çok zor bir maçtan, başarıyla ayrıldılar"

Neden Balotelli

2011-10-28T13:04:00.000+03:00

Mario Balotelli bu ara çok trend. Tüm yaptıklarına rağmen derbide golünü çakmayı bildi ve herkese seslendi "why always me"...Cevap olarak yapılan animasyon çok güzel, eklemeden geçemedim.

Ayrıca ufak bir bilgi de vereyim Bu hafta Noat Samisa Salih de Hayatım Futbol'un 5. sayısında "Neden Balotelli" diyor.

Beşiktaş 2 - 2 Fenerbahçe

2011-10-28T01:33:00.000+03:00

İnönü'de muhteşem bir derbi izledik. Genelde ilk yarıdaki derbiler pek keyif vermez ama Beşiktaş'ın kötü bir oyun sonrası kaybedecek çok şeyi olması maça çok iyi hazırlanmasını sağlamış. Fenerbahçe ise çok iyi oynamadı ama standardını ortaya koydu diyebiliriz.

Klasik dizilişi ile takımını sahaya süren Aykut Kocaman, "Bienvenü mü, Semih mi?" tercihinde Kamerunlu'yu kullandı. Eleştirilecek bir tercih değil lakin Simao'nun müthiş golü dezavantajları da beraberinde getirdi. Bienvenu hareketli, fizikili ve mücadeleci olmasına karşın Alex ile çok uyumsuz. Golden sonra oyunu sete çeken Fenerbahçe bu uyumsuzluk nedeniyle net pozisyonlar bulmakta zorlandı. Set oyunu oynamakta pek problem yok, sorun daha çok efektif olmakta. Kanattaki Caner Erkin'in harika oyunu takımın en etkili yönüydü. Bulunan pozisyonlar ve atılan golde de hep baş roldeydi solak oyuncu.

Sarı-lacivertliler için gerekli olan goldü ve 60'ta eşitlik yakalandıktan sonra kontra ataklarla Bienvenu'nün daha faydalı olacağını tahmin ediyordum. Hele ki Carvalhal, günün iyilerinden Mustafa Pektemek'i çıkarıp Almedia'yı alınca galibiyetten emindim. Aykut Kocaman ne yaptı? 64'te Caner'i kenara alarak herkesi şaşırttı. Kocaman, belki de çok yorulduğunu düşündü ama değişiklik erken geldi.

Fenerbahçe'nin yediği ikinci golde ise Simao'ya bir alkış daha gitti. NŞA geri gelmesine pek alışkın olmadığımız Simao bugün oldukça iyi hazırlanmış maça. Kazandığı top da bir an evvel Quaresma'ya ulaştı ve dengesiz yakalanan sarı-lacivertliler Almedia'nın kafa golüne engel olamadı. Oysa Pektemek çıkınca sevinmiştim değil mi? İşte yıldız farkı burada ortaya çıkıyor.

Cristian'ın son dakikada gelen golü, taraftarın maç bitmeden atkıları sahaya atması ve maçın başında müzeden tribüne olan çıkarma tarihe yazılır... Hikâyesi bol ve zevkli bir mücadeleydi. Hakem de son derece iyi yönetti. Her iki takımı da alkışlamak gerek.

Ne dediler
Aykut Kocaman: "Oyun anlayışı olarak beklediğimiz takım çıktı. Son maçlarda daha savunma gücü yüksek hareketli oyuncuları kullandılar. Böyle takım karşısında yapacağımız merkezden kaçıp kenarlara yönelmekti. Söylemeden yapamayacağım, Simao mükemmel bir gol attı"

"Oyuncu değişikliğindeki genel durumlardan birisi şuydu; Maç içindeki stratejimiz anlayışımız, oyunu daha fazla kenarlarda oynamaktı. Kenardaki oyuncuları tercih etmemin temel nedeni buydu. Stoch ile ivmeleneceğimizi hesaplamıştım. Oyuna bütünüyle bakıldığı zaman değişikliklerde çok istediğim gibi olmadı"

Carlos Carvalhal: "Bizim baskı kurup, pozisyon bulduğumuz zamanlar da vardı. Bazı periyotlarda da Fenerbahçe bize karşı baskı kurdu ve pozisyon buldu. İki büyük takım arasında eşit bir şekilde geçen bir maç oldu"

"88. dakikaya galip girip, sonrasında da konsantrasyon hatasından 1 gol yemek bizi çok üzdü"

Hayatım Futbol

2011-10-26T16:08:00.000+03:00

Biraz geç olacak ama Hayatım Futbol adında bir dergi çıkardık. 3 ay önce bir muhabbet esnasında ortaya atılan fikir dallandı, budaklandı, üzerine çokça çalışıldı ve nihayetinde dördüncü sayısına kadar geldi. İşleri çekip çevirme konusunda da takım kaptanı ilan edilim ve bu 3 ay içerisinde acayip sıkı bir çalışma temposuna girdim dolayısıyla. Blogu da boşlamış olduk, kusura bakmayın. Blog pek tabi ki devam ediyor ama güncellenme sıklığı için net birşey söyleyemem. Elimden geldiğince öncekinden daha fazla kasacağımı söyleyebilirim.

Derginin çıkma nedeninden bahsedeyim biraz. Ülkede haftalık okumak için kaliteli bir futbol yayını yok. Temel olarak her hafta çıkması için uğraşıyoruz. Ardından kaliteyi yavaş yavaş yukarı çekme derdindeyiz. Her geçen sayı daha güzel işler yaptığımızı görüyorum. İlerleyen sayılarda daha da güzel olacağına eminim. Sizler dergiyi okuyup bize yorumlarınızla yol çizebilirsin.

Bazı sorular var. Bunların başında dergi neden sadece IPad'de ve internette çıktığı geliyor. Fikrin çıkış noktası tabletlerdi. Çünkü tablet bilgisayarlar okumaya yönelik çok güzel bir icat. Üstelik bu versiyonlar için çıkan dergiler sınırsız özgürlük sağlıyor. Kısaca "basılı dergi + internet sayfası" rahatlığı sunuyor bizlere. IPad olmasının nedeni çalıştığımız firma ile alakalı. Tablet yayın için ayrı bir tasarım da gerekiyor. Yani bir tane yapıp her platformda görüntülemek gibi bir şansımız yok. Bu yüzden de internet sitesi özel olarak yapılıyor, IPad'de özel olarak yapılıyor. Çıkarsa tablet versiyonu da, iphone versiyonu da özel olarak yapılacak. Bunlar için zaman lazım.

Yukarıdaki fotoya gelince. Bu hafta çıkan dergideki Feyyaz Uçar röportajının kapağı bu. Feyyaz abi, çok eğlenceli ve bilgili bir adam. Başka bir yerde okumadığınız güzel cevaplar da var. Çok keyif aldığım bir röportaj oldu. Bolca ve kayda değer çok mesele olduğu için hem sizi sıkmamak adına, hem de bazı cevapların kaynamaması adına 2'ye bölmeyi uygun gördük. Dinlemenizi, okumanızı şiddetle tavsiye ederim.

Web'den okumak için Hayatım Futbol: www.hayatimfutbol.com/
IPad'den okumak için Hayatım Futbol: itunes.apple.com/us/app/id467337195?mt=8
Blogdan okumak için Hayatım Futbol: www.hayatimfutbol.com/blog/
Facebook adresi: facebook.com/hayatimfutboldergi
Twitter adresi: twitter.com/HayatimFutbol

Beckham'ın PSG flörtü

2011-10-15T10:25:00.000+03:00

David Beckham futbolcuların birer moda ikonuna dönüşmesinde en büyü adımı atan isimdi. Bayanları fazlasıyla sevindirirken, erkekleri de rahatsız etti. Sorun bu dönüşümün futbolun önüne geçmesiydi. Lakin şöyle de birşey var ki; Beckham'ın futbolu artık geriye gidemezdi. Asıl mesleği olan futbolculuğunda yıldızı söndüğü takdirde o ışıltılı moda dünyasında da var olması çok zor olurdu. Futbolu geriye gitmedi ama o Amerika'ya gitti. Muhterem eşinin sözünü çok dinlediği dillendiredursun o her fırsatını bulduğunda Avrupa futboluna tekrar girmek için elinden geleni yaptı.
Yaklaşık 1,5 sene önce sakatlandığında blogda değinmiştik Beckham'a. O günden farklı şeyler düşünmüyorum. Dünya Kupası'na katılma azmi yeter de artar bile. Şimdi de Lugano ve Pastore ile sempatimizi kazanan PSG istiyormuş. Şu ara nasıl oynadığı hakkında gram fikrim yok ama gelsin tabi Beckham. Bilhassa tecrübeli yıldızların arkadaşlarını yönlendirdiği takımlar çok daha özel oluyor.

Serie A artık yayınlasın!

2011-10-14T20:06:00.000+03:00

Beşinci haftası geride İtalya Ligi Serie A'nın hâlâ Türkiye'de bir yayıncısı yok. Şike skandalı nedeniyle 2007'den itibaren Inter'in tekeline giren ve keyifsiz bir hale bürünen lig, son 2 yıldır çok leziz maçlara sahne oluyor. Udinese, Napoli, Palermo gibi kulüplerin üst sıraları zorlaması, Inter ile Milan'ın kötü başlaması, geçen yıl dökülen Juve'nin tekrar sahne alması gibi etkenler heyecanı artırıyor. Buna rağmen herhangi bir televizyon kuruluşunun bu lige ilgi göstermemesi düşündürücü. Umarım ortadaki sorun neyse bir an evvel çözülür de geçen hafta kaçırdığımız Juventus-Milan ve bu hafta kaçıracağımız Lazio-Roma gibi maçlara daha fazla hasret kalmayız.

O gün

2011-10-07T15:06:00.001+03:00

17 haziran 1951, Türk futbol tarihinde 60 yıldır anlatılan Almanya ile Türkiye arasında oynanan unutulmaz maçın tarihi. Sıradan kazanılan 2-1 lik bir maç değil bu maç. Değişik bir şeyler yapalım ve maçın öyküsünü yazmaktansa, maçı oynayanlara sözü bırakalım. O maçın panteri Turgay Şeren'i, o maçtan sonra Fiorentina'ya transfer olan Lefter'i, o maçta golü atan Recep Adanır'ı okuyalım.

Turgay Şeren; 1951-1952'de milli takımımızın kuzey ülkelerine bir seyehati olmuştu. Hem İsveç, hem de Almanya'da iki maç oynayacaktık. İsveç'teki ilk maçımızda çok iyi oynadık. Fakat hakemin verdiği iki penaltı sonucu maçı 3-1 kaybettik. Sonra pırpırlı uçakla Almanya'ya geçtik. İkinci dünya savaşından sonra ilk kez Berlin'de bir maç yapılıyordu. Berlin'e indiğimiz zaman şehrin dörtte üçü harebe halindeydi. Bir otele gittik ki, otelin yarısı yoktu.

Recep Adanır

Recep Adanır; Bir gün evvel Berlin Belediye Başkanı kokteyl vermişti. Almanya'da çok sevilen birisiydi. Türkiye'de üniversitelerde hocalık yapmış, Türkçe'yi adam gibi konuşan ender insanlardandı. Tabi kokteyl konukları bize tepeden bakıyorlar. Bizim gol manyağı olacağımızı iddia ediyorlar falan. Ertesi gün sahaya çıktık. Heyecanlıyız. İlk defa 100 bin kişilik sahada oynuyoruz.

Turgay Şeren; Yalnız stadyum mükemmeldi. 110 bin kişilik Berlin Olimpiyat Stadı'nı Hitler o dönemin en lüks şartlarında inşa ettirmişti. Maça çıktığımız anda statta yer kalmadığını, ayakta binlerce seyirci olduğunu gördük.

Recep Adanır; 25. dakikada attığım golü unutamıyorum. Bir ara Gündüz abi aradan bir pas attı. Ben kaleci Turek'le karşı karşıya kaldım. O zaman bir efsane vardı. Turek'in gözüne bakan şaşırır ve topa bakamaz diye... Ben de modaya uydum bakmadım. İlginçtir ters köşeye yatırdım ve gol oldu. 100 bin kişide ses yok. Öyle ki ben topun dışarı çıktığını zannettim.

Lefter Küçükandonyadis; Bir atağımızda top kaleci Turek'te kalmıştı. Ben de kalecinin arkasındaydım ve Turek beni farketmemişti. Topu oyuna sokmak isterken ben arkasından gizlice yaklaşıp topu kaptım. Hemen vurdum... Kaleci mükemmel uzandı ama topu çelemedi. Top bir o direğe, bir bu direğe çarptı, herkes gol diye beklerken çizginin üzerinde durdu. Ben hemen koştum. Ancak yerdeki kaleci can havliyle öyle bir sıçradı ki topu benim ayaklarıma kapanarak aldı. O pozisyona bugün bile yanıyorum. Gol olsaydı o maç 3-1 biterdi.

Turgay Şeren

Turgay Şeren; Muazzam tezahüratlar altında maçtan 2-1 galip ayrıldık. O gün diğer arkadaşlarla birlikte çok iyi oynamıştım. Yalnız oyunun bitişi tam bir komediydi. İtalyan hakem Carpanti maçın bitiş düdüğünü çalmış ama kimse duymamış. Biz hala devam ediyoruz. en sonunda koşup gelerek topu eline aldı ve beni tebrik etti.

Lefter Küçükandonyadis; Alman seyirciler bize yapmadıklarını bırakmadılar. Binlerce kişi koro halinde bize sövüyor. Hırsını alamayanlar hem Türk hem de Alman bayraklarını yırtıp kafalarına geçiriyorlar. Hatta maçın bitiminde soyunma odasına giderken koltuk değnekli bir sakat, değneği bizim kaleci Turgay'ın kafasına vurmuştu.

Turgay Şeren; Sahanın kenarında savaş malülleri var. Kiminin ayağı sakat, kiminin kafası yarılmış, kiminin kolu kopmuş... Biz tam dışarı çıkıyoruk ki içlerinden biri koltuk değneği ile kafama vurdu. Adamcağız ne yapsın? Zaten savaşta yenilmiş. Bir de biz yenince kızmış.

Lefter Küçükandonyadis; Maçı gündüz oynamıştık. Akşam yemeğine davet ettiler gittik. Ancak hiç biri bizimle konuşmuyorlar. Suratlarından düşen bin parça... O gün almanları yakından tanımış olduk. Yenilgiye tahammülleri yokmuş.

Turgay Şeren; Berlin'in amblemi panterdir. Bana berlin panteri ismini onlar taktılar. Bir alman dergisine de kapak olduk. Bir gazete sürmanşet ''Turgay, Turgay, Turgay'' diye yazmıştı.

Ali İhsan Karayiğit; Turgay elbette iyi bir maç çıkardı ama biz ot mu topladık. Gol yemeyeceğiz diye takım olarak anamız ağladı ama sadece Turgay panter oldu.

(röportajlar zehra yücebulut'un ''onların hikayesi'' adlı kitabından alıntıdır. foto: milliyet arşivi)

not: bu yazı ilk olarak 19 Haziran 2009 tarihinde yazılmıştır. Güncellenerek yeniden yayınlanmaktadır

Biraz şans, biraz gerçek

2011-10-02T04:39:00.000+03:00

İki ayrı devrede, iki ayrı Fenerbahçe izledik. İstanbul Büyükşehir Belediyespor'un bu sezon yaptığı çıkış muazzam. Zor maç olacağı bekleniyordu ama tahminlerin çok ötesinde bir 90 dakika izledik.

Fenerbahçe klasiğinden farklı bir anlayış ile çıktı sahaya. Geri dörtlü Orhan-Bekir-Yobo-Ziegler ile kurulurken orta sahanın sağında Gökhan Gönül, solunda Stoch, göbeğinde de Mehmet Topuz-Cristian ile dizildi. İleride ise Alex ve Semih vardı.
Önceki maç yazılarımızda Emre'nin olmaması sebebiyle orta sahada yaratıcılıktan uzak kaldığımızı vurgulamıştık. Bu nedenle Mehmet Topuz'un göbeğe çekilmesinde hiç bir sorun yok ama Gökhan Gönül'ün sağ açıkta olması işleri ters yüz etti. Öncelikle Mehmet Topuz ile Gökhan Gönül'ün farklı iki kenar oyuncusu olduğunu vurgulamak lazım. Topuz, sürekli içeri kat eden tipte bir oyuncu. Hücum varyasyonlarında arkasından gelen sağ bekin önünü açar, verkaç organizasyonlarında bulunur, zaman zaman da Alex'in arkasını toplar. Gökhan Gönül ise klasik çizgi oyuncusu. Tüm sağ koridoru kullanmayı sever, önündeki sağ açığın yardımıyla çizgiye kadar iner. Bugünkü sağ kanatta ne Gökhan, Mehmet Topuz'un yaptıklarını yapabildi ne de Orhan Şam, Gökhan Gönül'ün yaptıklarını. İki bek orjinli oyuncu oynamasına rağmen koordinasyon sağlanamadığı için sağ kanattan çok pozisyon verdik, tümüyle randımansız bir 45 dakika izledik. Günah keçisi olarak Orhan Şam'ı göstermek yersiz çünkü önündeki isim de kendine düşen vazifeyi yapamayacak türde bir oyuncuydu. Aykut Kocaman maç sonunda sağ kanadı şöyle açıkladı: "5 Ağustos'ta başlayacak olan lig 9 Eylül'de başladı. Beş haftalık maç trafiği ortadan kalktı. Bununla beraber 34 maç oynayacaktık 40 maça çıktı. Dolayısıyla daraltılmış bir süre ve fazlalaştırılmış maç sayısı... Ben dahil bütün teknik adamlar çeşitli yerlerde kullanabileceğimiz oyuncu sayısını arttırmaya çalışıyoruz". Üzerine söylenecek laf yok lakin ilk yarı gol yemediğimiz için şanslıyız.

Doğru hamle skoru getirdi
İkinci yarıda değişiklik geldi. Sezer-Orhan değişikliği ile Topuz sağ kanada atıldı, Gönül de beke çekildi. Bir diğer değişiklik de Semih-Bienvenu arasında oldu. Semih sezona kötü başladı. Çok ağır ve isteksiz. Bir an evvel toparlanması gerek. Bu iki değişiklik ile silkinen Fenerbahçe anında fark ettirdi ve 47'de Stoch'un geçen yıl yine İBB'ye attığı golün bir benzeri atarak çubukluyu öne geçirdi. 13 dakika sonra Cristian, Bienvenu ve Alex'in tiki-takaları ile ikinci gol, 70'te de Stoch'un sol kanatta yerden kestiği topla Gökhan'ın golü geldi. Sezer'in de orta sahadaki yeterli oyunu sayesinde ikinci yarıda sarı-lacivertliler hem pozisyon vermiyordu, hem de çok rahat rakip kalede tehlike yaratıyordu. 80'de kaybolan konsantrasyon iki gole mâl olurken Cristian, skoru teyit etti.
Gerçek şu ki Fenerbahçe ligin en oturmuş takımı. Önemli eksiklerine rağmen 5 maçta 13 puanı hanesine yazdırmayı başardı. Sahada başa çıkmak gerçekten zor. Özellikle İBB gibi sezona çok flaş başlamış, aynı sarı-lacivertliler gibi istikrarlı bir takımdan daha fazlasını da beklerdim ben. Burada da Fenerbahçe'nin gerçekleri giriyor devreye. Klasik Stoch şutu ve çabukluğu, bir an orta alanda rahat bırakılınca yapılan verkaçlar...
Maçın yıldızını seçmek zor. İlla birini söylemek gerekirse Stoch diyelim. Bu sezon ilk kez sahada yer aldı. Hatta yeni forma numarasını görünce "Aa evet bu sezon 9 giyecek" bile dedik. Hataları vardı ama elinden geleni yapmaya çalıştı. Maç sonunda 1 gol, 1 asist yazdırdı hanesine. Cristian'ın giderek artan performansı da dikkate değerdi.

Suçsuz taraftarı memnun edebilir misiniz?

2011-09-18T19:41:00.001+03:00

"Bugünden itibaren, seyircisiz maç oynama cezası alan takımların karşılaşmalarını; kadın izleyiciler ile yanlarında anneleri olmak şartıyla on iki yaş ve altı çocuklar ücretsiz olarak izleyebilecek. Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu bünyesindeki veya denetiminde olan sosyal amaçlı çocuk yuvaları ve yetiştirme yurtlarında kalan, korunmaya muhtaç 12 yaş ve altı çocuklarımız da resmi refakatçileriyle birlikte bu maçları tribünden takip edebilecek" (haberin tamamı)

Yıllardır seyircisiz maç uygulaması var ve bu uygulamanın çok sağlıklı sonuçlar verdiğini söyleyemeyiz. Evet eskisi kadar sıkıntılı maçlar olmuyor, taraftarlar artık daha bilinçli ama bir kitle var ki cezayı takmasının mümkünatı yok. Maçlarda yaşanan tribün olaylarının sosyolojik bir vak'a olduğunu ve mevcut eğitim sisteminin hastalıklı vatandaşlar yetiştirdiğini umarım kabul ediyoruzdur. Eğitim sistemini dünyanın en klas sınıfına taşısanız yine de yeni bir nesli beklemek zorundasınız. Dolayısıyla "ver cezayı, akıllansınlar" mantığı pek işlemiyor.
Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu Stadyum'u 50.000 kişilik. Hani "3-5 kendini bilmez" diyoruz ya arttıralım biraz rakamı ve "300-500 kendini bilmez" yapalım. Bu rakam kapasitenin 100'de 1'ine denk geliyor. 500 kişi olmuyor da hadi oldu diyelim 500 kişi tribünde sorun çıkarsa ceza alıyorsunuz.
Bu mantıkla kulüp, taraftarları olmadığı için tribün gelirinden oluyor eyvallah. "Kendini bilmez 500 kişi" de maça gelemiyor ona da eyvallah. İyi de ben ve benim gibi 49500 kişi niye maçı izleyemiyor? Parasını peşinen ödemiş ve kombine almış olan 20 küsür bin kişi niye maçı izleyemiyor?
Kadınların ve çocukların maçları izlemesine kesinlikle lafım yok. Hatta artı bir yasa çıkartın, kapasitenin yüzde 5'ini anne ve çocuklarına ayırın. Çekilişle gelecek olanları belirleyin ve bunlardan da para almayın. Eminim salı günü TV'de tribünleri görürken çok keyif alacağız. Benim anlatmak değindiğim nokta tamamen farklı. Kararı "dünyada bir ilk" diye satmanın bir mantığı yok. Ben peşinen para verdiğim ve tribünde kurallara uygun şekilde takımı desteklediğim halde bir sonraki maçımı statta izleyemiyorsam adalet yerini yine bulmamıştır hakim bey. Maalesef bu da gol değil!

İşler tıkırında

2011-09-17T00:58:00.001+03:00

Çok özlediğimiz çubukluya geçen hafta Orduspor karşılaşmasında kavuşmuştuk. Kadıköy'deki sessiz maçta kazanılan 3 puan mutlu etse de ortaya koyulan oyun pek tatmin etmemişti. Gaziantepspor maçı ise Fenerbahçe'nin gücünü görme açısından önemli deplasmandı ve sonucu fazlasıyla merak ediliyordu. Sarı-lacivertliler geriye düştü, güzel oyun ortaya koydu, üç gol attı, bir penaltı kaçırdı ve maçı da kazandı.
Fenerbahçe'yi geçen yılla karşılaştırırsak en büyük artının sistemin artık daha iyi işlediğini söyleyebiliriz. As kadrodan Serdar Kesimal, Gökhan Gönül ve Emre yoktu. Bunların yanında sağ bek yedeği Orham Şam da eksikler arasındaydı. Buna rağmen sistemin işlemesi için asgari gayret ve futbol ortaya kondu.
Emre'nin vazifesini üstlenen Cristian iki maçtır iyi sinyaller veriyor. Pek tabi ki Emre'nin performansını vermesi imkansız. Zaten geçen iki yılda Brezilyalı'daki şikayet toplu oyuna fazla katılmaması, sadece defansif anlamda takıma destek olmasıydı.

Caner Erkin maç boyu çok top kaybetti ama çalışkanlığı ile hatalarını örtmeye başardı. İkinci yarıda golün de gelmesiyle bu sefer orta sahada göbeğe çekildi. Fena değildi ama daha iyisi olmak zorunda.
Mehmet Topuz'un sakatlanmasıyla oyuna giren Uğur Boral, sağ kanatta görev yaptı. Hazırlık kampını çok iyi değerlendirdiğini biliyoruz. Bugün çok etkili olamadı. Gerek mevkisini yadırgaması, gerek de arkasındaki bekin hücumcu olmayışı onu zora soktu. Bekir'in daha çok ileriye çıkıp çizgiye inmesi gerekiyor ki ancak o zaman Uğur'un içe katetmesini bekleyelim. Yine de asgari hücum performansını sergiledi. Devamlı burada düşünülecekse ileride mutlaka daha iyi olacaktır.
'Küçük Uche' Yobo'dan sonra Bienvenu için de 'Küçük Niang' yakıştırması yapabiliriz. Sol kanattan defansın arkasına sarkması bir yana zaman zaman dar alanda bileklerine olan hakimiyeti oldukça umut verici. Bienvenu hırsı ve gelişime açık olmasıyla Senegalli'yi bu sezon aratacak gibi durmuyor.
Lugano ve Serdar Kesimal'ın eksikliğinde formayı kapan Bilica için de bir parantez açmak gerek. Geçen yıla oranla bir hayli toparlanan Bilica, ilk sezonundaki perfonsını sergiliyor. Mücadelesi, fiziğini kullanması ve çabukluğu ile alkışı hak edenlerdendi.
Tüm bunların yanında kilit isim Alex. Kaptanın olmaması bu takımdan çok şeyler götürür. Saha içinde tam bir liderlik görevi yapan Brezilyalı, arkadaşlarını yönlendiriyor, bir bakıma girdiği pozisyonları da kendisi hazırlıyor.
Fenerbahçe ikinci yarıda, geçen sezon da öne geçtiği bazı maçlarda denediği 4-3-3 sistemine döndü. Burada Selçuk-Cristian-Caner üçlü orta sahayı oluştururken Bienvenu-Alex-Uğur da forvet hattını oluşturdu. Defansif anlamda kesinlikle Fenerbahçe çok iyi. Yenilen gol duran top. Onun dışında da 2-3 pozisyon dışında tehlikeli olamadı Gaziantepspor. Sarı-lacivertliler genel anlamda eksik oyuncularından dolayı hücumda yaratıcılığını ortaya koyamıyor. İkinci golden sonra 4-3-3'e geçilmesi ataklarda daha da akıcılık sağladı da diyebiliriz.
Fenerbahçe malumunuz soruşturma yüzünden çok yara aldı. Ama bir o kadar da kenetlendi, hırslandı. Asla ligin peşini sene sonuna kadar bırakmayacaktır. Görünen o ki ligin de en büyük favorisi.

Gaziantepspor :1 - 3: Fenerbahçe (Olcan / Alex(2), Bienvenu)

(Bundan sonra maç yazılarının sonunda futbolcuların tweetlerini de ekleyelim. Kesinlikle kulak verilmesi gereken ilginç yorumlar çıkıyor)
Gökay İravul: Seriye devam :)
Alex: Mutluyum! 2 hafta, 2 galibiyet, 2 gol ve bugün 300. maç. FB taraftar çok teşekkürler
Bekir İrtegün: İşte budur! İki senedir galibiyetim yoktu Antep'te. Teşekkürler arkadaşlar, ayağınıza sağlık :) (diğer tweet): bu arada adamlık zor bir zanaat olsa gerek! Kimseye hak ettiğinden fazla değeri görtermemeli!
Volkan Demirel: Yürek insanın iç organı olarak bilinse de, aslında yürek uzatılan eli mağlubiyetten sonra da sıkmaktır.
Selçuk Şahin: Seri katil en son Antep'te görülmüş. Salı günü kadıköy civarlarında olacağı söyleniyor, herkesin dikkatine :)
Uğur Boral: Fenerbahçe takımının şampiyon olmak için dış etkenlere bugüne kadar ihtiyacı olmamıştır. Bunu bu sene herkese göstericez!
Fabio Luciano: Fener galip. Çok iyi gün!

Diretta Stadio

2011-09-15T13:59:00.000+03:00

Tiziano Crudeli'yi bilirsiniz. Bilmiyorsanız da rastlamışsınızdır illaki. Milan'ın maçlarında gol olunca anasından yeni doğmuş veletin ışığı ilk gördüğü andaki tepkiyi verir. Bir Inzaghi'nin gol sevinçlerine bir de Tiziano amcanın nidalarına hastayım. Barcelona maçında stüdyoyu yıkmış kendisi. Maç da öyle bir maçtı ki hem ilk dakikada, hem de son dakika da gol olunca sevinç nidalarının en yükseğini hak ediyor gerçekten.

Video'daki program ise bizim Ümit Aktan'ın haftasonu programı gibi. Reyting için ölüp bitiyor ya bizim tv'ler, Rasim Ozan Kütahyalı'yı bir kenara koyup bir de 7 Gold'daki Diretta Stadio programı gibisini desesinler isterim. İtalya'da 1999 yılından beri bütün önemli maçlar sırasında yapılıyor program. Reyting getirmese devam etmezdi herhalde.

Baggio-Appiah-Guardiola

2011-09-01T17:47:00.000+03:00

Birkaç gün önce Kezman, "para mühim değil, Fenerbahçe'nin bu zor günlerinde isterlerse dönerim" diyordu. Daha sonra da Appiah'tan haber geldi, o da aynı şeyleri söylemiş. Kezman BATE ile resmi sözleşme imzaladı, bu sene Şampiyonlar Ligi'nde oynayacak. Appiah ise talihsiz sakatlığının ardından sahalara bomba gibi dönemedi maalesef. Geçen yıl Cesena ile 14 karşılaşmaya çıktı. Şu an bonservisi elinde ve PAOK ile görüşüyor. Bazı futbolcular ne olursa olsun iz bırakıyor ve özleniyor. Bu yüzden şu sahadaki rekabeti fazla sevmiyorum. Keşke çubuklu içinde tekrar görebilseydik ama rekabet göz önüne alınınca imkansız.
Fotoğraftan bahsedelim biraz da. Appiah, Brescia formasını 1 sezon terletiyor, o da 2002-03 sezonunda. Yanında Guardiola, önünde Roberto Baggio oynuyor. Daha büyük hayal ne olabilir ki... Ganalı o yıl kariyerinin en yüksek performanslarından birini sergiliyor zaten. Yedi gol atıyor ve ertesi sezon da Juventus'un formasını sırtına geçiriyor. Sonraki hikayeyi hepiniz biliyorsunuz.
Fotoğrafta olmayan ama kadroda o yıl bulunan bir başka tanıdık isim daha var. Kim dersiniz? Bilica... :) O da Baggio ve Guardiola ile oynama şansına nail olanlardan. O zamanlar henüz 23 yaşında. Ligin son haftalarında mücadeleyi kazanıyor ve 11 kez forma şansı buluyor. Futbol enteresan, zaten hayat da enteresan...

Barcelona'nın 3-4-3'ü

2011-08-30T23:51:00.001+03:00

Pazartesi Villarreal'i beşleyen Barcelona, maça 3-4-3 dizilişiyle çıkmıştı. Aşağıdaki videoda yeni oyuna dair kesitler var. Hali hazırda en iyi futbolu oynayan bir takımın hâlâ daha iyisini araması takdir edilesi.
Katalanlar'ın kadrosu ise şöyleydi; Valdes - Mascherano, Busquest, Abidal - Keita, Thiago, Fabregas(J. Dos Santos), Iniesta(Xavi) - A.Sanchez, Messi, Pedro(D.Villa).

Açıklama bekleyen yaprak dökümü

2011-08-29T23:58:00.002+03:00

Yaprak dökümü başladı. Lugano'nun PSG'ye transferinden sonra Andre Santos da Arsenal'in yolunu tuttu. Sırada Katar'dan teklif alan Niang var. Sonrasında da belki Stoch, belki Dia ve -maalesef- belki Gökhan Gönül...
Ali Koç'un açıklamalarına göre maddi açıdan büyük sıkıntı yaşıyoruz. Borsadaki hisselerimiz düşüyor, Avrupa Kupaları'na katılamadığımız için ek gelirler gelmiyor, vs... Olayın pek para boyutundan anlamam. Hadi diyelim ki geçen yılki gelirlerimiz yüzde 50 düştü. Peki bunu çıkarmak için takımın en iyi 4-5 oyuncusunu satmak mı gerekir? Kaldı ki birçok oyuncu yaşanan bu süreçte fedakarlık yapmaya hazır. Sarı-Lacivert renklere gönül verenler bu ülkede kulübüne en çok gelir sağlan taraftar grubu. Süreçle birlikte bu gelirler daha da artıyor. Bir bakıma taraftar da fedakarlık da bulunuyor.
kafamda bazı sorular var ve cevabını çok merak ediyorum. Daha fazla para edecek futbolcular varken, 3 milyon euro'ya Lugano satılıyorsa şu soruyu da sormak zorundayım; Fenerbahçe küme düştü de haberimiz mi yok? Futbolcular daha da ucuza gitmesin diye tasfiye şimdiden mi yapılıyor?
Juventus küme düştüğünde Pavel Nedved, "Eğer bir takım küme düşerse futbolcular gider, adamlar kalır" demiş ya, ben o kadar acımasız değilim. Endüstriyel futbolda futbolcular babalarının hayrına Fenerbahçe'de oynamıyor. Andre Santos'un da, Lugano'nun da, Stoch'un da, Dia'nın da, Niang'ın da, vs, vs, bu kulübe bir geliş sebepleri var. Niang daha fazla para kazanacağı için gelmiştir, artık veremeyiz, isterse gider. Stoch burada bir çıkış yakalayıp daha büyük bir kulübe gitmek için gelmiştir, bu dakikadan sonra minimum iki sezonu heba olacaktır, o da gidebilir. Sebepler sayılır durur, her futbolcu için de mantıklı bir sebep bulunur. Kala kala sadece Fenerbahçe aşkıyla oynayan futbolcular kalır. O da bizlere yeter. Biz zaten Fenerbahçe aşkı ile izlemiyormuyuz maçları. Bu futbolcuları izlemekten daha büyük bir zevk var mı?
Artık çok sıkıldık. Bir an evvel sahada çubukluyu görmek istiyoruz. Belki Spor Toto Süper Lig'de, belki de Bank Asya 1. Lig'de, farketmez. Tek dileğim birilerinin açıklama yapması ve kamuoyunu bilgilendirmesi.
Unutmadan ekleyeyim, bu sezon komplekslerden arınmış, salt başarılı olmak için kurulmamış bir takımı uzun yıllar sonra izleyeceğim için de heyecanlanıyorum.

Adaletin olmadığı yerde heyecan aramak

2011-08-24T02:25:00.000+03:00

Son günlerde futbolumuzda yaşanan süreçle birlikte Kulüpler Birliği ve Türkiye Futbol Federasyonu'nun ne kadar çok yayıncı kuruluşun etkisi altında kaldığı resmileşmiştir. Normal ligi ilk dört sırada bitiren takımların bir de play-off oynayarak bir şampiyonun belirlenmesi yayıncı kuruluşun istediğini yaptırmasının en basit açıklamasıdır.
İşin garip tarafı bu sistem biraz da farklı olarak Bank Asya 1. Lig'de yıllarca uygulanmaktadır. Sadece bir alt lige dönüp baktığınızda ne kadar saçma ve adaletsiz olduğunu görmek mümkün. Zaten bu yüzden her sene farklı farklı uygulamalarla 1. Lig'deki play-off sistemi değiştirilmiyor mu?
2009-2010 sezonunda Bank Asya 1. Lig'i Adanaspor 64 puanla üçüncü bitirdi. İkinci Bucaspor da 64 puana sahipti. Yani sarı-lacivertli ekip averajla Süper Lig'e çıktı. Dördüncü Altay'ın 59, beşinci Karşıyaka'nın 56 ve altıncı Konyaspor'un 55 puanı vardı. Federasyon lig usulü play-off'a karar verdi ve ligi altıncı bitiren 55 puanlı Konyaspor Süper Lig'e çıktı. Yani averajla Süper Lig'i kaçıran Adana değil de 9 puan geride olan Konya terfi etti. O seneki sistemin en acınası durumu ise maçlardan birinin amaçsızca oynanmasıydı. TFF tabi ki saçma birşey yaptığını anladı ve eski sisteme döndü. Geçen sezon üçüncü ile altıncı, dördüncü ile beşinci karşılaştı. Sonuç; ikinci ile arasında dört puan olan Orduspor Süper Lig'de, ikinciliği 1 puan farkla kaçıran Gaziantep BB aynı kümede.
Neresinden tutarsanız tutun, ne heyecanı katmak isterseniz katın ama sahadaki alın terini unutmayın. Büyük paraların döndüğü futbol üzerinde adalet bence birinci kural olmalı. Maçlar gazozuna oynanmıyorsa adaleti gözardı edemezsiniz. Evet, heyecan da gerekli ama hangi emeği heyecanla kıyaslayabilirsiniz ki. Kaldı ki adaletin olmadığı yerde heyecanı nasıl arayabilirsiniz.
Süper Lig'deki uygulama biraz Belçika Ligi'nden örnek alınmış olacak. Puanlar yarıya düşecek ve lig oynanacak. Peki puanların yarıya düşmesindeki mantık nedir? Heyecan arıyorsanız, gidin bumbie-jumping yapın. En azından onda halatın kendi iradenizle bağlanmasına izin verip aşağıya atlıyorsunuz.

Marka değeri

2011-08-12T03:06:00.000+03:00

Çarşamba günü Euroasiasport'un düzenlediği "Global Şike Gerçekleri" konferansındaydık. Genel itibariyle keyifli ve bilgilendirici geçtiğini söyleyebiliriz. Zaman zaman İtalyan konuşmacıların sayesinde uykumuz gelse de bazı bilinmeyenleri değerlendirme fırsatı yarattılar. Buradan teşekkür edelim konuklara ve organizatörlere.

Küme düşmeler olursa ligin marka değerinin ne derece etkileneceğine dair bir soru gelince konferansta ilginç bir hâl yaşandı. "Şike; Organize Suçlar ve Futbol" kitabının yazarı Dr. Declan Hill, sessizliğin ortasında belki de istemsiz ama ayarı kaçık bir kahkaha ile salonu inletti. Sebebini ise şöyle açıkladı (özet geçiyorum); "Bu soru bana gittiğim birçok yerde soruluyor. İnsanlar futbolun kirlendiğini düşünüyorsa ve siz bu kirliliği temizleyemiyorsanız asıl o zaman marka değeri düşer"...

Futbolumuzun marka değeri üzerine konuşmak gerçekten Declan Hill'in kahkası kadar komik olmasa da tebessüm ettiriyor artık. Digitürk'ün toplamı 410 milyon doları bulan ve kasasından çıkarıp Türk futboluna akıttığı meblağ ortaya çıktığından beri varsa yoksa marka değerini tartışıyoruz. Marka değeri öyle yüksek bir ligimiz var ki geçen yıl takımların yarısında forma reklamı yoktu! Üstelik ligin sponsoru da devlet kurumu olan Spor Toto! Yine klasikleşen bir soru var, cevabı orada gizli; "bizim ligimiz ve dünya derbimiz kaç ülkede yayınlanıyor"...

Fenerbahçe şike yapmıştır veya yapmamıştır tartışmasına girmiyorum. Son 1 ayda yaşananlar ortada. Verilecek karar ne olursa olsun ne Fenerbahçeliler'i ne de diğer takım taraftarlarını memnun edecek. Maalesef durum bu. Emniyet düzelmeden, medya düzelmeden futbolun düzelmesini beklemek fazla hayacilik olur. Genel olarak memleketteki adalete ne kadar inanıyoruz onun cevabını verelim sonra futbola dönelim. Marka değerini tartışmaya daha çok yolumuz var.

Konferans; Çıkış Tüneli

2011-08-08T18:11:00.002+03:00

Memlekette 1 ayı aşan süredir futbolda şikeden başka konuşulan birşey yok. Yıllar öncesinin bir reklamı vardı "ağzı olan konuşuyor" diye. O kadar doğru bir slogandı ki deyim olarak dilimize yerleşti desek yeridir.
Önümüzdeki çarşamba günü global şike gerçekleri üzerine bir konferans var. Konuşmacılar şükür yabancı. Şikenin göbeği İtalya'dan Andrea Di Carlo ve Olivero Beha, Şike kitabının yazarı Dr. Declan Hill ve Liverpool Üniversitesi akademisyenlerinden Dr. Rogan Taylor. Mehmet Baransu'lu Telegol'ün yerini pek tutmaz ama(!) yine de katılmak isteyen muhakkak vardır.

http://www.cikistuneli.com/

https://twitter.com/#!/cikistuneli

facebook sayfası

Fıkraya yakın

2011-08-04T22:18:00.002+03:00

Bir Portekizli, bir Fransız, yarı Alman-yarı Türk, 3 tane de Çinli.

Sezon öncesi çalışmaları için Çin'de bulunan Real Madrid, Guangzhou Evergrande ile yapacağı maç öncesinde seremoni de bu kare çıkıyor. Çok hoşuma gitti gerçekten.

Victor Fraile / Getty Images

Batista da gitti, sıradaki gelsin

2011-07-26T15:53:00.003+03:00

2010 Dünya Kupası'nda yaşanan hezimetten sonra Maradona ile yollarını ayıran Arjantin Futbol Federasyonu, 2011 Copa America sonrasında da Sergio Batista ile yollarını ayırdı. Messi'ye sahip olmasına rağmen Iniesta ve Xavi'si olmadan Barcelona futbolu oynatmaya çalışan Arjantinli teknik adam, ilk iki maçta çok eleştirilmişti. Ardından kadroda değişikliğe gitse de kısa vadeli planı pek işlemedi ve kendi evinde düzenlenen kupaya ezeli rakibi Uruguay'a elenerek veda etti. Böylelikle 27 Temmuz 2010'da resmî imzayı atan Batista, bir senesinin dolmasına bir gün kala takımdan ayrıldı.
Yıllardır istikrarlı bir yapıya bürünemeyen Arjantin, yerli hocadan taviz vermeyecek gibi. Milli Takım için düşünülen yeni teknik adam adayları ise; şu anda Birleşik Arap Emirlikleri takımı Al-Jazira'yı çalıştıran Alejandro Sabella, Copa America'da galibiyet kazanamamasına rağmen finale Paraguay'ı finale kadar taşıyan Gerardo Martino ve tecrübeli teknik adam Carlos Bianchi. Bakalım yeni teknik direktörün görevi ne kadar sürecek.

Afyon yoksa eğer...

2011-07-22T07:31:00.000+03:00

Nereden başlanmalı, nasıl devam etmeli bilmiyorum. 3 haftadır basın şike yazıyor, biz de okuyoruz, konuşuyoruz. Blogda değinmedik bu konuya. Çünkü bugün bir şey yazsam yarın başka bir şey çıkacak ortaya. Galiba farkında değiliz ama bayağı bayağı yokuş aşağıya gidiyoruz. Belki bugünkü Shakhtar maçıyla farkına varmışızdır.
Nasıl ki yöneticilerin hırsları bazı yanlış yolları izlemesine yol açıyorsa aynı şekilde gazetelerin tiraj, gazetecinin de isim yapma hırsı aynı şekilde yanlış yapmalarına yol açıyor. Fenerbahçe taraftarının medyaya gösterdiği tepki çok normal. Takım sahaya "En büyük delilimiz alın terimiz" pankartı ile çıkıyorsa, TFF soruşturma gizli elimde delil yok, işlem yapamıyorum diyorsa, gazetelerde çarşaf çarşaf sözümona gizli soruşturmanın gizli belgeleri yer alıyorsa ve tüm makamlardan önce cezayı bizzat basın kesiyorsa tepki olur arkadaş. Üzüldüğüm nokta foto muhabirleri. Onların suçu yok, sadece fotoğraf çekecekler. Tepkinin kaba kuvvet yönünü hep foto muhabirleri görüyor. Çünkü işleri gereği ortada en çok gözüken onlar. Haber Türk Gazetesi'nin yaptığı gazeteciliğe sığar mı bilmem ama insanlığa sığmadığına hem fikirizdir umarım.
Bugünkü olaylar göstermiştir ki bir an evvel soruşturma neticelendirilmeli, adalet yerini bulmalı. Ha bu ülkenin adaletine ne kadar inanırsınız o ayrı konu (Açıkçası ben yıllar önce güvenmeyi bıraktım. Fare dağa küsmüş dağın haberi olmamış derler ya benim ki o hesap). Eğer ki bu teker böyle dönmeye devam ederse ortamın daha da berbat olacağı aşikar. Taraftar takımının şike yapmadığına inanıyor. 3 haftadır lastik gibi çekiştirirsen bu konuyu varsa bile inandırman çok zor. Mesele olaylar ne kadar uzarsa o kadar büyüyeceğe benziyor. Bugün sahaya önce 1 kişi girdi, sonra 2 oldu, sonra 4, sonra 8, sonra 16, 32, 64, 128.... arttıkça arttı yani. Yarın onbin kişinin inmeyeceğini kim garanti edebilir? Bunun cezası var da kaçının çetelesini tutacaksın? Zor bir memlekette yaşıyoruz. Genel olarak herkesin türlü türlü bir sürü sıkıntısı var. Futbol kitlelerin afyonu değil miydi? Şahsen çoğu kez böyle unutmuşumdur dertlerimi. İtalya, ülkesindeki şikenin gölgesinde Dünya Kupası'na uzandı. O zamanlarda onların bir afyonu vardı. Bizim maalesef yok.

Çinliler'in Liverpool aşkı çok başka

2011-07-13T16:32:00.001+03:00

Asya Tur kapsamında Çin'in Guangdong şehrinde bulunan Liverpool, Guangdong Sunray Cave takımıyla oynadığı karşılaşmada binlerce fanatik taraftar ile karşılaşmış. Meraktayım TT Arena'da nasıl tribün görüntüleri ortaya çıkacak.

kaynak; AFP / Mike Clarke

Batista bu sefer tutturdu

2011-07-12T06:41:00.003+03:00

Gecenin 3.45'inde Pastore aşkına ekran karşısına kurulduk. O yine yoktu ama ama Arjantin daha farklıydı. Kupada oynadığı futbol ile tepki çeken Tangocular, ikinci olmak için çok kritik bir maça çıkarken genç kadrosuyla iyi sinyaller veren Kosta Rika sürpriz peşindeydi.
Batista ilk iki maçtan farklı olarak bu sefer kadroda önemli değişiklikler yaptı. Bu da oldukça yaradı diyebiliriz. Devamlı ısırarak mücadele eden bir ekip vardı sahada. Di Maria solda Zanetti'nin önünü doldururken, hedef santrafor Higuain'in arkasında Agüero sola yakın, Messi saha yakın oynadı. Sağ kanattaki Zabaleta ise Zanetti'den farklı olarak tüm koridoru kontrol etmeye çalıştı. İlk yarı boyunca sayısız pozisyon buldu Arjantin. Dokuzuncu dakika Messi, Barcelona'da yaptığı ver-kaçlardan birinin yapmayı başardı ve takımı ateşledi. Ardından giderek artan baskıda Agüero ve Higuain net pozisyonları harcayarak Arjantin'in daha erken öne geçmesini sağlayamadı. 45'te havadan gelen topa Gago, çok düzgün ve sert vurdu, kaleciden dönen topu Agüero ağlara gönderdi. Maçın yorumcusu Bener Onar yayında her ne kadar "balık gol" olarak nitelendirse de Gago zaten gollük şut attı, Agüero da golcülüğünün gerekliliği olarak doğru zamanda, doğru yerdeydi.
Arjantin ikinci yarıda da ritmini korudu. Kosta Rika'nın biraz çözülmesi de taraftarı rahatlatan golleri getirdi. İlk iki maçta Messi'nin göbekten gelerek içeri kateden oyuncuya servis ettiği ama değerlendirilemeyen pozisyonları bu sefer 52'de Agüero ve 63'te Di Maria ağlara gönderdi. Kalan amaçsız dakikalarda Pastore'nin girişini bekledik. Batista, genç oyuncunun doğduğu yer olan Cordoba'da taraftarların sesine 80'de cevap verdi. 10 dakika da olsa izleme şansına eriştik böylece.
Arjantin bu maçta tam 604 isabetli pas yaptı. Bundan önceki iki maçının ortalaması 442 idi. Barcelona ile pek tabi ki kıyas yapamayız ama onlar 600'ün altına düşmüyor. Messi'yi Barcelona modelindeki gibi kullanmak isteyen Batista, bu maçta pas sayısına erişti diyebiliriz. Messi de maçın yıldızı seçildi zaten. Di Maria'nın attığı gol öncesi 33 pas yapıldığını da ekleyelim.
Orta sahadaki dinamizmi ile Gago, iki gol atan Agüero, iki gol attıran Messi göze batan isimlerdi. Zanetti klasik, buram buram tecrübesiyle oynarken sağ kanadı tek başına kullanan Zabaleta da alkışı haketti. Kosta Rika'da ise forvet Martinez çabukluğu ile dikkat çekerken, Bolivya karşısında izleyenlere kendini hayran bırakan Campbell, bu maçta biraz silikti. Yine de iyi bir tekniğe sahip olduğunun izlenimini zaman zaman da olsa bıraktı.
Batista bu sefer doğru kadro çıkarmıştı. Bulunan gol pozisyonlarını ve iştahlı oyunu referans gösterebiliriz. Lakin çeyrek finalde Uruguay veya Şili'nin geleceğinden aynı kadro sıkıntı yaratabilir. Muhtemelen Batista bunu düşünmeyecektir ve kazanan kadroyu bozmayacaktır. Zabaleta tek başına yine idare eder mi, hücumdaki bolluk orta sahada çok boşluk oluşturur mu göreceğiz.

ARGENTINA 3 X 0 COSTA RICA
Estadio: Estadio Mario Alberto Kempes, Córdoba, Argentina; Arbitro: Victor Rivera (PER); Goles: Sergio Agüero (46’) y (52’), Ángel Di María (63’) (Argentina); Amonestados: Gabriel Milito (21’), Javier Zanetti (37’), Ezequiel Lavezzi (92’) (Argentina); Francisco Calvo (41’), José Salvatierra (47’) (Costa Rica)
ARGENTINA: 23-Sergio Romero, 3- Pablo Zabaleta, 4- Nicolás Burdisso, 6- Gabriel Milito, 8- Javier Zanetti, 20- Fernando Gago, 14- Javier Mascherano, 16- Sergio Agüero (21-Ezequiel Lavezzi, 84’), 7- Ángel Di María (15-Lucas Biglia, 79’), 10- Lionel Messi y 9- Gonzalo Higuaín (18-Javier Pastore, 79’). DT: Sergio Batista.
COSTA RICA: 18- Leonel Moreira, 3- Johnny Acosta, 4- José Salvatierra, 2- Francisco Calvo (10-Randall Brenes, 46’), 19- Óscar Duarte, 20- Pedro Leal, 6- Heiner Mora, 22- José Cubero, 21- Cesar Elizondo (5-Luis Valle, 56’), 17- Josué Martinez (11-Diego Madrigal, 46’) y 12- Joel Campbell. DT: Ricardo La Volpe.

Gago bugün beklenmedik derecede iyi futbol sergiledi. Hem defansta hem de hücumda etkili toplar kullandı.

Arjantin'de tat yok

2011-07-07T16:55:00.001+03:00

Copa America'da ilk maçlar sona erdi, ikinci maçlara adım attık. Uruguay-Peru maçı dışındaki beş maçı da izleme imkanı buldum. Genel olarak sıkıcı bir tablo var ortada. Şili ve Kolombiya dışında kazanan olmazken, Brezilya ve Arjantin sürpriz denilebilecek beraberlikler aldı. Her turnuvanın ilk maçları sonraki adımları düşünerekten biraz sıkıntılı başlar. Fakat bu seneki Copa America'nın ilk maçları biraz fazla can sıktı desek yeridir.
Batista, ilk maçta Bolivya ile berabere kalan kadrodan sadece Rojo-Zabaleta değişikliği yaparken orta sahada, Mascherano-Cambiasso-Banega üçlüsüyle, forvette de Messi-Tevez-Lavezzi ile sahaya çıktı. Kolombiya ise Falcao'yu ileride tek bırakarak 4-1-4-1 dizilişiyle yer tuttu.
İlk yarıdaki genel görüntü; Tangocular pasa dayalı bir oyunla ileride Messi önderliğinde pozisyon bulmaya çalışırken Kolombiya, tüm hatlarıyla topun arkasına geçmeyi, orta sahada kazandığı toplarla tehlike oluşturmayı amaçladı. Başarılı olan ise Kolombiya'ydı. Lavezzi'nin karşı karşıya kaçırdığı pozisyon dışında Tangocular'a nefes aldırmayan Kolombiya, bir çok pozisyon bulmanın yanı sıra bir tane de Dayro Moreno boş kaleye gol kaçırdı. Pozisyonun oluşmasını sağlayan harekette da hakem, penaltı+kırmızı kartı da harcadı.
İkinci yarıya değişiklik yapmadan başladı Batista. Oyunda değişen birşey olmayınca 60. dakikada ilk hamlesi geldi. Oyundan Cambiasso ve Lavezzi çıkarken yerlerine Gago ve Agüero girdi. Yani planda değil, sadece isimde değişiklik oldu. 72'de yapılan Banega-Higuain değişikliği ise orta sahadan adam alıp forvete koymanın mantığı dışında değildi.
Batista yine sınıfta kaldı. Bu sezon Avrupa'nın en çok sükse yapan isimlerinden biri olan Pastore iki maçta da 1 dakika alabilmiş değil. Kaldı ki Messi'yi Barça'daki gibi forvetin ortasında oynatan Batista, Pastore'yi de Iniesta gibi kullanabilir. O ise nispeten yaratıcılığı az bir orta saha kuruyor. Bolivya karşısında Messi bir çok kez göbekten gelip delmeyi başardı ama kalabalık ve sert Kolombiya'ya karşı pek etkisizdi. Tevez ve Lavezzi'nin beslenemediği ortamda gerçek golcüler (Milito, Higuain) kullanılabilir. Arjantin'in iyi bir kadrosu var ve oyunun daha yaratıcı olması için hamleler yapılabilir.

Kolombiya: Luis Martinez, Camilo Zuniga, Luis Perea, Mario Yepes, Pablo Armero, Carlos Sanchez, Dayro Moreno, Abel Aguilar, Freddy Guarin, Adrian Ramos (Elkin Soto, 89), Radamel Falcao (Teo Gutierrez, 87)

Arjantin: Sergio Romero, Pablo Zabaleta, Nicolas Burdisso, Gabriel Milito, Javier Zanetti, Ever Banega (Gonzalo Higuain, 72), Javier Mascherano, Esteban Cambiasso (Fernando Gago, 61), Ezequiel Lavezzi (Sergio Aguero, 61), Lionel Messi, Carlos Tevez.

Açılışı Agüero kurtardı

2011-07-02T06:25:00.003+03:00

Avrupa'da futbol liglerinin bitmesiyle nispeten çapı küçük olan turnuvalarla idare edip durduk ve sonunda imdada Copa America yetişti. Arjantin'de düzenlenen turnuvanın ilk maçı Arjantin ile Bolivya arasında oynandı. Yüksek rakımı nedeniyle 2008 yılında FIFA tarafından futbolu baltalanmaya çalışılan Bolivya, 2009 yılında oynanan Dünya Kupası elemelerinde Maradonalı Arjantin'i evinde 6-1 yenmeyi başarmıştı. Bu maç bir nevi onun da rövanşı olarak görülebilirdi.
Hayaller gerçek olsa kaleci + 10 forvet ile sahaya çıkabilecek düzeyde hücum elemanları bulunan Arjantin, ileri üçlüde Messi-Tevez-Lavezzi ile sahaya çıktı. Orta sahada ise üç savaşçı, Mascherano-Cambiasso-Banega vardı. Karşılaşma öncesi sağlam savunma, üretken forvetler görüntüsü umut verici gözükse de pek öyle olmadı.
Maça Tangocular iyi başladı. Bolivya ise baskıyı kırmakta gecikmedi ve tempoyu düşürerek oyunda dengeyi sağladı. İlk yarı boyunca üretkenlikten uzak orta sahası nedeniyle pozisyon bulmakta zorlanan Arjantin, Messi'nin göbekten delerek getirdiği toplarla Lavezzi ve Tevez'i araya kaçırmaya çalıştı. Bir kaç cılız pozisyon pek etkili de olamadılar.
İkinci yarıda Cambiasso-Di Maria değişikliği geldi. Ama ne var ki kimsenin beklemediği bir anda Bolivya bir anda öne geçti. 47'de kullanılan kornerde Rojas, ön direğe düşen topu topuğuyla kaleye yolladı ve sözde ön direği savunan Banega, meşin yuvarlağı bacaklarının arasından kaçırak çizgiyi geçmesini önleyemedi. Avrupa Ligleri'nde acaba kaç kişi bu topu kaleye yönlendirir/yönlendirebilir tartışılır. İşte bu noktada bizlerin Copa America'yı izleme sebeplerinden bir tanesi ortaya çıkıyor.
Golden sonra cesaretlenen Bolivya, Moreno ile bir de %100'lük gol pozisyonundan yararlanamıyor ve üstünlük yavaş yavaş Batista'nın ekibine geçiyordu. Günün tutuk isimlerinden Lavezzi'nin yerini Agüero'ya bırakmasıyla Arjantin daha etkili olmaya başladı. Yeni takımını dört gözle bekleyen yıldız da 75'te kendisine pazarlıklarda bir hayli yardımcı olabilecek çok şık bir golü de ağlara göndererek beraberliği getirdi takımına. Bir kaç dakika sonrasında ayağının dışıyla boş köşeyi görmesi Arjantin'i 3 puanla da tanıştırabilirdi.
İlk yarısı bir hayli sıkıcı, ikinci yarısı ise giderek artan temposuyla seyir zevkini yakalayan açılış maçı beraberlikle sona erdi. Bolivya kısıtlı kadrosuyla alkışı hakederken, Arjantin'de Batista'nın kadro konusunda biraz daha cömert davranması gerektiğini söyleyebiliriz.

ARGENTINA 1 X 1 BOLIVIA

Place: Estádio Único Ciudad de la Plata, Ciudad de la Plata, Argentina
Date/time: 01/07/2011 - 21h45
Referee: Roberto Silveira - Uruguay
Assistants: Miguel Nievas - Uruguay / Luis Alvarado - Ecuador

GOALS: Edivaldo Rojas -BOL 47' / Sergio Aguero-ARG 75'

ARGENTINA: 23-Sergio Romero, 8-Javier Zanetti, 4-Nicolás Burdisso, 6-Gabriel Milito, 17-Marcos Rojo, 14-Javier Mascherano, 5-Esteban Cambiasso (7-Ángel Di María, 46'), 19-Ever Banega, 11-Carlos Tevez,21-Ezequiel Lavezzi (16-Sergio Aguero, 70') and 10-Lionel Messi. Coach: Sergio Batista.

Yellow Cars: Carlos Tevez (37’), Ezequiel Lavezzi (54’)

BOLIVIA: 1-Carlos Arias, 4-Lorgio Alvarez, 3-Luis Gutiérrez, 5-Ronald Rivero,16-Ronald Raldes, 6-Walter Flores, 15-Jaime Robles, 21-Jhasmany Campos(17-Juan Carlos Arce, 79’), 10-Joselito Vaca(19-José Chávez, 63’), 9-Marcelo Moreno and 7-Edivaldo Rojas(22-Rudy Cardozo, 89’). Coach: Gustavo Quinteros.

Yellow Cards: Walter Flores (34’), Luis Gutiérrez (38’), José Chávez (73’), Ronald Rivero (87’)

Brezilyalılar'ın gözüyle Copa America

2011-06-23T15:20:00.001+03:00

Copa America 2011 - Intro from Caue Mendes on Vimeo.
Önümüzdeki hafta Arjantinde başlayacak olan Copa America'ya Brezilyalılar sadece idmanda değil, bu ufak çizgi filmlerle de hazırlanıyor. Açıkçası Brezilyalılar'ın espri anlayışı beni pek açmadı desem yeridir. Pembe dizi kovalamalarında fayda var.

Selçuk'un ve Cristian'ın yeterliliği

2011-06-22T22:08:00.001+03:00

Sezon biter bitmez patlayan transferler ile iyice heyecanlandık. Sonrasında ortalık durulunca imdada basketbol yetişti ve Galatasaray Cafe Crown ile yapılan 6 maçlık mükemmel bir şampiyonluk serisi yaşandı. Sarı-lacivert pencereden bakınca herşey çok güzel gözüküyor. 5te5 ile ilgili birşeyler karalamak gerekirdi ama belki zamanla tek tük yazılarla buna değiniriz. Şu an sadece tebrik etmekle yetinelim.
Gürcan Bilgiç Aykut Kocaman ile röportaj yapmış (burada). Söz transfere gelince pek de taraftarı mutlu edecek görüşler yok. Aykut Hoca, "Selçuk Şahin ve Cristian Baroni çok tartışıldı. Bu takım Selçuk ile Şampiyonlar Ligi'nde çeyrek final oynadı. Cristian'ın kalitesine de güveniyorum. Orta sahamız yeterli" diyor. Ardından "Bu takım 17'de 16 yaptı. Müthiş bir performans gösterip gücünü belli etti. İlk 11'de sayacağımız her futbolcu, milli takımda oynuyor. 4-5 tane milli takım kaptanına sahibiz. Fenerbahçe oyuncularının kalitesinden hiç kuşkum yok, bunun tartışılmasına da izin vermem" diye ekliyor.
İkinci yarıdaki 17/16 performansı büyük bir başarı. Futbolcuları, teknik ekibi, yönetimi öve öve bitiremeyebiliriz ama kritik maçların, kritik anlarında şansın hep bizim yanımızda olduğunu görmezlikten gelmek hata olur. Selçuk Şahin takımın en eskilerinden. Zirve performansını, dip performansını, büyük maç performansını, vs her türlü maçını izledik, neler verebileceğini çok iyi biliyoruz. Şüphesiz ki çok iyi bir alternatif ama takımı maalesef daha yukarılara taşıyacak, fark yaratabilecek bir pozisyonu yok. Cristian'ın ise iyi bir alternatif olabileceğini bile tartışabilirim. Hele ki yabancı kontenjanı göz önüne alındığında Selçuk bir adım daha öndedir.
Emre bu sezonki performansıyla parmak ısırttı. Müthiş bir özveri ile oynuyor ama yeri geliyor onun da kötü performans sergilediği tabi ki oluyor. Muhtemel kart sorunu, yaptığı itirazlar nedeniyle zaman zaman oyundan düşmesi gibi eksileri var. Bu anlarda yanındaki ismin biraz daha hücuma destek vermesi gerekir. Cristian bunu asla kotaramıyor, Selçuk'un ise ne kadar kotardığı ortada.
Aykut Hoca Lass Diarra'nın 15 milyon euro bonservisi olduğunu, 6 milyon euro da yıllık ücret istediğinden dem vurmuş. Takım içi dengelerin bozulacağından alınmasına karşı. Böyle bir transfere ben de karşı olurum. Zaten Lass dediğimiz adamın hâlâ top class takımlarda piyasası var. Gelmesi mucize olurdu. Aynı şekilde Moussa Sissoko'nun da gelmesi mucize. Bunlara takılmamak lazım. Bize gereken Selçuk'tan bir kademe üstün bir defansif orta saha (tabi mevcut sisteme göre).
Ücret konusuna gelirsek, Emre Belözoğlu bildiğim kadarıyla senede 3,5 milyon euro alıyor. Takımdaki diğer üstün meziyetli futbolcular da üç aşağı beş yukarı bu miktarları alıyor. Avrupa'da bu parayı kabul edecek ve Selçuk'tan daha meziyetli defansif orta sahalar mevcut. Röportajın başında Aykut Kocaman'ın verdiği Anelka örneği gibi taraftar da yıldız değil, etinden, sütünden sonuna kadar haz alacağı bir isim istiyor. Şu ana kadar transfer edilen yerli futbolcuların hepsi kadroya derinliği açısından çok önemli isimler. Lakin orta sahada fark yaratabilecek kalitede bir ismin alınması ziyadesiyle yararlı olur.

Beckenbauer&Breitner

2011-06-15T02:38:00.000+03:00

Eylül 1984, Franz Beckenbauer ve Paul Breitner... 1983'te futbolu bırakan ikili, Münih Olimpiyat Stadı'nda Bayern Münih-Köln maçını izlerken emekliliğin tadını böyle çıkarıyor.

Foto Kariyer; Ronaldo Luís Nazário de Lima

2011-06-09T03:18:00.001+03:00

(1993-1994) Efsanevi driplingler profesyonel olarak Cruzeiro formasıyla yapılmaya başlandı.

(1994) ABD'de düzenlenen Dünya Kupasında kadrodaydı Ronaldo. O zamanlar henüz 18 yaşında.

(1994-1996) Ronaldo, PSV formasıyla Avrupa'ya ayak bastı. Daha ilk sezonunda çıktığı 33 lig maçında 30 gol atmayı da ihmal etmedi.

(1996-1997) Sadece 1 sene izledik Barcelona'da. Ama artık tüm dünya Ronaldo'nun ismini biliyordu. O zamanlar çok sesli sorulmaya başlandı, Ronaldo yeni Pele mi diye. Toplam 49 maç 47 gol...

(1997-1998) Rekor bir ücretle Inter'e transfer oldu. Zamanın parasıyle Moratti, 48 milyar liret saydı Brezilyalı için Barcelona'ya.1997 senesinde de IFFHS tarafından yılın gol kralı ödülünü aldı.

(1998) Fransa 98 Dünya Kupası'nın da en büyük yıldız adayıydı. 4 gol atabildi sadece. Finalde ise oynayıp oynamayacağı büyük polemik konusu olmuştu. Çıktı, oynadı, çok da etkili olamadı. Horoz evinde ötmüştü.

(1997-2002) Sanıyorum her futbolseverin yıkıldığı anlardan biridir. İleride çok çekeceği diz sakatlığının ikinci darbesi... Inter'in Lazio ile oynayacağı maçta aylar sonra sahaya çıkabilecek olmanın heyecanını hissediyordu yedek kulübesinde. Bizse ekran başındaydık. Lippi Ronaldo'yu oyuna sokarken sonradan ne kadar pişman olacağının farkında değildi. Hatırladığım kadarıyla en fazla 10 dakika oynadı. Bir çalım atayım dedi, yere yığıldı kaldı.

(2002) Kore ve Japonya'nın ortaklaşa düzenlediği Dünya Kupası'nda hala sakatlığı ön plandaydı. O ise tam olarak hazır geldi turnuvaya. Golletiyle olduğu kadar saçlarıyla da damga vurdu kupaya. Yarı finalde bizi, finalde de Almaya'yı boş geçmedi. Turnuva boyunca attığı tam 8 golle kariyerini süslerken Real Madrid'den bol sıfırlı teklifi de aldı.

(2002-2007) İlk 'Los Galacticos'un yıldızıydı. 39 milyon euroya gerçekleşti transferi. Takımda sık sık çıkan gruplaşma söylentilerine karşı Fiorentino Perez'in prensiydi. Kiloluydu ama atıyordu. Kendisiyle en çok dalga geçildiği dönemde Manchester United deplasmanında coştu. Old Trafford'da 3 gol atarak takımını ipten almıştı. Real Madrid'deki son 1,5 senesi ise kötü geçti. 2006-07 sezonunun devre arasında Milan'a transfer oldu.

(2006-2008) Milanda ilk sezonunda yarım devre oynayan "el fenemeno", 14 maçta 7 gol attı. Oldu dedik, geri geldi dedik, olmadı, sakatlandı. Ertesi yıl kayıptı. Sezon sonunda da ülkesine döndü.

(2009-2011) Corinthias'a transfer oldu. Ülke rahattı. İlk senesinde ağları yine doldurdu. Ama artık git gide kilo alıyor, beyni ayaklarına hükmetmiyordu. takımın aldığı kötü sonuçlardan dolayı da taraftarların sabrı taşmıştı. Ronaldo gözyaşlarıyla veda toplantısı düzenledi. 14 şubatın arefesinde futbola veda etti.

Son kez araya kaçarken... Önceki gün Brezilya'nın Romanya ile oynadığı hazırlık karşılaşmasında son kez milli formayı giydi. Romanyalı futbolcular çok şanslı olmalı. Böyle bir efsane ile oynama şerefine eriştiler.

Futbol kötü, sonuca şükür

2011-06-04T01:25:00.001+03:00

Herşeyden önce seyir zevki kötü bir maçtı. Bizse ilk yarı eh işte, ikinci yarı kötü top oynadık. Grupta liderlik imkansıza yakın düzeyde. EURO 2012'ye direk gitmemiz için kalan diğer şart en iyi ikinci olmak. Bu bağlamda baktığımızda, Azerbaycan deplasmanında kaybedilen 3 puandan sonra burada bize gereken bence 1 değil, 3 puandı. Maç sonunda ise 1 puana sevinir durumdayız. Bu sonucu başarısız olarak addetmiyorum lakin oynanan futbol tatmin etmedi maalesef.
Erken bir golle geriye düştük. Ardından yavaş yavaş toparlandık ve kontrolü elimize aldık. Beraberliği de bulunca kısmen rahatladık. Ardından üzerimize gelen Belçika karşısında akıllı kontra ataklarla ikinci golü bulmamız gerekirdi. Bunu yapamadık, geriye çok yaslandık. Pas yapabilseydik rakibi yorardık ama onlar bunu yapınca biz yorulduk. Oyuncu değişikliğinin geç kaldığı çok açık. Kaçan penaltı büyük şans. Kaybetseydik kalan maçlara yine "her maç final" havasında çıkacaktık.
Maç üzerine çok da yazılacak birşey yok. Maç sonunda Hiddink'in açıklamaları var. İlk önce takımın yorulmasını Türkiye ligine bağlamış Hollandalı hoca. "Rakibin oyuncuları Avrupa'nın büyük liglerinde mücadele ediyor. Çok maç yapmaya alışkınlar. Tabii ki onların oynadığı ligler, Türkiye liginden farklı". Hiddink haklı. Her ne kadar sosyolojik açıdan futbolcuların çok maç yaptığını düşünsem de Avrupa'dan bu konuda eksiğiz. Hazır yeri gelmişken Beckenbauer'in 70'li yıllarda verdiği bir röportajda çok maç yapmaktan ve ailesinden çok Netzer'i gördüğü için şikayetçi olduğunu da ekleyeyim.
Hiddink, takımda kalıp kalmayacağı ile ilgili olarak da pek açıklayıcı davranmadı. Kendi ağzıyla kulüp takımları artık beni yoruyor diyerek Türkiye'ye imza atan birinden Chelsea'ye gitmesini beklemezdim. Eğer Hiddink Chelsea ile Türkiye Milli Takımı'nı beraber yönetmeyi düşünüyorsa hiç zahmet etmesin, kendisiyle vedalaşalım.

Ordu 26 yıl aradan sonra

2011-05-29T23:32:00.002+03:00

Ankara'da tarafsız sahada oynanıyor maç ama tribünler mor menekşe dolu. Sırf bu nedenden birçok futbolsever maç öncesi Orduspor'un Süper Lig'e çıkmasını istiyordu. Bense klasik hakedenin kazanması taraftarıyım. Son yıllarda "taraftarı olan takım", "şehir kulübü", "deplasmanın anlamı" tarzında yapılan yorumlara da inceden sinir oluyorum desem yeridir. Çünkü futbol aslında o kadar kirli ki bazı taraftarı az veya taraftarsız, küçük takımlar daha çok futbolu düşünebiliyor, futbolun ruhuna daha çok dokunabiliyor. Yanlış anlaşılmasın, girişte Orduspor'a laf çaktığımız yok, sadece genel Türk düşünürünün sığ yorumlarına küçük bir yorumda bulunmak istedim.
Ordu taraftarı bugün stadı ziyadesiyle doldurdu, maçın başlamasıyla birlikte tezahüratlarıyla takımlarına farkedilir bir şekilde etki de etti. Tebrik etmek gerek kendilerini. Onlar yıllardır bu anı bekliyorlardı, bugün de ellerinden geleni yaptılar. Yerinde izlediğim Kartalspor-Orduspor maçında da misafir tribünü tıka basa doldurmuşlardı, hatta yer bulamayanlar ile birlikte Kartalspor tribününde beraber de maç izlemiştik.
Maçta ise Mor Menekşeler, taraftarının iteklemesiyle Gaziantep Büyükşehir Belediyespor'dan daha fazla etkili olmayı başardı. İlk yarı boyunca her iki takım da üstün mücadele ve tempo ortaya koydu. Bundan mütevellit olacak ki ikinci yarı oldukça sıkıcıydı. Hatayı değerlendiren Orduspor oldu ve 88'de Ahmet Kuru'nun attığı golle 26 yıl aradan sonra Süper Lig'e çıkmayı başardı.
Sezon içinde çok gel-gitli bir dönem yaşadılar. Son gel-gitte Uğur Tütüneker kendi rızasıyla takımı bıraktı. Metin Diyadin'in de aslında toparlaması zor oldu. Takımın başında çıktığı ilk 4 maçın 3'ü evinde olmasına karşın hepsinden beraberlikle ayrılırken, son 3 haftada 3 galibiyet almayı başardılar. Play-off'un 3 maçında da iyi futbol ortaya koydular. Metin Diyadin'i bu kez Süper Lig'de görmek dileğiyle. Tebrikler...

Barça güzel, kaybeden de güzel

2011-05-29T15:43:00.000+03:00

Klasik "Finale yakışan bir mücadele oldu" kalıbının oturduğu bir final oldu. Manchester United'ın ilk 7-8 dakikada Barcelona'dan rol çalarak başladığı maç, ilerleyen sürede Barça rutinine döndü. Bunun panzehiri yok gibi birşey. Futbol izlemeye başladığım günden beri en iyi futbol takımını izliyorum. Barcelona'yı La Masia ve total futbolla anlatmaya gerek yok. Ayrıntıya inmeli. Hem de inilecek en ince ayrıntıya kadar inmeli. Başarı ayrıntılarda gizlidir...
Finalin hüzünlendiren tarafı ise Alex Ferguson. Dünyanın en iyi teknik adamı. Çalıştığı süre boyunca futbol çok şekil değiştirdi, onlarca trend geldi geçti. O hepsine uyum sağladı, kendinden birşeyler kattı. Ben onu başarılı bir bilgisayar programına benzetiyorum. Günü gününe güncellemeleri çıkıyor ve o bunları her zaman yükleyip, kuruyor. Arada virüs girdiği de oluyor tabi. Anti-virüs de kendisi. Çağın futbolu diye birşey var. Ama Alex Ferguson sadece bir çağın teknik direktörü olmadı, her çağın teknik direktörü oldu. Şu aralar biraz şansız, çünkü karşısına Barcelona çıktı. 2008'de kazandığı ikinci Şampiyonlar Ligi'nden sonra 2009 ve 2011'i Barça'ya bıraktı. Tarih çok da vefasız değil, mutlaka bunlar da hatırlanacaktır.

***

İzlerken TV'de gördüğüm güzel bir kareyi de aktarmak isterim. Bandırmaspor atkısı güzeldi de bir taraftar daha dikkat çekti. Hani hep konuşulur ya basketbol maçlarına futbol takımının formasıyla gidilmesin, basketbol formaları giyilsin diye. Dünkü maçta da bir taraftar Regal Barcelona formasıyla maça gelmişti.

Orhan Şam

2011-05-27T14:36:00.000+03:00

Bir kaç yıldır ne sağ, ne de sol bek yedeği olmadan sezona başlıyordu Fenerbahçe. Gerçen yıl Andre Santos'un sezon başındaki umut vermeyen hâli sol bekte ilk yarı boyunca çok sıkıntı oluşturmuştu. Sağ bekte ise muazzam istikrarlı bir Gökhan Gönül olduğundan pek sıkıntı olduğu gözükmüyordu ama stoperden sağa çekilen Bekir'in orayı kotaramayacağı herkesçe de bilinen bir gerçekti. Okan Alkan'ın oynadığı iki maçın ardından kendini bozması Orhan Şam transferini gerekli kıldı. Bu da Okan'a bir ders olur umarım.
Fenerbahçe futbol yapısı itibariyle hücumcu bekle oynaması gerekir. Orhan Şam da hücumcu bek tanımının pek altını doldurmuyor lâkin hücumda çok etkisiz olduğunu söylemek yanlış olur. En büyük artısı güçlü olması. Stoper de oynayabiliyor olması diğer avantajı. Ben aslında malumunuz klasik stoperlerimizin topa hakimiyetleri nedeniyle bu tip beklerin stoperde değerlendirilmesini daha mantıklı buluyorum. Orhan, istikrarlı, çalışkan, efendi bir insan olması nedeniyle de forma mücadelesinden geri kalmayacaktır. Takıma mutlaka faydası olur. Hayırlı olsun.

Emenike Fenerbahçe'ye, Selçuk Galatasaray'a

2011-05-26T00:58:00.003+03:00

Merakla beklenen 2 transfer hamlesi üst üste patladı. İkisi de bu sezonun transferdeki en gözde isimleriydi. Emenike, Fenerbahçe için ilk etapta ekstra bir transfer olarak gözükürken, Selçuk İnan Galatasaray için gereklilikten öte zorunluluk diyebiliriz.
Emenike çok konuşuldu, yazıldı, çizildi. Geçen yıl bugün Süper Lig'e yeni çıkmış Karabükspor'un santraforu iken artık Türkiye'nin -bence- oynaması en zor kulübünde forma giyecek. Peri masalı olmasa da güzel bir çıkış Nijeryalı adına.
Eldeki mevcut santraforlara baktığımızda; Güiza'nın yolcu, Semih'in de sözleşme imzalamadığını belirtelim. Emenike'nin bonservisine verilen 9 milyon euro gibi bir rakam var (Ntv Spor'a göre 7 milyon euro+dört yıl içinde transfer olursa 2 milyon euro). Bence çok ciddi bir rakam. Bu vesileyle Semih'in de yolcu olabileceğini kestirebiliriz.
Ben Emenike'yi biraz da Maccabi Haifa'da parlayan ve Premier League'de oldukça başarılı olan Yakubu'ya da benzetiyorum (ki bu aralar düşüşte. Yaşı da 28 gözüküyor, yoksa..). Ligimizde fiziği güçlü santrafor her zaman ön plana çıkmıştır. Emenike'de bunun yanında gözardı edilemeyecek teknik ve hız da var. Nijeryalı'nın gerek Karabük gibi küçük bir şehirden çıkması, gerek tıkır tıkır işleyen bir sistemden gelmesi, gerek de Türkiye'de parlaması riskler içeriyor. Bir de malumunuz Afrika Kupası var. Kara Kıta'nın kış ayında düzenleyip tüm Avrupa'nın elini kolunu bağlayıp, intikam aldığı kupa. Bizde de Afrikalı sayısı 4'e çıkmış oldu. Yobo'nun da transfer edileceğini düşünürsek, Emenike ile birlikte Niang ve Dia da var.
İlk sezonlar, yeni yapılanmalar her zaman zordur. Aykut Kocaman, artık çok daha iyi tanıdığı, son aylarda inceden dizilişlerle oynamaya da başladığı takımında gelecek sezon sağlıklı bir rotasyon oturtabilirse Emenike'nin faydasını görür. Umarım başarılı da olur. Zaten Emenike tarzı bir adamın Fenerbahçe'de başarılı olması 9 milyon euro'yu çıkarması anlamına geliyor.

Selçuk İnan mecburi transfer

Çok kötü bir sezon geçiren taraftarı ancak Selçuk İnan kesebilirdi. Sezon içinde bir hayli trend olan BAM'ın ardından muhakkak ilaç gibi gelecektir. Galatasaray için her yönüyle rekabetin de içinde olduğunu göstermesi açısından da önemli. Kısacası bu transfer bir zorunluluktu. Gözüken o ki sarı-kırmızılılar da elinden geleni yapmış. Selçuk'a 5 yılda verilecek 18 milyon euro + maç başı ücreti konuşuluyor. Yani senede 4 - 4,5 milyon euro. "Aynı ücretle Fenerbahçe'ye imza atmasını ister miydin?" diye soran varsa; evet, isterdim. Olaya Selçuk cephesinden bakarsak; tüm kozlar sizde, bu parayı size Galatasaray vermiyorsa Fenerbahçe verir, Beşiktaş verir. Sonuçta bonservis gibi bir yükünüz de yok. Galatasaray açıkçası bu transfere mecburdu ve aldı. Eminim tüm Galatasaraylılar artık geleceğe daha umutlu bakıyordur.

not: Resmi sitenin açıklamasına göre Selçuk senelik 2 m euro + maç başına 15 bin alacakmış.

18

2011-05-24T00:56:00.000+03:00

Kupa, eline en çok yakışan kişinin ellerinde

Şimdiden teşekkürler

2011-05-22T00:54:00.001+03:00

Koca bir sezonun sonuna geldik. Bu akşam 21:45'te Spor Toto Süper Lig'in 2010/2011 noktasını koyuyoruz. Ziyadesiyle keyifli bir ligdi benim açımdan. Umarım noktayı koyarken de tüm Fenerbahçeliler için de son derece keyifli biter.
Sezon içinde genellikle maç yazılarının arasına sıkıştırsak da Aykut Kocaman ile ilgili birçok konuya değindik. Temel olarak yazdığım salt hocaya değindiğim son post ligdeki Ankaragücü mağlubiyetinden hemen sonra 13 Aralık 2010 tarihindeydi (bkz: Vurun hocaya). O günden sonra kupada Bucaspor'a ve Yeni Malatyaspor'a yenildik. Sonrası malumunuz...
Şampiyonluğu pek de önemsemediğimi, çok daha başka değerlerin ön planda tutulması gerektiğini vurgulamıştım ki bunu büyük oranda başardık. Her ne kadar maç içinde teknik arızaların çözümünde sıkıntı olsa da ve bir kez de olsa Bilica'nın sahaya kaptan olarak çıktığını görsek de benim için sezon istediğim şekilde bitmiştir, şampiyonluk işin kremasıdır.
Aykut Kocaman, 19 aralıkta NTVSpor'da katıldığı programda kendisine sorulan "Brezilya milli takımında forma giyen Andre Santos, neden Fenerbahçe'de forma giyemiyor" sorusuna verdiği "Bunu Brezilya milli takımının sol bekinin düşünmesi lazım" cevabıyla o gün şampiyon olmuştu gözümde.
Devre arasında o veya bu şekilde transfer yapılmadı. İlk yarı performansı ile ikinci yarı performansı arasında müthiş bir fark var. Yeni Malatyaspor maçından sonra görülüyor ki bu takım bir kimlik kazanmış. Alex'in önderliğinde, Güiza dahil tüm takımdaki oyuncular ellerinden geleni vermeye çalıştı. Önemli olan buydu ve bunu başardık. Bugün şampiyon olunsa da olunmasa da şimdiden teşekkür etmeyi borç bilirim kendime.

Hatıralar sarmış dört bir yanını

2011-05-20T02:34:00.000+03:00

Galatasaray ne çok "yeniden yapılanma" adını zikrediyor farkında mısınız? Fatih Terim, George Hagi, tekrar Feldkamp, tekrar Hagi, tekrar Fatih Terim... Merak ediyorum birileri çeteleye bakıyor mu? Arada kaynayan Skibbe ve Rijkaard da "yeniden yapılanma" adı altında geldi. Siz sıkılıyor musunuz bilmiyorum ama ben arkadaşlar arasında konuşurken çok sıkılıyorum.
Bir "Grande Terim" aldı başını gidiyor. Kimse kusura bakmasın Fiorentina ile Milan'ı toplasak 1 sezon anca ediyor. İşte o bir sezonun mirası bolca ego, kibir, sinir harbi. Sıkıntılı bir memlekette yaşıyoruz. İstediğin kadar kafa dinle farketmez, muhattap olduğun kafalar değişmedikçe. Bir Arap ülkesi veya Asya turu alırdı belki elektiriği. Neyse, aforizma notlarına yenileri girecek gibi. Hayırlı olsun.

Gözyaşı, sevinç, intikam

2011-05-16T04:41:00.000+03:00

Kaptan Palombo, son düdüğün çalmasıyla gözyaşlarına hakim olamadı

Sampdoria için sezon büyük umutlarla başlamıştı. Geçen sezonu dördüncü bitiren Cenovalılar, Şampiyonlar Ligi'ne kalmak için Werder Bremen ile karşılaşıyor ve dramatik bir şekilde eleniyordu. Cassano, Pazzini, Semioli, Palombo gibi isimleriyle oldukça da sempatik bir takımdı. Gel gör ki başkan Garrone, devre arasında önce takım yemeğine katılmadığı gerekçesiyle Cassano'yu kovuyor, ardından da bir diğer golcü ismi Pazzini'yi de Inter'e satıyordu. Açıkçası belli ki Garrone sezonu kafasında bitirmiş lâkin iki golcünün gitmesiyle küme düşeceklerini hiç düşünmemiş.

Kümede kalma adına Luigi Ferraris Stadı'nın çimlerine ayak basan Sampdorialı oyuncuları taraftarlar yalnız bırakmadı. Ama ne var ki Sampdoria artık bitikti ve maçı da 2-1 kaybettiler. Bari'den gelen 2-0'lık Lecce galibiyeti ise küme düşmelerini resmileştirdi. Formasıyla, Cassanosuyla bana sempatik gelen Sampdoria, bir başkanın inadı uğruna küme düştü, ibret olsun.

Sevindirici haber ise Napoli'den geldi. Tehlikeli şehrin takımı, San Paolo'da Inter ile berabere kalınca üçünlüğü garantiledi ve Şampiyonlar Ligi'ne direk katılma hakkı etti. Maç sonunda ise Walter Mazzarri omuzlara alındı. Yıllardır yapılan yatırımın karşılığını sonunda aldılar. Mazzarri'ye övgüler az kalır. Ve tabi ki Cavani'ye...
Napoli'yi gidip görmedim ama Maradona'dan ötürü severiz. Ancak Gamorra'yı izledim. Güzel filmdir, tavsiye edilir.

Bir diğer hesap da Parma ile Juventus maçında kesildi. Juventus altyapısından yetişen ama kimilerine göre beklentileri veremediği için Parma'ya kiralanan Giovinco attığı tek golle siyah-beyazlıların Avrupa Ligi hayallerini kararttı desek yeridir. Genç oyuncu ilk maçta da eski takımına karşı 2 gol atarak sarı-lacivertlilerin deplasmandan 4-1 galip gelmesini sağlamıştı. Her fırsatta Juve'de oynayabileceğini ama şans verilmediğinden yakınıp durdu Giovinco. Oynama şansını da Parma'da buldu, intikamını aldı...

Beş kere Alex

2011-05-15T23:48:00.002+03:00

Alex insana fazla söz söyleme gereksinimi vermiyor. Keza Gökhan da öyle. Başka söze ne hacet. Bu ikili şüphesiz ki Fenerbahçe adına sezonun en muhteşem ikilisi.

Fenerbahçe 6 - 0 Ankaragücü

Alex 26' (pen)

Alex 30' (pen)

Alex 48' (pen)

Bekir (Niye Bekir :)) 74'

Alex 83'

Alex 90'

Peru'da bir Baggio

2011-05-14T03:39:00.004+03:00

Peru'da geçen yıl yaşanan sel felaketiyle harabeye dönen İncalar'ın başkenti, tarihi şehir Cusco, Roberto Baggio'nun ziyaretine nail oldu. Binden fazla çiftçi ve alpaca yetiştiricisine destekte bulunan FAO (Food and Agriculture Organization)'ın elçisi vasfı ile bölgeye giden Baggio, t-shirt ve bol bol imza dağıtmış.

Bank Asya 1. Lig'de son hafta

2011-05-11T16:26:00.003+03:00

Bank Asya 1. Lig için bu sene ne kadar çok "nefesleri kesti" desek azdır. Haftalar boyunca "kim çıkar" dedik durduk, Samsunspor kendini gösterdi. Sonrasında da Mersin İdman Yurdu geçen hafta sonu 29 yıl aradan sonra Süper Lig'e çıkmayı başardı. İlk altı savaşı ise devam ediyor. Ergün Penbe'nin gelişiyle muazzam bir yükseliş gösteren Erciyes'in ilk altıya kalacağını düşünüyordum ama iddiasız takımlarla oynayacak olmaları rehavet getirmiş olacak ki hem Karşıyaka'ya hem de Denizlispor'a kaybederek bence treni kaçırdılar. Gaziantep Büyükşehir Belediye play-off oynamayı garantiledi. Orduspor, Çaykur Rizespor, Tavşanlı Linyitspor ve Boluspor'dan üçü de play-off'a katılacak takım olmak için son hafta sahaya çıkacak. Açıkçası Tavşanlı Linyitspor dışında hangisi dışarıda kalırsa kalsın yazık oldu demem. Hiç biri belli bir istikrar yakalayamadı. Bu hafta oynanacak maçlar şöyle; Bolu-Kartal, Denizli-Ordu, Diyarbakır-Gaziantep Büyükşehir Belediye, Giresun-Erciyes, Samsun-Çaykur Rize, Tavşanlı-Akhisar.

Alt sıralarda ise kim düşerse yazık olacak. Altay ile Adanaspor bu hafta 5 Ocak Stadı'nda ölüm kalım savaşına çıkıyorlar. Kartalspor, Bolu deplasmanına çıkarken, Akhisar Belediye Tavşanlı'nın, Güngören Belediye de Karşıyaka'nın misafiri olacak. Hesap-kitap çok karışık. Tahminimi söyleyim sadece; Altay düşer...
Düşene niye yazık olacak kısmına gelirsek; Kartalspor ligin ilk yarısında sanki rakip kale saydam bir camla örtülmüş gibi bir çok pozisyon bulmasına rağmen gol sorunun çözemedi. İkinci yarı ile birlikte toparlandı ve gerçekten düşmemek için en çok o mücadele etti. Altay, asla bu noktada olacak futbolu oynamadı. Hep daha iyisini oynadı ama golcü sıkıntısını onlar da yaşadı. Akhisar Belediye, ha bu hafta havlu atacak, ha şu hafta havlu atacak dedik dedik en kritik zamanda üç puan çıkarmayı başardı. Güngören Belediye, kısıtlı kadrosuna rağmen sağlamcı bir futbol zihniyetiyle mücadele etti, zor takımlardan puan almayı başardı. Adanaspor'da ise hoca git-geli çok yaşandı, aslında yönetim zihniyeti ile düşmesi gerekiyor ama eldeki futbolcular ve imkanlarıyla kalsa iyi olur. Ayrıca aynı Altay gibi küme düşmeyi hakedecek bir futbol oynamadılar.

Nuri'nin transferi

2011-05-10T01:57:00.002+03:00

Bugün telefonla öğrendim transferi. "İyi olmuş, sevindim" dedim kapattım. Akşam da arkadaşla bardaki tv'de gördük haberini, soframıza meze ettik.
Meze olmasının en önemli detayı attığı 4 golün en az yarım saat boyunca ekranda dönmesiydi. Anlaşılan özel program yapılmış. Arada tv'ye göz atarken Rüştü, Nihat gibi isimler telefona bağlandı. Tabi biz duymuyoruz, ekranda ne yazıyorsa ona bakıyoruz. Hal böyle olunca "bu kadar mı önemli bir olay abi" diye birbirimize sormaktan kendimizi alıkoyamadık.
Mesut Özil de Real Madrid'e transfer oldu, onun için yapıldı mı bu tarz program, hatırlayamadım. İlla ki bir futbol programının önemli bir dilimini işgal etmiştir ama özel program yapılmadı herhalde.
Niye yapılmaz bunu merak ettik ilk önce. Sonuçta o da Türk, Nuri de... Vaziyetin tek açıklaması Nuri'nin Türk milli takımının oyuncusu olması. Mesut için "adam Almanya milli takımıyla prim yaptı abi" dendi, evet doğru. Peki Nuri Türk milli takımıyla mı prim yaptı? Bu sezon Dortmund'un birçok maçını izledim. Nuri'nin nasıl oynadığını detaylandırmaya gerek yok. Mühim nokta milli takımda ne oynadı, Dortmund'da ne oynadı. Arada çok fark vardı bence. Nuri, sarı-siyahlı forma altında muazzam işlere imza atarken neden Şükrü Saracoğlu Stadı'nda sönük kalıyordu. Bence Türk futbolunun esas tartışması gereken mesele bu. Şimdi gelelim ikinci tartışılması gereken meseleye...
Evet Real Madrid'de artık iki Türk futbolcu var, belki de üç olacak. Ama bu isimlerin hiç biri bizim hocalarımız tarafından yetiştirilen isimler değil. Arda Atletico Madrid'e gitse mi, gitmese mi tartışması yapıyoruz. Meraktayım acaba gitse ne olur. Tuncay gitti de ne oldu? Bu topraklarda Manchester United'a üç gol birden attı, bir tane de Old Trafford da attı. Kader bu ya, bu sezon tek golü de yine Manchester'a attı. Ama o kadar. Biliyorum biraz Hıncal Uluç muhabbeti olacak ama gitti de ne oldu abi? Şu an memleketin yetiştirdiği en iyi topçu Arda gitse ne olacak. En büyük soru işareti de bu.
Özetle Nuri'den kendimize pay biçmemiz bana biraz anlamsız geliyor. Alman altyapı hocalarına teşekkür edelim ve mümkünse yetiştirdikleri topçulardan da daha fazla faydalanmaya bakalım. "Anne benim niye püskevitim yok" muhabbetine girmeden de Nuri'ye şans dileyelim. Tahminim o ki o beyaz formayı giyer ve bırakmaz bu adam.

Gazze Maratonu

2011-05-10T00:55:00.002+03:00

foto: Marco Longari / AFP / Getty Images

Geçen hafta Gazze'de ilk defa maraton koşuldu. Olayın sportif yönünden pek anlamam ama sosyolojik etkilerinin çok önemli olduğu aşikar. Öyle ki koşuya katılmak için şafak vakti toplanan insanların sadece 9'u sporcu iken o 9'un yanında 1400 kadar da Filistinli atletlere eşlik etti. AFP'nin haberine göre, sponsorlardan toplanan yaklaşık bir milyon dolar da Filistin mülteci örgütünün her yıl Gazze'de düzenlediği yaz oyunları için kullanılacak.

Hamas'ın kontrolündeki güvenlik güçlerinin eşliğinde koşulan maratonda harika fotoğraflar var, ben ikisini seçtim. Fotoğrafları anlamlandırmak için de üstün körü bir araştırmayla olan-biteni aktarmayı çalışıyorum. İlla ki memlekette de ajans haberinin ötesinde ayrıntısını yazan birileri çıkmalı.

Bir izleyicinin ağzından dökülenler neden yazılması gerektiğini fazlasıyla açıklıyor; "İnsanlar spor için koşmayı tuhaf buluyor, birini koşarken görünce deli olduğunu sanıyor. Filistinler genelde sadece hava saldırısı olduğunda, ya da korktukları zaman koşarlar"

Blogu da böyle açmış olalım.

ara

2011-05-03T03:45:00.003+03:00

Elim çok kez yazmaya gitse de postlar genelde taslaklara sıkışıp kalıyor. Son zamanları biraz yoğun, biraz karışık ve zihnen çok hırpalanmış geçirdim. Haftada 1-2 post atmak yerine en iyisi 1-2 hafta ara isteyelim. Çemkirmek istediğim ve övmek istediğim bir kaç mesele vardı. Ama hiç tadım yok, eh onlar da kusur kalsınlar. Üç yıldır blog yazıyorum ve bu süre içerisindeki dördüncü farklı sektördeki işimi de dün kaybetmiş oldum. Biraz kafa toplamak lazım. Döndüğümüzde daha dinç ve daha verimli bir blog sözü de verelim sizlere. Belki de şampiyon döneriz.

Not: Bu arada Bülent Timurlenk bizi gazetesindeki köşesinde ağırlamış. Teşekkür ederiz kendisine;
http://www.sabah.com.tr/Pazar/Yazarlar/timurlenk/2011/05/01/ve-top-santra-noktasinda

3

2011-04-27T22:11:00.000+03:00

Bugün kötü bir gündü, ondan dolayı az kalsın unutuyordum. Geç de olsa blogun 3 yaşını kutlamış olalım. Gönül isterdi ki pasta keselim. Türkücü tadınca "bizi sizler var ettiniz sevgili okuyucular" desem yeterli olur mu bilmem?
Girene-çıkana teşekkür ederiz. Büyüklerimin ellerinden, küçüklerimin gözlerinden öpüyorum.

Bucaspor 3 - 5 Fenerbahçe

2011-04-25T00:03:00.001+03:00

Bucaspor, her ne kadar yumurta kapıya dayanınca ayaklanmış bir takım olsa da işin içinde sezon sonundaki transfer görüşmeleri olunca yan gelip yatma olayı olmuyor artık ligimizde. Bu yüzden hafife alınacak herşeyin cezası anında kesilebiliyor.
Fenerbahçe bugün rakibi hafife almıştır veya almamıştır bilemem ama son derece kötü bir futbol ortaya koyduğu gerçektir. Öyle ki maçı 3-1'den çevirdiğinde bile iyi oynayarak çevirmemiştir. Sezonun ikinci yarısına girerken Aykut Kocaman'ın üzerine en çok eğildiği defans sorunu bugün tavan yaptı dersek yanılmayız. Çünkü Fenerbahçe en son ligin 2. haftasında Trabzon deplasmanında 3 gol yemişti.
Bugünkü geri dönüş 10 yıl önce oynanan Gaziantepspor maçındaki geri dönüşe benzemiyordu. O gün gümbür gümbür geri dönmüştük, bugün ise rakip teknik direktörün oyuncu değişikliklerindeki hatası, bir penaltı ve Güiza'nın golüyle döndük.
Bu geri dönüş şampiyonluğun habercisi midir? Pek sayılmaz. Aklıma bitime üç kala, tarih olarak da birbirine yakın olan 22 Nisan 2006'daki Galatasaray'ı 4-0 yendiğimiz maç gelmiyor değil. Salt bir 3 puan galibiyetinden öte rakibi de alt-üst ederek moralini bozduğumuz sezonu son maçta kaybetmiştik.
Güiza'ya değinmeden postu sonlandırmak olmaz. Geçen yıl belki de şampiyonluğu kaybettiğimiz maç olan 2-3'lük Bursaspor maçında ıslıklarla kenara gelip yerini Semih'e bırakan Güiza, yedek kulübesinde gözyaşlarıyla maçın geri kalanını takip etmişti. Bugün ise Semih'in pasıyla fileleri havalandırıp Fenerbahçe'yi önce geçirince yine gözyaşlarını tutamadı. Açıkçası gözyaşlarına hassasım. Bu gözyaşları planlı değil, gerçek gözyaşları. Hâl böyle olunca da üzerine çok şey söylenemiyor.
Maç kötü başladı, iyi bitti. Umarım bizim adımıza kötü başlayan lig de iyi biter.

Not: Ayrıca bugün benim doğum günümdü. Önce erkek voleybol takımıyla Arkas gibi çok güçlü bir rakibi yenip şampiyon olduk, ardından basketbolda Efes Pilsen'i mağlup ederek olası bir play-off eşleşmesinde 1-0 öne geçtik. Hediyelerin en güzeli ise bizi maçta öne geçiren Güiza'dan geldi. Teşekkürler Güiza. Her şeye rağmen artık unutulmazlar arası girdin.

Atana, tutana eyvallah. Peki ya Giray?

2011-04-18T18:22:00.002+03:00

Şampiyon olacak takımın atanı da tutanı da iyi olacak derler, doğrudur. Trabzonspor ile Fenerbahçe'nin girdiği amasız şampiyonluk yarışında kimi öne çıkarırsanız çıkarın ama şans bu ya işte o atan bir tane fazla atsın, tutan bir tane fazla tutsun o şampiyon oluyor. Bu sene de öyle olacak.
Fenerbahçe'ye bakıyoruz kalecisi Türkiye'nin en iyisi. Golcüsüne bakıyoruz ondan yana hiç derdi yok, Alex, Niang, Semih... Trabzonspor'a bakalım, kalede Volkan kadar iyi bir Onur, atanı da malumunuz sezonun en flash ismi Burak.
Bordo-mavililer'in kalecisi Onur sakatlanınca tutanı eksilmiş saydık. Oysa Tolga da A milli takım seviyesine yükselmiş bir kaleciydi. Bravo ki formayı unutmamış, yedekte haybeye beklememiş, çalışmış.
Lâkin bu uzun girizgahın amacı Giray Kaçar. Atanın, tutanın hakkını verelim öyle geçeyim istedim Giray'a. Ligimizin en hamleli stoperlerinden biri olan Giray, bu sene kenardan gelerek muazzam katkı sağladı takımına. Başarısızlıkta ilk bakılan yerlerden biri olan stoper ikisidir. Trabzonspor bu sene kaç kere sezon başındaki ideal stoper ikilisi Egemen-Glowacki ile oynadı? Açıkçası derin bir analiz yapmadım ama iki elin parmaklarını anca dolduruyor.
Geçen yıl Kadıköy'deki şampiyonluk maçında Burak attı, Onur tuttu. Giray da maşallah her yere kafasını, ayağını soktu. En az diğer ikisi kadar maçın yıldızıydı. Hamleli stoper bulmak da zordur, olmak zordur. Azıcık geciksen penaltı olur, serbest vuruş olur. Giray da zamanında çok yaptı bu hataları. Defans biraz da tecrübe işi. Bakınız Ömer Erdoğan. Hele ki Türkiye'de yetişmiş 25 yaş altındaki stopere ben para bile vermem. Giray gelişiyor, daha da gelişecek.
Trabzonspor-Bursaspor maçının 25. dakikasında Tolga tutamadı, kale boş kaldı. Battalla mı boş kaleye kaçırdı, Giray mı kurtardı tartışılır ama bir gerçek var ki Giray uzattığı o ayağıyla çok büyük alkışı hak etti. Hele hele milli takıma seçilen Gökhan Zan'dan, Servet'ten daha çok hak ediyor.

120 kere maaşallah

2011-04-13T22:07:00.002+03:00

Uruguay'ın Penarol takımı bu aralar 120. yılını kutluyor. Libertadores Kupasında karşılaştıkları Internacional maçında açılan 310 x 48 metre yani 15000 metre kare bayrak da kutlamaların bir parçası. Tabi bu devasa bayrak parça olmakla kalmıyor, Guinness rekorlar kitabındaki yerini de alıyor.
Penarol, Uruguay'ın en popüler kulübü. 10'u amatör ligde olmak üzere 47 kez Uruguay şampiyonluğu yaşayan sarı-siyahlılar, 5 kez de Libetadores Kupası'nı müzesine götürdü.
Tekrar bayrağa dönersek; Bayrağın yapım maliyeti tam 33 bin 500 dolar tutmuş. 200 Penarol taraftarının oluşturduğu bayrak, 300'den fazla taraftar tarafından stadyuma taşınmış. Ağırlığı ise tam 1880 kg. Ne diyelim, iyi ki doğdun Penarol.

Ha bu arada Internacional maçı 1-0 kazandı. Lâkin bu galibiyet onlara yetmedi ve Penarol ikinci olarak gruptan çıkmayı başardı.

Daha ne yapayım

2011-04-10T00:59:00.000+03:00

Bir deyim var ya "ağzımla kuş tutsam yaranamıyorum" diye, belki de en çok bu tanıma uyan futbolcu Semih'tir. Üstelik taraftarından başkanına, teknik adamından futbolcusuna kadar herkes bunun farkında ama elden birşey gelmiyor. Hani bazıları diyor ya "Semih gitsin, hak ettiği değeri bulsun", ona da katılmıyorum ben. Müjdat Yetkiner Avrupa'da oynayacak kalitede bir isim değildi ama Fenerbahçe'de her zaman bir şekilde oynuyordu, yerine ne kadar libero transfer ederseniz edin. Semih onun daha çağa yakın olanı, daha Avrupalı olanı. Bir Real Madrid veya Barcelona'da oynayamayacak ama taş çatlasa Sevilla'da takılacak bir oyuncu en nihayetinde. Belki de Deportivo'da kral olacak. Ama çok mu önemli tartışılır. Biz onu seviyoruz, o bizi seviyor. Varsın Depeortivo da olmasın. Evet, belki Semih'in yerine düşünüyorum ama biraz da olsun insan bunu kafasından geçirmez mi? Geçirmese çoktan bu takımdan gitmiş olmaz mıydı? Önümüzdeki sezon da bu takıma santrafor transfer edilecek, Semih yine yedek kalacak. Daha doğrusu Semih, bu kulüpte var olduğu her an yedek düşünülecek.

Ronaldo göğsüyle golü attığında klas bu dedik, golcü bu dedik. Müzmin yedeğimiz bugün öyle bir gol attı ki "daha ne atayım" der gibiydi. Gerçekten daha ne atılabilir. Gazeteye golcüler için "12 sağ ayak, 4 sol ayak, 7 kafa gölü" diye ayırdıkları grupların hangisine girecek. Metin Türel'in "Hagi sana 40 metreden bir çakar, o istatistikleri nereye sokacağını bilemezsin" demiş ya işte bu da öyle birşey. Şimdi biz bu golü nereye sokacağız. Gönül istedi ki golün videosunu koyalım ama malum yayıncı kuruluş şikayet falan eder. Bloglar bi de benim yüzümden aylarca kapalı kalmasın. Caps aldım, umarım birşey demezler! Tebrikler Semih.

Milano Derbisinde tribünler

2011-04-04T20:07:00.001+03:00

Bizde sporda şiddet yasası konuşuladursun, Milan taraftarı "merda"ları, "bastardo"ları, "infame"leri pankart yapıp stada soksun. Leonardo adını unutulmazlara yazdırmıştır lâkin bir de "bizi sevenleri üzmeyelim baba" şeklinde yazdırmak vardı.

2 golle yıldızlaşan Pato'nun motivatörü Barbara

Jackson'da sıkıntı var

2011-04-04T15:13:00.020+03:00

Bugünlerde Fulhamlılar başkan Mohamed El Fayed'e tepkili. Mısırlı başkan Craven Cottage'in önüne hayranı ve aynı zamanda arkadaşı olduğu (1999'da El Fayed'in davetlisi olarak Fulham maçını izlemeye gelmişti) Michael Jackson heykelini dikince taraftarlar bu durumu yadırgamış. Başkan ise tepkilere çok da sert tepkiler vermiş: "Beğenmeyen Chelsea taraftarı olabilir. Eğer bunu anlamayacak ve takdir etmeyecek bazı aptallar olursa cehenneme kadar yolları var"

El Fayed bir yandan da ticari açıdan bakıyor. Londra'ya gelenlerin Michael Jackson heykelini de ziyaret edeceklerini, bu sayede hem stadın görülebileceğini hem de reklamını yapabileceğini savunuyor.

Nerede o eski karizma

2011-04-04T14:15:00.000+03:00

Her seferinde objektiflere karizma yansıyan Jose Mourinho'yu hiç böylesine çaresiz ve umutsuz görmüş müydünüz? Kolay değil, 23 Şubat 2002'den beri süregelen 9 yıllık zamanda tam 150 iç saha maçında mağlup olmamıştı Portekizli teknik adam.

Fenerbahçe: 0 - 0 :Bursaspor

2011-04-03T23:48:00.001+03:00

Hava soğuk olsa da futbol oynamaya elverişli. En azından Kadıköy bugün İstanbul'un diğer ilçelerinde iki kat daha fazla sıcaktı. Trabzon'a devredilen liderlik, Bursaspor galibiyeti ile tekrar alınmaydı. Sarı-laciverte gönül verenler bu istekle televizyon karşısına oturdu, tribüne gitti, sahaya yerleşti.
Fenerbahçe maça baklavalı dizilişle başladı. Orta sahanın en gerisinde Cristian, hemen önünde Mehmet Topuz ve Özer, onların önünde Alex, çift forvet Niang ve Semih şeklinde dizildiler. Galatasaray maçının ikinci yarısında denenen bu diziliş umut vermemiş, Niang çıkıp kanata Stoch yerleştirilince Fenerbahçe farkını ortaya koymuştu. Nitekim oyunun devamında gol de gelmiş ve Türk Telekom Arena'dan 3 puan ile ayrılmıştık.

İlk yarı boyunca sarı-lacivertliler her ne kadar topun kontrolünü elinde tutsa da hücumda pozisyon zenginliği üretemedi. Oysa Aykut Kocaman'ın elindeki kadro anında taşları değiştirebilecek, oyunu başka bir formata sokabilecek düzeydeydi. İlk yarı boyunca beklediğim Niang sola, Özer sağa, Semih santrafor düzeneği ancak ikinci yarı başında yapıldı. Yapılır yapılmaz da etkinliğini gösterdi. Özer ve Niang kanatlarda çok mu etkiliydi? Hayır, değildi ama ilk yarıda yapılamayan baskı bu değişiklikle yapılmaya başladı. Oyunun devamında Dia ve Caner oyuna girerken, Semih ve Andre Santos kenara geldi. Eksikliği hissedilen Dia'nın girmesi doğru karardı. Burada yabancı kontenjanının dayatması nedeniyle Caner ekstradan girdi ama Fenerbahçe zaten oyunu karşı kaleye yıktığından solda defansif olarak sıkıntı yaşamadı. Solda Dia'nın, sağda Özer'in, santraforda Niang'ın olduğu takım bol pozisyon üretti. Geçen yıl Giray Kaçar'a müdahaleleriyle ağlarla bulaşmayan top, bu sefer de Serdar Aziz ve İbrahim'e takıldı. İkili dar alanda kusursuz oynadı. Ne var ki Alex gibi bir oyuncu her şartta kafaya çıkıp golü bulabiliyordu. Yine sağdan ortalanan topa Brezilyalı kafayı vurmayı eksik etmiyor ama bu kez Ivankov'a takılıyordu.
Fenerbahçe elinden geleni yaptı. Sezon başında Ömer-Stepanov ikilisinin yedeği olan İbrahim-Serdar ikilisi maça damga vurdu. Günün adamını Serdar Aziz seçelim. Bir de Özer'e parantez açmak gerek. Ama artık buna ayrıca değinmekte fayda var. Her iki takım oyuncuları da keyifli bir futbol izletti. Geçen yıl 2-0'dan verilen maç, şampiyonluk yolunda büyük bir çelmeydi. Umarım bu beraberlik aranmaz. Ne de olsa sevgili basınımız sarı-laciverti çoktan şampiyon yaptı.

Milan şampi...

2011-04-03T01:04:00.001+03:00

İtalyanlar'ın "derby della madonnina" dedikleri Milano derbisini AC Milan, rahat kazanarak türk basını klişesi olarak "şampi..." oldu. Bu saatten sonra Fatih Terimvari "Milan buradan vermez" diyelim.
Golle başladı Milan. Henüz ilk dakika dolmamıştı ki "iki sprinter forvet ile nasıl olacak bu işler" demeye kalmadan Robinho aradan fırlayıp pozisyona girdi, seken topu da arkasından fırlayan Pato ağlara gönderdi. Böylelikle maçın başında handikap gibi gözüken ikili, artık ideal ikili oldu. Milan'da ilk golün gazı, Inter'de erkenden geriye düşmenin moral bozukluğu ile geçti 15 dakika. Bu süre zarfında kırmızılar ikinciye yapıştırabilirdi. Keza bir de penaltı es geçildi. Yavaş yavaş toparlanan Inter, Pazzini ve Eto'o ile pozisyonlar bulurken Milan, defansta sağlam durup Pato ve Robinho ikilisini kaçırmaya baktı. Başarılı da oldular. Orta sahayı çabuk geçiyorlar ama iki sprinter oyuncunun vurdumduymazlıkları nedeniyle farkı açamıyorlardı.
Devre arasında Allegri takımını daha fazla motive etmişti. Şu da bir gerçek ki, eğer Inter'e karşı ikinci golü atamazsanız onlar topu ileriye her taşıdıklarında başta Sneijder olmak üzere Eto'o, Pazzini, Pandev gibi isimleriyle durağan futbolda gol bulması çok yüksektir. 54'te Boateng yine defansın arkasına Pato'yu kaçırdığında Chivu, Inter'in fişini çekti. Evet kırmızı kartı Romen oyuncu gördü ama suçun büyüğü Ranocchia'da idi. Genç oyuncu bugün sık sık aksadı. Inter'in stoper ikilisi inanılmaz uyumsuz bir görüntü sergiledi. Lucio'nun olmadığı hat çöktü desek yanıltmayız. Kırmızı karttan sonra Pato'nun golü erken gelince maç artık çereze döndü. Cassano penaltıyı yaptırdı, golünü attı, formasını çıkardı. Arıza adamın hali başka tabi. Golle sarı kart gören haşarı çocuk, Ivan Cordoba'ya gereksiz dalınca ikinci sarıyı gördü ve oyundan atıldı. Kahraman olmak için daha mantıklı sebeplerle atılmakta fayda var. Yine de severiz kendisini. Maçın yıldızı Pato'ydu. Yıllarca attığı gollerden sonra elleriyle kalp yaparak sevinmesi ne kadar gına getirdiyse, ayrıldıktan sonra performansını arttıran diğer manitaya da buradan selam çakalım. Maçın kötüsü ise tartışmasız Ranocchia. Ne desem az.

N'oluyor Zlatan, oran buran oynuyor

2011-03-29T01:01:00.002+03:00

Maşallah vurmalı şakaları pek seven bir adam Zlatan. Daha önce de Milan antrenmanında genç takım oyuncusuna tekme attığını görmüştük. Milli takım kampında da Christian Wilhelmsson'a bir tekme geçiriyor. Pek şakalaşır gibi gözükmeseler de Wilhelmsson'un tekmeye verdiği tepki şakalaştıkları yönünde. Tesislerde, yemek aralarında falan da milletin kulağına, ensesine vuruyor mudur acaba?

Nerede o eski tribünler

2011-03-23T20:04:00.002+02:00

Haftasonu Target Striker Blog'dan Kutay'la Kartalspor-Orduspor maçına gittik. Kartalspor'un düşmeme inadı, Orduspor'un Süper Lig hasreti bahane oldu diyelim. Amaç Bank Asya 1. Lig maçına gidilsin, biraz muhabbet edilsin, sonuçta futboldur, eğlenilsin kafasıydı.
Maç öncesinde gelen haberler mor-beyazlı taraftarların yoğun bir ilgi göstereceği şeklindeydi. Biz de tribündeki yerimizi aldığımızda buna şahit olduk. Orduspor tribünleri hınca hınç dolmuştu. Kartalspor seyircisi de rakip tribünü bastıracak kadar ilgi göstermişti diyebiliriz. Dengeli başlayan maç pek zevk vermiyordu. Tribündeki konumumuzun kötülüğü bir yana, futbolcular da patates tarlasında oynuyordu nihayetinde. Orduspor'un golü sonrasında arkamızda bir kıyamet koptu. Ordulular kendilerine ayrılan tribüne sığmamış, diğer tribünlere de konuşlanmıştı. Gol sevinçlerini sakınmadılar. Sonrasında gelen bir Kartalspor atağında da yan tarafımızda sesler yükseldi. Meğersem daha çok babalarımızn anlattığı "biz hep beraber izledik yahu maçaları" tadında bir tribündeymişiz. Gerçekten de orta yaşlı, çekirdek çitleten adamların içindeydik. Yeri geldi Kartal taraftarı kendi topçusunu alkışladı, yeri geldi Ordu taraftarı kendi topçusunu alkışladı. Hatta yeri geldi küfür edildi. O da günümüzün tribün anlayışı. Tüm bunlar olurken hiç gerginlik yaşanmadı. Demek ki bazen o kadar da sorun olmuyormuş. Belki de sorunu çıkaran alınan aşırı güvenlik önlemleri. Öyle ki böyle bir maçta bile ilk önce rakip taraftar stadı terk etti, 10 dakika sonra da Kartal taraftarı...

Bu arada merak edenler için, maç 2-2 bitti. Yine merak eden Galatasaraylılar için Semih Kaya'nın gelecek vaadettiği söyleyemem.

Totti 200'ler kulübünde

2011-03-21T00:26:00.001+02:00

Francesco Totti, Fiorentina maçında attığı 2 golle Serie A'daki 201. golüne ulaştı. Penaltının pek de "penaltı gibi" olmadığı bir pozisyonda topu ağlarla buluşturup 200'ler kulübüne giren 34 yaşındaki golcü, 201. golünde de kendine yakışan şekilde vurmayı başarmış.
Peki Totti'nin 100. golünü hatırlayan var mı? Üşenmedim araştırdım. Karşılığında gol düellosu şeklinde geçen harika bir İnter-Roma çıktı.

Herkesin vurup da atamadığı bir pozisyonda Recoba'nın 90'a yazdığı gole cevabı aynı güzellikte Totti serbest vuruştan vermiş. O zamanlar Totti çok daha başkaydı. Ayrı bi sempatimiz vardı. Ha şimdi de yok değil yine var. Keşke o saçlar gitmeyeydi...

Serie A'da en çok gol atanlar listesine baktığımızda Totti'nin Piola'yı yakalama şansı pek az ama Guiseppe Meazza'yı geçebilir. Liste şöyle:
1. Silvio Piola 274 gol
2. Gunnar Nordahl 225
3. Giuseppe Meazza 216
4. Jose Altafini 216
5. Roberto Baggio 205
6. Francesco Totti 201

TT Arena'yı Alex açtı

2011-03-19T02:51:00.009+02:00

Türk Telekom Arena'nın ilk derbisini herkes merak ediyordu, görmüş olduk. Televizyon başında desibel hadisesi pek hissedilmedi. Normaldir, sonuçta sesi algılayan aletlerin konumu etkili oluyor burada. Su götürmez bir gerçek vardı ki Fenerbahçe için sezonun en zor maçı olacaktı ve öyle oldu. Beklediğimden kötü bir Fenerbahçe izledim. Galatasaray'ın varını yoğunu ortaya koydu. Bu takımın da nefesi bu kadar.
İki takım da dengeli bir biçimde başladı maça. Klasik ilk 5 dakika takımlar birbirini tartıyor meselesi... Belki de tartmıyorlardı, bilemeyiz. Gerçek şu ki çok iyi mücadele vardı. Belki bir gıdım arzusu yüksek olan Galatasaray, dakikalar 14'ü gösterdiğinde golü buldu. Kazım Kazım, kankası Andre Santos'tan topu söküp alırken pozisyonu resmen kendi yarattı. Baros'un Volkan'dan dönün şutunu ağlara yollamak ona nasip oldu. Sonrasında pozisyonları bulan da kaçıran da Galatasaray'dı. Fenerbahçe pas yapamıyor, defansta direnç gösteremiyordu. Her dakika, her saniye Emre'yi aradı çubuklular. İlk yarının son çeyreği başladığında ise Fenerbahçe'de yalandan bir toparlanma oldu. Gökhan'ın çizgiye inip kestiği, Özer'in şutlayıp Zapata'nın çıkardığı pozisyon dışında tehlikeli olamadı.
Selçuk-Cristian ikilisi ile maçın gitmeyeceğini anlayan Aykut Kocaman, Semih ile Selçuk değişikliği yaparak 4-3-3'e döndü. Alex-Niang-Semih üçlüsünün arkasına Cristian-Topuz-Özer dizildi. Aykut Kocaman'ın Özer'e güvenerek yaptığı bu değişiklik tutmadı. Fenerbahçe hâlâ orta saha'da istediği pasları yapamıyor, kritik noktalarda sihirli ayakları buluşturamıyordu. Özer bu takımın her zaman en çok koşan oyuncusu. Maç sonundaki koşu mesafelerine bakmadım ama herhalde yine birinci sırada o vardır. Lâkin efektif değil. Belki de çok koşmasından mütevellit istediklerini yapamıyor, pasları doğru yere gitmiyor. Top, orta sahada ezile dururken Galatasaray tehlikeli gelmeye devam etti. Son çeyreğe kadar umut gözükmüyordu. Ta ki bir duran top, Alex ve Semih sahne alana kadar. Skor eşitlenince psikoloji ağır bastı. İkinci gol sinyallerini veriyordu ama ya o kalede ya da bu kalede olacaktı. Golün adı Alex'ti. Fenerbahçe belki de maçın başından sonuna kadar kornerler haricinde bu kadar kalabalık ceza sahasına girmedi. Gökhan Gönül ortayı açtığında 5 tane çubuklu ceza sahasında hazırdı. 87 dakika boyunca Alex'e duran top dışında şut çektirmezken Cana, adamını bir kere kaçırdı. Kaçırdığı adam da Alex olunca artık kimsenin yapacak bir şeyi kalmıyor.

Skor aldatıcı
Fenerbahçe kötü maç çıkardı. Emre'siz hiç bir şey yapamıyor bu takım. Bu haftalarda ikinci yarıdaki 4-3-3 düzeni oturtulabilir. Tabi ileri 3'lü asla Alex-Semih-Niang olamaz. Uzak forvet Niang, göbekte Alex ve diğer kanatta Stoch/Dia uygun tertip olarak gözüküyor. Böylece yıllardır konuşulan Alex ile baklavalı sistemin nasıl bir düzende olması gerektiği ortaya çıktı. Aykut Kocaman son 2 derbide düşeş atıyor. Yine olmayacak maçı kazandı. Hakkıdır veya değildir demiyorum. Ortada bir skor varsa ve hakem bu skora etki etmemişse sonuna kadar sarı-laciverttir bu zafer. Maç öncesi yazımda da belirttiğim gibi, Kocaman'ın teoride sıkıntısı yok ama pratikte eksikleri var. Oyuna geç müdahale ediyor. Bugün de aslında eli kolu bağlıydı. Selçuk-Cristian ikilisinden Selçuk'u çıkarması gerekiyordu ve çıkardı ama yerine Stoch/Dia alması lazımdı. Yabancı kontenjanı Semih'i al dedi.
Alex'e değinmeden olmaz. Alex'in gitmesi taraftarıydım, şimdi değilim. Sezon başında Aykut Kocaman ile kavgalı denilen adam, açık ara Fenerbahçe'deki en iyi sezonunu geçiriyor. Önceki sezonlarda bana hep bir "ama" dedirtecek sıkıntılar vardı. Her zaman oynuyordu, oynatıyordu ama bu sezon başka. Sebebi de Aykut Kocaman'ın az evvel bahsettiğim teorideki bilgeliği. Alex'e artık bir heykel yakışır.

Galatasaray 1 - 2 Fenerbahçe

Galatasaray - Fenerbahçe / Derbi öncesi

2011-03-17T23:38:00.001+02:00

Derbi öyle bir havada oynanıyor ki taktik, sistem, artılar, eksiler hep yalan konumda. Oyuncu kalitesi, kadro istikrarı, hücum varyasyonları, defansif anlayış, kanat organizasyonları, pas alış-verişeleri... aklınıza gelebilecek her türlü noktada Fenerbahçe'nin üstünlüğü var. Peki bu kazanmanın garantisi mi?
Elbette değil. Klasiktir, derbi oynanmadan kazanılmaz. Evet elimizde Fenerbahçe'nin favori olduğunu gösteren zilyon tane nedenimiz var ama sonuçta derbi debirdir işte. Öncesinden fikir yürütmek zor lakin, maçın Fenerbahçe açısından kolay geçeceğini düşünmek yanılgıdır. Ne Fenerbahçe göründüğü kadar iyi futbol oynuyor, ne de Galatasaray göründüğü kadar kötü futbol oynuyor.
İki takımın da mutlak galibiyete ihtiyacı var. Galatasaray bu maçtan galibiyetle ayrılsa da ne yöneticiler, ne futbolcular, ne de Hagi sezon sonunda kendini kurtaramayacak. Ama insanların haysiyetleri vardır ki bir maçı kazanmak için bu en önemli nedendir. Avrupa Ligi için mücadele eden Galatasaray'ı şu anki Galatasaray'a tercih ederim açıkçası. Çünkü o zaman kaybedecekleri bir şeyleri olurdu ama şimdi kaybedecek hiçbir şeyleri yok. Aynı 2000 yılındaki Fenerbahçe gibi.

Sarı-kırmızılıların en büyük sıkıntısı defans zaafiyeti. İnanılmaz kolay gol yiyor, maçtan erken kopuyor ve hiç direnç gösteremiyorlar. Hücum varyasyonları ise yakışan kadar iyi olmasa da göründüğü kadar kötü değil. Bence maçı kazanacak pozisyonları buluyorlar ama organizasyonda, koordinasyonda, iletişimde sıkıntı var. Bu maça hırslı ve yoğunlaşmış oyuncuların iyi defans yapmayacağının garantisi var mı? Herhangi bir kontra atakta yetenekli ayakların konuştuğu, Baros'un borusunu öttüreceği bir pozisyon yaşayamazlar mı? bunların hepsi olabilecek şeyler.

Fenerbahçe için diyeceğim çok şey yok. Aykut Kocaman'a güvendiğimi ve neden güvenmem gerektiğini sezon başından beri onlarca kez yazmışımdır. Hem de mağlubiyetlerden sonra. Aykut Kocaman, teoride sorunsuz ama pratikte eksik maalesef. Olur da maçı kaybederiz -ki bence genel kanının çok üzerinde bir olasılık- fikirlerimiz yine değişmeyecektir.

No Totti, no party / Roma: 2 - 0 :Lazio

2011-03-13T18:53:00.003+02:00

Maçın yazısını yazacak kadar izleyemedim maalesef. Ara ara bakabildim sadece. Neyse ki son dakikalarına dikkat kesilecek vaktim oldu. Daha iki gün önce bir arkadaşla çekiştirdik Totti'yi. Derbi adamı olduğunu bir kez daha gösterdi. Artık futbol adına çok fazla şey bulamadığım Roma derbisinin de izlenme sebebi Totti tabi ki. Ne de olsa "No Totti, no party".

Samsun seriye son verdi

2011-03-12T21:00:00.002+02:00

Süper Lig için 10’dan geriye saymaya başladık. Telafinin mümkün olmadığı haftalara yavaş yavaş giriyoruz. İşte bu ortamda 12 maçtır yenilmeyerek gönülleri fetheden ligin yeni takımı Tavşanlı Linyitspor, 19 Mayıs Stadı’nda sadece iki puan gerisinde olmasına rağmen beşinci durumdaki Samsunspor’un konuğu oldu. Altı puan değerindeki karşılaşma bize ve tribündeki taraftara müthiş bir seyir zevki vaat ediyordu ve öyle de oldu.
Henüz 2. dakikada Mehmet Akyüz, Samsunspor defansının arkasına sarktı ama Ahmet Şahin, tribünlere derin bir oh çektirdi. Ardından Samsunspor'un organize atağı gelince belli olmuştu maçın gidişatı. Ayağa pas yapan, organize hücum eden, kademeli olarak beklerini ileriye çıkartan, rakip defansı Nijeryalılar’ı ile zorlayan Hüseyin Kalpar’ın ekibi, açık verecek ki Tavşanlı, Mehmet Akyüz ve Debola ile arkaya sarkarak pozisyon arayacak. Maç boyu kırmızı-beyazlılar bu fırsatı vermedi.
Agbetu ve Zenke ikilisi çok uyumlu. Zenke fiziğini kullanarak açtığı boşluklara Agbetu'nun girmesi ve maç boyu Tavşanlı'nın buna engel olamayışı 3-0'lık skorun oluşmasını sağladı. Atılan üç gol de çok klastı. İlk ikisi zaten birbirinin benzeri, sağdan çizgiye inen Adem'in yerden kestiği topa ilk golde Agbetu, ikinci golde de Ufuk can verdi. 81. dakikada da Zenke'nin sağdan ceza sahasına doğru inerek dar açıdan çektiği şut filelere gitti ama bence pas vermesi gereken bir yerde inadına pozisyonu kaleye vurmak için zorladı. Fiziki mücadelenin üst düzey olduğu ligimizde iş yapabilir ama Emenike seviyesine çıkacağını sanmıyorum.
12 maçtır kaybetmeyen Tavşanlı'da ise bence baskı vardı. Bu baskı sinirleri de oldukça kaşımış. Birçok pozisyonda rakibiyle dalaşan kırmızı-siyahlılarda, zaten 63'te de Emrah Dağ kırmızı kart gördü. Bu güne kadar tecrübesiz ekibini harikulade idare eden Mustafa Akçay, bakalım 3 gollü mağlubiyetten sonra ekibini nasıl toparlayacak.

Yap baskıyı, şampiyonluk gelirse senindir, gelmezse zaten hiç senin olmamıştır

2011-03-10T23:01:00.000+02:00

Hatırlar mısınız Aziz Yıldırım, "şampiyonluğun masa başında kazanıldığını öğrendim" minvalinde bir şeyler söylediğinde ne fırtına kopmuştu. Bu aralar ardı ardına patlayan resmî site açıklamalardan anladığımız kadarıyla Aziz Yıldırım pek de haksız sayılmazmış değil mi. Öyle ki şampiyonluk iddiası olmayan güzide kulübümüzün başkanı bile çıkıp şampiyonluk hakkında bir şeyler söylemekten çekinmiyor. Çünkü o, Fenerbahçe şampiyon olmasın da kim olursa olsun mantığında.
Aziz Yıldırım'ı savunacak halimiz yok. O sadece futbolun böyle oynandığını ve kendisinin de böyle yaptığını, yapacağını açıkça belirtti. Tek fark daha öncekiler bu kadar açık konuşmadı. Türkiye'de futbol maalesef bu düzeye gelmiş durumda. Hakemleri baskı altına al, federasyonu baskı altına al, hatta taraftarı baskı altına al. Yeter ki ters tepmesin. Teperse şampiyonluk gidiyor, tepmez ise şampiyon oluyorsun. Sen baskı yapmazsan rakibin yapıyor. Böyle bir döngü var işte.
Bunun önlenmesi mümkün mü? Çok zor. Kulüp başkanları federasyon başkanının üzerinde bir konumda. Kabilede reisi takan yok.

Rize adım adım geliyor

2011-03-06T17:38:00.001+02:00

Bank Asya 1. Lig'de bu sezon müthiş bir mücadelenin yaşandığını bilmeyeniniz yoktur herhalde. Yakın zamanda Süper Lig'de izlediğimiz Çaykur Rizespor, malumunuz başbakanın memleketinin takımı olması dolayısıyla sahip olduğu modern stadyumu sayesinde ve taraftarıyla Süper Lig'e göz kırpan en önemli takımlardan biri. Evlerinde oynadıkları 13 maçta 9 galibiyet, 2 mağlubiyet ve 2 beraberlik ile en çok puan toplayan ekip aynı zamanda. Bugün de ligin iyilerinden sayılan Gaziantep Büyükşehir Belediyespor'u ağırladılar.

Rize’nin o alışık olunan kapalı ve her an yağmur yağacakmış görüntüsü veren havasında inançlı kalabalık, tribünleri hınca hınç doldurmasa da hatırı sayılır bir kısmında yerlerini almıştı. Süper Lig için çaptan düşmüş yıldızlarıyla (Koray Avcı, Mehmet Yozgatlı, Gökhan Kaba, Ramazan Kurşunlu, vs) çay kentinin futbolcuları hızlı başladı maça. Çok net pozisyonlar bulamasalar da topa hükmedip, oyunu yönlendiriyorlardı. Hafta içi kupada Beşiktaş antrenmanı yapan pilot Gaziantep takımı ise rakibin boş bıraktığı alanları değerlendirme, buralardan kaleye gitme yolunu seçmişti. Maçta tempo dakikalar ilerledikçe düşerken böyle bir ortamda kilidi açacak olan elbette sihirli ayaklar olacaktı. 31. dakikada nedense FM efsanesi olarak anılan Adu, ceza sahası dışında buluştuğu topa tek hareketle önüne alarak hem rakibini ekarete etti hem de yüzünü kaleye döndü. Sonrasında ise daha büyük ustalık isteyen plase vuruş ile Kazım’ın filelerini sarstı. (Adu için FM efsanesi demek yanlış bir tabir. FM efsanesi Tsigalko'dur, Temur'dur. Bu adam 14 yaşında iken kanlı canlı Pele'nin varisi ilân edildi). İlk yarıda maçın temposu birçok kez sekteye uğrasa da üst düzey mücadele izledik.

İkinci yarıda tempo yavaş yavaş artarken, sahadaki mücadeleden Ümit Kayıhan da nasibini alıyordu. Taç çizgisi civarındaki boğuşma dışarıya taşıyor, tecrübeli hoca kendi futbolcusunun müdahalesiyle yere kapaklanıyordu. Dakikaların böyle geçmeyeceğini anlayan Erol Azgın yaptığı oyuncu değişiklikleriyle risk aldı. Bu durum Rize'nin işine gelirken, 63’te Theo Weeks’in harika pasıyla kaleci ile karşı karşıya kalan Gökhan Kaba, fileleri görmek yerine reklam panolarını hedefledi. Gaziantep ise risk aldı almasına da neyin riskini aldı bilinmez. Pozisyon bulamadıkları gibi birçok kez de kalelerinde tehlike yaşadılar.

Koray Avcı önceki maçlarda defansif orta saha oynuyordu. Devre arasında yapılan Theo Weeks transferi takıma monte edilince Koray da stopere geçti. Böylece daha estetik bir takım görünümüne kavuşmuşlar. Genel olarak Çaykur Rizespor, Süper Lig'e çıkması için kurulmuş bir kadroya sahip. Bir üst ligde kendini gösterecek çok oyuncusu yok. Bir dönem büyük topçu olur denilen Mithat, zaman zaman iyi işler yapmasına rağmen garanti veremiyor maalesef. Yaşı da 25 oldu artık. Önceki senelere göre daha derli toplu olduğunu da belirtelim. Biraz gayretle Süper Lig futbolcusu olabilir.

İki takımın müthiş mücadelesinde az gol izledik ama futbolcuların istekli oyunu, seyirlik bir maç sundu bizlere. Rize, yakaladığı hava ve dış faktörlerin de devreye girmesiyle bence Süper Lig’e en yakın takım konumunda.

Maçın sonucu; Çaykur Rizespor: 1 - Gaziantep B.B: 0

Adidas Finale

2011-03-04T22:19:00.000+02:00

28 mayıs'ta Wembley'de oynanacak Şampiyonlar Ligi finalinde tepilecek top İngiltere'de tanıtılmış. Tanıtıma da sanırım Londra'da apar topar getirip foto çekebilecekleri Nasri ile Kalou'yu davet etmişler. Arsenal-Chelsea finalini mi imâ ettiler bilmem ama bence bir İngiliz izleriz finalde. Benim favorim Barcelona-Manchester United finali.
Bundan önceki 10 topun şekli şemali ve ev sahipli yapan memleketler ise şöyleydi;

1-Milano, 2-Glasgow, 3-Manchester, 4-Gelsenkirchen, 5-İstanbul, 6-Paris, 7-Atina, 8-Moskova, 9-Roma, 10-Madrid

Bastır Karşıyaka

2011-03-03T14:55:00.001+02:00

Bank Asya 1. Lig'de müthiş bir rekabet var. Puan tablosunu yazmakla anlatamayız, buradan açıp baksanız daha iyi. Eh serde Karagümrüklülük olunca ister istemez Karşıyaka sempatimiz ağır basıyor bizim de. İstediği gibi bir dönem geçiremeyen Karşıyaka, geçen hafta bu sezonki bilmem kaçıncı hocası olarak yine Reha Kapsal ile anlaştı. 3-4 hoca değiştirmeyi tasvip etmiyorum ama yeni hoca yeni heyecan, yeni umut demek. Reha Hoca da bazı Karşıyakalılar'ın her ne kadar sıkıldığı bir hoca olsa da ben severim. Bu hafta Kartal'ı, Okan Öztürk'ün son dakikada attığı zor gol ile geçtiler. Fotoğraf süper. Okan'ı da daima beğenmişimdir. Tam bir jeneriklik gol adamı. Okan'da uzun zamandır "sıkıntı" vardı. Tam 310 gün sonra fileleri sarstı. Devamı gelsin inşallah. Karşıyakalı bir Süper Lig izleyelim.

Serse Cosmi

2011-02-28T23:24:00.001+02:00

Bana Serie A'yı sevdiren adamlardan biridir Cosmi. Hırçınlığı, saha kenarındaki arıza tavırları, şapkasız çıkmam ağbi şekli, vs... Palermo'nun yeni teknik direktörü oldu kendisi. Geçen yıl Livorno'yu düşüren adamdı. Mayıs ayından beri köşesindeydi. Yakışır Palermo'ya. Bir de Perugia performansı dönse...

Sicilya'da raconu Udinese kesti

2011-02-28T00:19:00.005+02:00

Bu sene Serie A'nın güzelliği bambaşka. Şampiyonlar Ligi'ne katıldığı yıldan beri sempati beslediğim Udinese, yıllar içinde düşe kalka bir şekilde yoluna devam ediyor. Di Natale ise yıllanmış şarap misali her sene bizlere resitaller sunmayı ihmal etmiyor. Alexis Sanchez'i ise anlatmaya gerek yok. Adam Dünya Kupası'nda rüştünü ispat etti. Udinese bu tip yetenekleri çıkartıyor lakin pek paraya çeviremiyor. Bense yıllardır Zebralar için 'ha bu yıl, ha şu yıl' sıçrama yapacak derim ama o da olmaz.

Palermo'ya Sicilya'da 60 dakikada 7 tane attılar bugün. Dört gol Alexis Sanchez'den, üç gol Di Natale'den. 60'ta rakibi 10 kişi kalınca durulmuşlar. 10 haftadır kaybetmiyorlar. Juventus'un günden güne eridiği ligde bu sene Avrupa Ligi'ne gitmeleri sürpriz olmaz.

Palermo kötü takım değil. İlk yarıdaki performansını dillerden düşürmedik ama nefesi buraya kadar yetti. Yapılacak 2-3 takviye ile çok daha iyi yerlerde olabilirlerdi. Son üç haftadır puanı yok. Toparlanıp ilk yarı performansını yakalayabilirler mi göreceğiz.

Halaya kalkmadan olmaz tabi.

Rodriguez Kobe için film çekerse

2011-02-21T21:12:00.002+02:00

Adamım Robert Rodriguez döktürmüş resmen. Danny ve Bruce baba da rollerinin hakkını vermişler.

- Peki niye tekrar otobüse binmiyorum?

- Otobüs havaya uçuyor...

Kobe Bryant is, "The Black Mamba"

Directed by Robert Rodriguez

İmdada Ferrari yetişti / Beşiktaş 2 - 4 Fenerbahçe

2011-02-21T01:36:00.005+02:00

İlk yarıda derbi öncesi yazımızda belirttiklerimiz birçok şey gerçekleşti. Duran toptan gelen gol, Beşiktaş'ın Andre Santos'un üzerinden gerçekleştirdiği akınlar, Dia ile karşılık veren Fenerbahçe, vs, vs.. İkinci yarı ise tam Ömer Üründül bölümü oldu. Futbol gerçekten çok entresan.
Fenerbahçe kimsenin beklemediği kadar atak başladı. İki takımın da kanat akınları kuvvetli fakat savunmaları aksaktı. İlk 20-25 dakika Dia ile Fenerbahçe muazzam kullandı sol koridorunu. Devamında ise kademeli olarak geriye çekilişler Fenerbahçe'yi zora soktu. Emre'nin kötü futbolu orta sahayı Beşiktaş'ın kazanmasına sebebiyet verirken, Andre Santos'un yalnız kalışı Quaresma'nın ekmeğine yağ sürdü. Q7 etkili olmasına etkiliydi lakin şova yatkınlığı ve golü ben atayım düşüncesi Fenerbahçe'yi fazla sıkıntıya sokmadı. İlk yarı biterken de yine sol kanattan yüklenen Beşiktaş, Ekrem ile tam bir Premier Leage golü attı. Belki bir daha hiçbir zaman bu golü göremeyeceğiz. Volkan'ı yanılgıya düşüren de bu olsa gerek.
İkinci 45 dakika da, ilk yarının sonlarındaki futbol ile başladı. Fenerbahçe kötüydü, Beşiktaş yükleniyordu ve Aykut Kocaman hamle yapamıyordu. Ardından ikinci gol geldi. Peki ya gol ile kırmızı kart arası geçen süre? Beşiktaş adına fark artabilir, Fenerbahçe maça havlu atabilirdi. Ama bu derbi işte, neyin olacağını kestiremiyorsunuz. Kırmızı kart sonrası orta sahada yokları oynayan Fenerbahçe'ye kan geldi. Atılan iki gol de çok rahat atıldı.

Maçın kırılma anı: Ferrari'nin kırmızı kartı
Kırmızı karttan 10 dakika önce Ferrari'nin Lugano'yu çok net kucaklamasında penaltıyı çalamadı. İkili arasındaki birbirini tartaklama kırmızı kart&penaltı ile son buldu. Zaten dondurmak için adam arayan Beşiktaş'ta Ferrari şimdiden İtalya biletini cebine koydu. Peki sahada İtalyan değil de Çek Sivok olsaydı? Maçta herşey Beşiktaş lehineydi. Aykut Kocaman hamle yapamadı. Tel tel dökülen Emre'nin yerine Cristian'ı alsaydı gol umudu oldukça zayıflayacaktı. Mehmet'i göbeğe çekip, Özer'i sahaya sürseydi bu sefer Özer'in ne yapacağı muallaktı. Ama denemesi gerekirdi, zira oldukça geç kaldı.
Peki Dia... Bugün hücumda verdikleri takdire şayan. Teşekkür ediyoruz ama hâlâ defansif anlamda sıkıntısı var.Andre Santos'un da formunu etkiledi Senegalli. Maçı alabileceği gibi verebilme ihtimali de vardı.
Fenerbahçe'nin sağ kanadı da işlemedi bugün. Gökhan'ın sakatlığı, Topuz'u da etkiledi. Beşiktaş daha çok kullanmayı düşünmeliydi bu kanadı. Belki de kalan 30 dakikada kullanacaktı. Kim bilir?

Bundan sonra Beşiktaş ne yapabilir?
Beşiktaş, geçen yılın Galatasaray'ı gibi kaliteyi arttırayım derken, orantısız kilo alan ve vücut ölçüleri şaşan bir hastaya çevirdi kadroyu. Golcü olarak alınan Almeida pek de golcü bir oyuncu değildir. Kaçırdığı golde de bunu çok net gösterdi. Niçin alındı hâlâ anlamıyorum. Bir de işin içinde fon meselesi var. Bir daha Beşiktaş'a geldiği bonservisle satılamayacağı kesin olan bir futbolcudan kim pay alır acayip merak içerisindeyim. Neyse maça dönelim; Orta sahada rahattı Beşiktaş bugün. Maça Necipli başlamak Kara Kartallar'ı zaman zaman sıkıntıya soksa da oyun içinde görüldü ki en mantıklı hamleydi. Kırmızı kart nedeniyle çok da şey söylemek istemiyorum ama bu maç 3 puan kaybından daha çok şey kaybettirecek Beşiktaş'a. Israrla önümüzdeki senenin kadrosunu kuruyoruz diyen Demirören, taraftarın gözünden şampiyonluğu bir kenara koymayı başardı ama ilk 4'e girilemezse Avrupa Kupaları ne olacak? Fenerbahçe'nin Yeni Malatyaspor mucizesi gibi bir mucize lazım siyah-beyazlılara. Kupada kaybedecek başka bir şeyi kalmayan Galatasaray ile eşleşebilirler. Sanırım Fenerbahçe'nin alaması dışında başka bir anlamı daha olmaya başladı Türkiye Kupası'nın. Bizi kıran kırana bir Beşiktaş-Galatasaray derbisi bekliyor gibi.

Son söz;

Müthiş bir derbi oldu. DVD'si edinlip arşive koyulası bir maç. Maç öncesi postunu noktalarken, "Dileğimiz hakem hatalarıyla kafa ağrıtmayan, güzel ve Fenerbahçe'nin kazanacağı bir derbi" olsundu. Hakem dışında tutturduk. Eh hakemi oraya eklememizin de bir sebebi var değil mi. En azından Cüneyt Çakır bugün kendi kafasını ağrıttı.

Fenerbahçe kritik bir virajı daha döndü. Nispeten kolay 3 maçı var. Kasımpaşa(Ev), Gençlerbirliği(Dep.) ve Konya(Ev). Sonrasında Galatasaray deplasmanı. Firesiz gelerek TT Arena'ya çıkılması gerekiyor. Sezonun bence en zor maçı bu deplasman. O maçta neler olabileceğini şimdiden kestirmek zor. Aynı periyotta Trabzonspor'un Manisaspor, Kayseri, Beşiktaş ve Kasımpaşa maçları var. Puan kaybı en muhtemel maçlar bunlar. Fenerbahçe açısından, TT Arena'ya beraberlik opsiyonu ile gitmek çok önemli.

Beşiktaş-Fenerbahçe maç öncesi

2011-02-19T22:47:00.001+02:00

Ligin en kritik maçlarından biri diyeceğim ama kritik olmayan maç kaldı mı acaba. İki takımın da mutlak kazanması gerekiyor. Kimin daha çok ihtiyacı var sorusunun cevabı yok.
Fenerbahçe klasik dizilişiyle ve oyun formatıyla sahaya çıkacaktır. Dolayısıyla nasıl oynayacağını kestirmek çok da zor değil. Dengeleri bozacak olan takım Beşiktaş. Mühim olan Beşiktaşlılar nasıl dizilecek, hangi yabancıları oynatacak, oyuna sonradan kimler girecek, vs, vs, .... Basına yansıyan muhtemel 11 şu şekilde; Cenk - Ekrem, Toraman, Sivok, İsmail - Aurelio, Ernst, Guti - Simao, Quaresma, Almeida.
Schuster'in mutlak suretle orta sahada 3'lü oynaması gerekiyor. Aurelio, Ernst, Guti üçlüsünün ise son haftalarda ritmi bir hayli bozuk. Maçın motivasyonu ile toparlanır mı bilinmez. Oyunun ilerleyen bölümlerinde de üçlü orta sahanın bozulmaması gerekir. Daha önce de örneklerini gördüğümüz üzere orta saha ikiye düşerse Fenerbahçe'yi şimdiden galip ilân etmemem için hiç bir neden olmaz.
Fenerbahçe'de Topuz ve Dia'nın artan bir performansı var. Niang da sakatlığından sonra oynadığı çekingen futbolu yavaş yavaş terk etmeye başladı. Tıkır tıkır olmasa da işleyen bir düzen mevcut. Hâlâ bekleneni tam olarak sahaya yansıtamayan ve bu maçta maske ile oynayacak olan Andre Santos ile savunma anlamda ziyadesiyle eksiği bulunan Dia'nın oynadığı sol kanat, Fenerbahçe'nin defansif anlamda en aksak noktası. Quaresma veya Simao (kim oynarsa) tarafından Fenerbahçe'nin ritmi bu kanattan bozulabilir. Beşiktaş'ta da aynı şekilde İsmail'e kalmış sol kanadı s.o.s. verdiği kesin. Burada da son haftaların en formda ismi Mehmet Topuz oynayacak. Keza Ekrem de daha toparlanamadı. Dia, ataklarda Ekrem'i bir hayli zorlayacaktır. Aslında Beşiktaş'ta Quaresma ve Simao'ya daha çok iş düşüyor. Bu ikili de mutlak suretle arkadaki arkadaşlarına yardım etmeli.
Beşiktaş'ın Dinamo Kiev maçında duran toplarla dağıldı. Elbette bu karşılaşmada daha dikkatli olunacaktır lakin bu ülkenin de en iyi duran top kullanan takımı Fenerbahçe. Bir artı da buraya yazılır.
Fenerbahçe maçın mutlak favorisi. Ben derbilerde favoriler kaybeder deyişine katılmıyorum. Derbilerde oynanan futbol kadar psikolojik etmenler de oldukça ön plana çıkar, hatta birçok kez futbolun da önüne geçer. İbre her şekilde Fenerbahçe'yi gösteriyor. Schuster'in Dinamo Kiev maçındaki söylemleri Beşiktaş'ın ne kadar sancılı olduğunun göstergesi. Bu maçla birlikte tribün de sıkıntı yaratabilir. Tabi ki derbidir, sonucu kestirilemez ama Schuster, Cartalete Blog'un yazdığı kadar sürpriz yapmazsa Fenerbahçe'nin kazanması en normal sonuçtur.
Dileğimiz, hakem hatalarıyla kafa ağrıtmayan, güzel ve Fenerbahçe'nin kazanacağı bir derbi olsun.

Felix Magath Samsunspor'a!

2011-02-18T19:58:00.001+02:00

Hep başka bloglar milliyet arşivi sömürecek değil ya, buyrun benden de bir milliyet arşiv gezisinden caps :) Tarih 3 Haziran 1996. Samsunspor Felix Magath'ı getiriyor güya. 2 gün sonra çıkan haberde de Magath'ın işi yokuşa sürdüğü söyleniyor. Gelseydi neler olurdu acaba. O zaman ki Samsunspor da takım oğlu takımdı hani.

Jordan & Pippen

2011-02-18T17:12:00.000+02:00

17 Şubat 1963'te dünyaya gelen Jordan, doğum gününden bir gün önce Pippen ile Bulls-Bobcats maçında. Yaş grubuma basketbolu sevdiren takımın 2 yıldızını yıllar sonra bir arada görmek hoşuma gitti. Pippen biraz daha kasarsa Morgan Freeman bile olabilir :)

Fenerbahçe 2 - 0 Kayserispor

2011-02-14T22:50:00.000+02:00

Sevgililer gününde aşıklar buluşmuş, taraftar sevdiğini yalnız bırakmamış, tribünleri doldurmuştu. Rakip de ligin iyilerinden Kayserispor olunca açıkçası güzel bir maç bekliyordum. Öyle de oldu.

Aykut Kocaman, sakatlanan Emre’nin yerine klasik dizilişini bozmamış, sadece taşların yerini değiştirmişti. Haftalar sonra Özer’i ilk 11’e alıp sağ kanada yerleştiren Kocaman, Mehmet Topuz’u da orta sahanın göbeğine yerleştirerek başladı.

Son günlerde gözleri gülen Fenerbahçe, maça tam saha presle başladı. Henüz 3. dakikada bunun meyvesini yerken, Mehmet’in yerden ortasına Niang dokunarak ağları havalandırdı. Erken golle tribünler de coşarken ibre, artık sarı-laciverte tüm gücüyle dayanmıştı. Buna rağmen orta sahada bazen top kaybı yapılıyor, Kayserispor yetenekli ayaklarıyla pozisyona giriyordu. 14’te ikinci yarının flaş transferlerinden Amrabat, hatayı değerlendirip ceza sahasını şöyle bir harmanladı fakat pas mı, şut mu belli olmayan vuruşunda top dışarıya çıktı. Bu dakikadan sonra karşılaşmada tempo düşerken Fenerbahçe, yavaş yavaş kaleye yükleniyor, çok da tehlikeli olmasa da pozisyonlar bulmayı beceriyordu. Sanata'nın da sakatlanması Kayserispor'un ritmini oldukça bozdu.

İkinci yarıda mücadele üst düzeydeydi. Fenerbahçe bu ligin en çok koşan, mücadele eden, direnç gösteren takımına karşı aynı kararlılıkla cevap vermeyi başardı. Pek tabî ki yetenekli ayaklar sarı-lacivert olunca skorun kendiliğinden geleceği belliydi. İkinci gol işte buna örnek. Lugano'nun golü artık maçı çok daha kolay bir hâle soktu.

Bu maçın aslan payını Mehmet Topuz’a vermek lâzım. Özellikle ligin ikinci yarısı ile birlikte Kayserispor günlerini hatırlattı. Bugün Emre’nin yokluğunda büründüğü orta sahadaki köprü vazifesini elinden geldiğince yerine getirdi. Yeni Uchemiz olan Yobo, yine parlayan isimlerden biriydi. Soğuk kanlılığı ve kademeye girişi eski Nijeryalı’yı tekrar yâd etmemizi sağladı. Özer ise ne gariptir ki bunca yeteneğine rağmen takımın bal yapmayan arısı görünümünde. Oynadığı süre içerisinde maçın en fazla koşan ismi ama verebildikleri çok az. Anlaşılan o ki sakatlıklar çok etkiliyor Özer’i.

Fenerbahçe iyi bir yola girdi. Aykut Kocaman’ın istediği gibi savaşan, hızlı oynayan, bol pozisyon bulan bir ekip görünümüne yavaş yavaş girmeye başlıyorlar. Elbette şu anki görüntü yeterli değil. Kayserispor’un ise bugün yapabileceği çok bir şeyi yoktu. Belki daha iyi olabilirdi ama karşısında çok iyi bir takım buldu. Kolay kolay üst sıralardan düşmezler.

Efsaneye saygı

2011-02-14T12:59:00.000+02:00

Ronaldo bizim kuşağın ilk fenomeniydi. Aklımın futbola ermeye başladığı yıllarda Barcelona'ya transfer olmuştu. Barça'da 49 maça çıkıp, 47 gol atmış bir adamdan bahsediyoruz. Bugün Messi'den bahsederken arkasından Xavi ve Iniesta'yı da muhabbete katarız. Ronaldo öyle değildi. Başlı başına bir yıldızdı o. Hayatını zindan eden o diz sakatlığı çok hırpaladı 'el fenomeno'yu. Aylar sonra oynaması muhtemel ilk maçı olan Inter-Lazio karşılaşması için ekran başına kurulmuştuk. Ronaldo ikinci yarıda oyuna girdi ve bir pozisyonda topla dans ederken yerde kaldı. Acı içinde kıvranıyordu. Sanırım o gün ekran başında sadece benim değil milyonların içine bir taş oturdu.
Dünya Kupaları da Ronaldo ile güzeldi. 1994 Amerika'da yedekteydi Brezilyalı. 1998 ve 2002 de muazzam futbol sergiledi. 2006'da ise sadece o değil, Brezilya takım olarak kötüydü. Zaten toplam 15 golle Dünya Kupaları'nın en golcü oyuncusu. 1998 finalinde hasta oynayamayacak denmesine karşın sahaya çıkması, topu yakalayamayacağını anlamasına rağmen Barthez'in üzerine gitmesi de tepki almıştır lakin o kadar kusur kadı kızında da var.
Kariyerinin hiç de azımsanmayacak bir bölümünü sakatlığının gölgesinde geçirmeseydi bugün Ronaldo hakkında çok daha uçuk şeyler yazıyor olurduk. Çünkü o gerçek bir yıldızdı. İzlediğim futbolcular arasında dar alanda en çabuk hareket eden isimdi. Koca göbeğine rağmen Real Madrid'de oynaması onun eşsiz yeteneği sayesindeydi. Adını Pele'nin, Maradona'nın yanına yazmamız gerekir.

Foto kariyer; Gary Neville

2011-02-10T21:01:00.000+02:00

1992- Manchester United genç takımı poster çekiminde. Gary Neville'ın yanı sıra başka kim var? David Beckham, Nick Butt ve Paul Scholes'u bir çırpıda saydığınızı duyar gibiyim. Bunların yanına Robbie Savage ve Simon Davies'i de ekleyelim.

1994- Amerika'da düzenlenen Dünya Kupasına katılamayan İngiltere kadroda revizyona gidiyor. Artık sağ bek Gary'in. Son dünya şampiyonu Brezilya ile Wembley'de karşılaşan 'Three Lions'un hazırlık maçından bir kare. Neville'ın Edmundo ile mücadelesi bir yana, arkada kaptan David Platt'i görmek yüzlerde tebessüm bırakıyor.

1995- Sırasıyla; Genç takım antrenörü Eric Harrison, Ryan Giggs, Nicky Butt, David Beckham, Gary Neville, Phil Neville, Paul Scholes, Terry Cooke. O sezon hem Premier League'i, hem de FA Cup'ı kazanıyor bu gençler.

1995- Liverpool ile oynanan maçtan bir kare. Schmeichel efsane bir kaleci olduğu kadar da arıza biridir. İşini çok ciddiye alır. Bir pozisyonda hata yapan Neville'a patlıyor. Kırmızılı ise Steve McManaman.

1996- Euro 96 İngiltere'de düzenlendi. Grupların ikinci maçında İngiltere, İskoçya ile karşılaşıyor. Britanya'nın beyaz tarafının 1-0 önde olduğu maçta dakikalar 77'yi gösterirken hakem Collina, İskoçlar lehine penaltı veriyor. McAllister penaltıyı Shearer'a nişanlarken top dönüyor ve Paul Gascoigne 'Breavheart'ın ağlarını sarsıyor.Sevincin hikâyesi ise çok ilginç. Gazza ve Sheringham, turnuva öncesi bir barda dişçi koltuğunda aşırı derecede sarhoş vaziyette uyurken gazeteciler tarafından fotoğraflanıyor. Yerden yere vurulan ikiliden Gascoigne, gol sevincini dişçi koltuğuna uzanır gibi uzanıp sevinirken Sheringham da tedaviye başlıyor. Çırak Neville da yardım ediyor.

1996- O dönemin Fenerbahçesi'nden bir tek Tuncay'a ısınamadım. Kader bu ya şu güzelim maçta kadraja giren de Tuncay olmuş. Manchester United, Old Trafford'da 40 yıl boyunca çıktığı Avrupa Kupası maçlarında mağlup olmamıştı. Fenerbahçe veni, vidi, vici yaptı. Maçın tek golü de Boliç'ten gelmişti.

1997- Efsane toplu fotolardan biri daha. Sol baştan sırayla; Eric Cantona, Nicy Butt, Ryan Giggs, David Beckham, Gary Neville, Roy Keane. Ortada oturan ise Phil Neville. Premier Leage şampiyonluğunu kutluyorlar.

1998- Fransa'da düzenlenen Dünya Kupasında David Beckham, Arjantin maçında jeneriklere giren o kırmızı kartı görüp soyunma odasına yollanıyor. Kalan dakikalarda insan üstü bir mücadele sergileyen topluluktan Gary Neville en yakın dostlarından biri olan Beckham'a böyle yan bakıyor.

1999- Efsanevi final ve Şampiyonlar Ligi şampiyonluğu. Muhteşem bir Manchester United izliyorduk o sene. Bayern Münih Mario Bassler'in frikikten attığı gol ile öne geçmiş ve uzun süre maçtaki üstünlüğünü sürdürmüştü. Bir mucize oldu oldu. Son dakikalarda atılan 2 gol ile Kırmızı Şeytanlar kupanın sahibiydiler. Nevill kardeşlerin ilk Şampiyonlar Ligi Kupası'ydı bu.

2000- Euro 2000'de İngiltere ilk maçında Portekize boyun eğiyor. İkinci maçta ezeli rakip Almanya ile karşılaşıyorlar. Shearer attığı golle İngilizleri öne geçirirken umutlar yeşeriyor. Maç sonu Neville böyle seviniyor fakat neye yarar. Adalılar son maçında Romanya'ya yenilip turnuvaya daha gruplarda veda ediyor.

2002- İstikrar âbidesi, Leverkusen ile yapılan Şampiyonlar Ligi maçında sakatlanıyor. Uzak Doğu'da yapılan Dünya Kupasını da evinde izlemek durunda kalıyor.

2003- Neville'ın attığı ender gollerden birisi. Manchester United forması ile sadece 7 gol atabildi Gary. Lakin Liechester maçında perdeyi açan bu golüyle arkada gözüken Forlan'a nazire yapmayı başardı. Şu an şüphesiz Dünya'nın en iyilerinden kabul edilen Uruguaylı, United formasıyla 2 yılda sadece 10 gol atmıştı.

2004- Euro 2004'te İngiltere Milli Takımı çeyrek finalde penaltılarla Portekiz'e elenirken Gary Neville, tüm maçlarda 90 dakika forma giydi.

2005- Kırmızı formadaki 'G' fazlalık gibi. Phil Everton'a gidiyor ve iki kardeşin yolları ayrılıyor. 2009'da oynanan bir lig maçında ise Nevillelar takımlarının kaptanları olarak seremoniye çıkıyorlar.

2006- Almanya'da düzenlenen Dünya Kupası Neville'ın son şampiyonasıydı. İngiltere çeyrek finalde karşılaştığı Portekiz'e aynı 2004'te olduğu gibi bir kez daha penaltılarla elenirken kaptan Gary bu şekilde yıkıldı.

2007- Gary Neville, Ryan Giggs ile 2007'de yedinci Premier Lig şampiyonluğunu yaşarken. Bundan sonra Gary 1 tane daha şampiyonluk gördü.

2010- Derbinin ateşi başka hangi futbolcuyu bu kadar sarabilir ki. Scholes, 90+3'te City of Manchester Stadium sâkinlerini sessizliğe gömünce Gary, 20 yıllık arkadaşını ateşli bir öpücükle tebrik etti.

Premier League: 1996, 1997, 1999, 2000, 2001, 2003, 2007, 2009

FA Cup: 1996, 1999, 2004

League Cup: 2006, 2010

Community Shield: 1996, 1997, 2008

Şampiyonlar Ligi: 1999

Intercontinantal Cup: 1999

Kulüpler Dünya Kupası: 2008

Iniesta hakimiyeti eline alıyor

2011-02-01T14:44:00.000+02:00

Birkaç yıl önceki Hollanda Milli Takımının reklamına benzer, güzel bir reklam olmuş.

Jakarta'da bir Figo

2011-01-31T18:47:00.000+02:00

Real Madrid, Endonezya kulübü Dua Kelinci ile 2 yıllık sponsorluk anlaşması yapmış. Real Madrid malzeme tedarik edip, reklamını yapacak haliyle. Buradaki çocukların yetiştirilmesi görevler arasında. Figo da Jakarta'ya giderek çocuklara idmana çıkmış.

En zor viraj

2011-01-31T14:32:00.002+02:00

Ligin Fenerbahçe açısından en önemli virajıydı Trabzonspor maçı. Sene başındaki "olmak yada olmamak" maçlarını kaybetmiştik. Üstelik yıllardır bu tarz maçları kazanmaya alışmış bir takım olarak. Zico ve Daum döneminde ise bu tarz maçları büyük çoğunluğunu kazanmıştık. Galibiyet, koltuğu sallantıda olan Aykut Kocaman için bir nefes alma maçından ötesinde "yürüyedur" maçı oldu.

Maçın çok da taktik ayrıntısına girmek istemiyorum. İlk yarıya harika başlayan bir Fenerbahçe vardı. Isıran, koparan, yılmayan, pozisyona giren, değerlendiren. Önceki maçlarda da bir çok kez pozisyon bulunmuş, hatta gol olarak kaydedilmişti ama sonrasında düşen direnç bazen kötü sonuç olarak tabelaya yansımıştı. Fenerbahçe bu derbide düşmedi. 90 dakika ayakta kalmayı başardı ki bence en önemli nokta buydu. Bir diğer önemli nokta da gol pozisyonunu mümkün olduğunca az vermemizdi. Antalyaspor karşılaşmasından sonra Trabzonspor'dan da gol yemedik. Çözülmesi gereken en önemli meseleyi çözüyor gibiyiz.

Bu tansiyonu yüksek maçta bireysel performanslar da sivrilen noktalardandı. Mehmet Topuz belki en iyi maçlarından birini oynadı. Ben Mehmet'in performansını garip buluyorum. Aslında kötü oynadığı futbol çok az. Fakat Kayserispor'daki gibi takımı sürükleyen bir yapısı yok. Hep iyi gibi. Takımla kendini bir türlü uyuşturamadığını, daha çok geri planda kaldığını düşünüyorum. Kim bilir belki bu maçla birlikte Kayserili Topuz'u görürüz. Diğer adı anılması gereken isimler, Niang, Alex, Gökhan Gönül'dü. Lugano da klasik ölüm kalım atmosferi ile vücut bulmuştu. Dia zaman zaman iyi işler yaparken bence Topuz'daki arka planda kalma görüntüsü onda da var.

Şenol Güneş'in işi aslında herkesten zor. Şu kadro bir başkasının elinde olsaydı patlaması çok muhtemeldi. Durup dururken arıza çıkaran Engin, yıllardır ne yapmaya çalıştığını anlamadığım Burak, memleketine habersiz giden Jaja, keza havaalanında yatan bir Teofilo gibi türlü türlü sıkıntılar takım iyi gittiği için bir şekilde geçiştirildi. Hücum hattındaki geniş rotasyon da bana göre rekabetten öte bencilliği çıkarabilecek bir noktaya ulaşma yolunda.

Haftaya zor bir deplasman var. Eğer bir havadan bahsediyorsak Manisaspor maçında da bu havayı ısıtmalı ve seri galibiyetlerle zirveye yürümeye devam etmeliyiz.

Akademi İstanbul Spor Gazeteciliği Sertifika Programı

2011-01-24T21:05:00.000+02:00

Son zamanlarda spor gazeteciliğine ilgi bir hayli artınca sertifika programı veren kurumlar da artmaya başladı. Akademi İstanbul da bir sertifika programı açmış. Detayları alttaki metinde ve kurumun internet sitesinde. İlgilenenlere duyurmuş olalım.

Spor Gazetecisi Olmak İstiyor musunuz?

Spor Gazeteciliği’nde deneyim sahibi olmak isteyenler… 1910 yılında beri kurulu olan ve üniversitelerin ön lisans programları ile eşdeğer eğitim veren Akademi İstanbul, Spor Gazeteciliği’nde deneyim sahibi olmak isteyenlere kapılarını açıyor.

Spor ve medya dünyasına ilgi duyanlar, iletişim alanında kendine güvenenler, spor gazeteciliğini öğrenmek isteyenler ya da halen medya alanında çalışan ve kendini bu alanda geliştirmek isteyenler için geliştirilmiş sertifika programı, kariyerinde 5 Dünya Kupası, 6 Avrupa Futbol Şampiyonası ve 2 Olimpiyat bulunan tecrübeli spor yazarı, gazeteci ve TV yorumcusu Kemal Belgin ve dünyanın en iyi 100 sayfa tasarımcısından biri olan tecrübeli gazeteci Cahit Özbay eşliğinde yapılacak dersler ile spor basınına yeni yetenekler kazandırmak amacında...

Birbirinden bağımsız her üç ayda bir yapılacak sertifika programı, 120 saatten oluşurken toplamda 12 hafta sürecek.

Sertifika Programı ilgili detaylı bilgiye ulaşmak isteyenler akademiistanbul .com adresini ziyaret ederek ulaşabilirler.

Cosmos geri dönüyor

2011-01-22T00:49:00.000+02:00

Amerikalılar şu pazarlama işini iyi kıvırıyorlar lakin futbola yaptıkları yatırımın karşılığını alamadıklarını düşünüyorum. Bu şekilde de almasınlar zaten. Futbol Amerikalılar'ın diğer sporları kadar eğlence içermez. Çok başka bir şey bu oyun. Evet içinde aşk, tutku, nefret, şu, bu bir sürü şey sayabilirsiniz. Bunlar Amerikan sporlarında da var. Dedim ya, işte futbol çok daha başka bir şey. İçinde tarih de var, coğrafya da.

Buonanotte Malaga'da

2011-01-21T19:07:00.000+02:00

Daha dün Ruslar sağa sola salça oluyorken artık piyasa Katarlılar'a kaldı. 2010 mayısında 25 milyon avro'ya Malaga'yı satın alan Şeyh Abdullah Bin Nassır El Thani, sezon başında Manuel Pellegrini'yi takımın başına teknik direktör yaparken, 17 milyon avro'luk da transfer harcaması yapmıştı. İlk yarıda istediği sonuçları alamayan tatil cennetinin takımı, devre arasındaki transfer dönemine fırtına gibi girdi. Baptista ve Demichelis transferleri ile ses getiren Malaga, bugün de Buonanotte'ye imza attırmış. 88 doğumlu yıldızı tanımayanınız yoktur. Geçen yıl yaşadığı talihsiz kazanın ardından zor da olsa toplanan süper bücür, Avrupa'da neler yapar bilinmez ama sanırım izlemekten keyif alacağız. Fiziki dezavantajını avantaja çevirirse sahada şiir yazmasına tanık oluruz gibime geliyor. River Plate bu transferden kasasına 4,5 milyon avro'yu cebine koymuş.

Roma 2-1 Lazio

2011-01-20T00:57:00.007+02:00

Ah ah nerede o eski derbiler denir ya Roma derbisi de öyle bir derbi olma yolunda. Pek çok kişinin farkında olmadığı, artık fazla umursanmayan bir derbi haline büründü maalesef. Güzel futbol seyretmek isteyenlerin ilgi odağında olmadığı kesin. Lakin biz ekran başındaydık. Merak edenlere maçı klavyemiz bastığınca yazalım;
Maç her Roma-Lazio karşılaşması gibi mücadeleci ve sert başladı. Müsabakanın hemen başında Adriano omzundan sakatlanınca tüm ilk yarı gezindi durdu. 18. dakikada Radu, Burdisso'nun suratını dağıtmaya yeltendi ama Arjantinli ucuz kurtuldu. Herhangi bir maç olsaydı büyük ihtimal kırmızı kartın çıkacağı tekmeyi hakem sarı kartla geçiştiriverdi. Totti'nin olmadığı sahada ise bu hereketin hesabını sormak tabi ki De Rossi'nin işiydi. Pozisyon sonrası Romen'e horozlanıp, biraz olsun hırpalamayı ihmal etmedi kaptan. Gol pozisyonunun kısır olduğu ilk yarıda, Lazio tek tük kontra ataklarla rakip kaleyi yoklarken Roma, pek kayda değecek pozisyona girmedi. Hatta Rıdvan Dilmen izlese maçı "Kalecinin kazağı ne renkti Güntekin" diye sormadan edemezdi.
İkinci yarıda Ranieri daha fazla Adriano eziyeti çektirmedi futbolseverlere. Vucinic ve Menez oyuna girerek Roma'yı daha etkin kıldı savaşta. 53. dakikada öyle bir penaltı pozisyonu oluştu ki, zihinlere hemen Real Madrid-Galatasaray maçındaki Raul'un ortasına Suat'ın eline çarpıp çalınan penaltı düdüğü düştü. Meşin yuvarlağı kalenin 9,15 metre uzaklığındaki noktaya koyan Borriello skoru 1-0'a getirdi. Çok değil, dakikalar 57'yi gösterirken de Romalı Juan, Zarate'yi ceza sahasında biçti. Net penaltı... Topun başına geçen Hernanes kaleciyi terse yatırarak durumu eşitledi. Mücadelenin coştuğu, kontrolün biraz olsun kaybolduğu dakikaları yaşarken 77'de Simplicio, Lazio defansının hatasını affetmedi ve tam bir golcü vuruşuyla tüm Lazio severleri çaresiz bıraktı. Kalan dakikalarda keyiften 4 köşe olduk. Lazio umarsızca bastırırken, Roma da Vucinic ve Menez'nin önderliğindeki kontra ataklarla kaleci Berni'yi oldukça rahatsız etti. Maçın belki de en güzel anı 83. dakikada yaşandı. Hernanes'in muhteşem aşırtma pasıyla defansın arkasına sarkan Floccari, enfes bir vole ile kaleyi yokladı ama top auta çıktı. Gol olsa şu an muhtelif yerlerde bol bol paylaşılacak bir pozisyondu.
Ayrıca Ömer Üründül'ü yerden yere vurma hassasiyeti gösteriyorsak, Roma taraftarını solcu yapan, Floccari'yi Flok-kori yapan Ercan Taner'i de es geçememek lazım. Selamlar Ercan Abi.

Not: Genelde İtalya'dan maç yazısı yazarken Tuttosport ve Corriere Dello Sport'ta bulunan grafiklerden faydalanıp buraya eklerdik fakat ikisinde de kupa için o güzel grafikli olay yok maalesef.

Maç öncesinde de dışarıda olaylar yaşanmış.

Cantona Kolektifi

2011-01-17T12:32:00.002+02:00

Cantona Kolektifi, futbolla ilgilenip mevcut futbol ortamından yola çıkarak, futbolun diliyle dünya düzeninden memnuniyetsizliğini dile getiren gönüllülerin bir araya gelmesiyle oluşmuş bir birlikteliktir.

Cantona Kolektifi’nin amacı;

Cantona’nın sembolik çatısı altında, sanat ve kültürün 21. yüzyıl kapitalist tüketim çılgınlığına kurban edilmeden herkesin ulaşabileceği şekilde yeniden üretilmesidir.

İngilizce, Fransızca ya da herhangi bir yabancı dil bilmeyen insanların bilgiye ulaşma hakkı olduğunu savunmak, kâr elde edilemeyeceği için çeviri yapmaya ve kitap basmaya yanaşmayan mevcut düzene inat insanların okuyabilmelerine aracı olmaktır.

Önceliğimiz futbol ikliminin değişmesine kendimizce katkıda bulunmak olacaktır. İnsanların renk kavgalarına tutuştuğu, oyunun bir sektör, oyuncuların birer gladyatör, statların birer arena, taraftarların ise sadece birer müşteri gibi algılandığı futbol dünyasında; eşitlikçi, adil, herkes için bir oyun yaratma çabasıdır Cantona Kolektifi.

Irkçılığın, ayrımcılığın, şiddetin yeşil sahaları da esir almaya başlamasının karşısında; futbolun insanları birleştirici, tüm ayrımları anlamsızlaştırıcı etkisini bu ülkeye de yansıtmak niyetindeyiz.

Yani futbolun bir ideoloji gibi algılandığı bir gezegende, halen bazılarının “Burası Türkiye yok öyle!” bağnazlığına karşı dünyaya hâlihazırda fazlasıyla eklemlenmiş futbol kültürümüzü(!) geliştirmek, okuyarak öğrenmek, bir arada durup dayanışmayla var olmak ve mevcut futbol ortamını değiştirebilmektir hedefimiz.

İnsanları ırk, dil, din, cinsiyet ayrımlarına göre değerlendirmeyen, futbolun afyon olarak kullanılmasının karşısında olan, başka bir futbol mümkün diyen herkesi bizimle birlikte bu çabanın bir parçası olmaya çağırıyoruz. Havaya bir avuç tohum savuruyoruz, bir gün rüzgârın bizden yana eseceğini ve o tohumların topraktan meyve vereceğini biliyoruz.

Ne de olsa Cantona üstadın söylediği gibi: “Martılar balıkçı teknesini kendilerine sardalya atılacağını zannettikleri için izlerler!”

http://cantonakolektifi.blogspot.com/

El Bombastico: Ayazma - Neurosport

2011-01-11T17:35:00.000+02:00

Gazoz Ligi fikstürü çekildiği anda iki tarafın ilk baktığı şey, birbirleriyle ne zaman oynayacakları oldu. Bu sebepten 8. haftanın önemi sonuçtan bağımsız olarak diğerlerinden farklıydı. Bu önem de son birkaç günde kendini ziyadesiyle gösterdi.

Öncelikle Bağış Erten'in haftasonundan başlayarak, normalde pek de sık kullanmadığı Twitter ortamında esip gürlemesi, sonrasında beklediğinin ötesinde gelen karşı ataklar, maçı bugüne kadar olduğundan çok ayrı bir havaya soktu. Özellikle Twitter kullanıcıları, Bal Porsukları'nın 2 gün boyunca sürdürdüğü kollektif PR çalışmasından haberdarlardır. Henüz haberdar olmayanlar ise Neurosport cephesindeki gelişmelerin kronolojisini, takımın resmi sitesinden takip edebilirler.

Pazar akşamından bu yana Neurosport'a gelen destekler hiç anımsanacak düzeyde değil. İlk olarak Mehmet Demirkol'un desteğini alan Neurosport, ilerleyen saatlerde bu kitleye Sine Büyüka, Burcu Esmersoy, Tuğba Dural, Ercan Taner, Irmak Kazuk, İbrahim Kutluay, Kaan Kural, Genco Boran, Murat Demiryas, Fuat Akdağ ve Efes Pilsen Basketbol Takımı'nın da

katılımıyla tahmin edilenin çok daha üzerinde bir desteğe sahip oldu. Son olarak gün içinde Banu Yelkovan, Uğur Vardan, Bener Onar ve Kanat Atkaya'dan gelen destek mesajları, zaten endişeye kapılmış olan Ayazma'nın, ne kadar büyük bir taşın altına girdiklerini farketmesini sağladı.

Günün önemli sürprizleri ise maçı Eurosport Türkiye'nin ve Sporx'in El Bombastico'yu haber yapmaları oldu. En enteresanını ise sona bıraktık tabi. İsmail Şenol ve Onur Erdem'in yoğun uğraşları, Efe Uysal ve Mert Aydın'a 1-0-2 stüdyosunda maçı yorumlattı. Uzmanların görüşü 0-0 biteceği yönünce ama uzmanlar da yanılır.

Bu akşam coşkuyu bizimle yaşamak isteyenler saat 23:00'de meşalelerini kapıp Fulya Şan Ökten Tesisleri'ne gelebilirler...

Let's go Honey Badgers!!!

Drawing Football

2011-01-05T20:04:00.000+02:00

Celtic Fan

2011-01-03T21:04:00.002+02:00

Hafta sonu oynanan ve Celtic'in 2-0 üstünlüğü ile biten Rangers-Celtic derbisinden bir kare.
Kalmadı artık o eski rekabet demek ne kadar geçerli tartışılır ama yukarıdaki Celtic taraftarı Ibrox'tan canlı çıkıyorsa rahatça şiddet yok diyebiliriz. Fotoğraftan da anlayabileceğimiz gibi taraftarın hâlâ derbiye bakış açısı belli.

foto; reuters

2010'un kazananları

2011-01-01T14:27:00.000+02:00

Keşke Kazım Kanat üstad yaşasaydı da karizması olmayan, hacı kıyafetleri ile Dünya Kupasına katılan Şenol Güneş'in nasıl başarılı olduğunu görseydi. Güney Kore çok şey katmış Şenol hocaya. Damarlarında asi Karadeniz kanı dolaşsa da o bunu pozitif kullanmayı çok iyi başarıyor. İnatçı ama uysal, heyecanlı ama mantıklı. Keşke Aykut Kocaman ile Şenol Güneş o son polemiği yaşamasalardı... Ertuğrul Sağlam ile ilgili aynı şeyleri söyleyemeyeceğim. Kötü teknik direktör diyemem elbette ama zamana ihtiyacı var. Daha fazla görmüş geçirmiş olması gerekiyor. Yılın bir diğer kazananı Bursaspor herşeyin en doğrusunu yaptı. Hatta o kadar güzel doğrular yaptılar ve rakipleri o kadar saçma yanlışlar yaptılar ki erken şampiyon oldular.. Türkiye'de 2010'un en büyük kazanları Bursaspor ve Şenol Güneş'ti.

Cruyff'un Barcelona'ya attığı temeller artık sadece Katalanlar'ı değil, İspanyollar'ı da ihya ediyor. İspanya 2008 yılına kadar her zaman favorilerden biri olarak gösterilirdi lakin 1964 yılında kazandığı Avrupa Şampiyonası dışında hiç kupa kazanamamıştı. Cruyff felsefesi ile hareket eden Barcelona, çıkan meyvelerini İspanya'ya sundu ve artık onlar da yenilmez bir armada oldular. Yanlış anlaşılmasın Del Bosque'yi hafife almıyorum. Ayrıca bir teknik direktörün ne yapması gerektiğini bilip sadece onu yapması da önemli bir özelliktir. Hem kaptan Casillas da onun bir ürünüdür. Kısacası futbolda 2010'un en büyük kazananı şüphesiz ki Dünya Kupası alan İspanya'ydı, futbolcu olarak da Iniesta. Final maçında attığı golden sonra Dani Jarque'yi anması onu gönüllerde çok farklı bir noktaya taşıdı.

Avrupa futbolunda ise Mourinho fırtınası esti. Az önce övdüğümüz temeli, bu yıl sadece o yenmeyi başardı. İtalya'da çifte kupa ve Şampiyonlar Ligi zaferinin yanına, bir de Real Madrid'in bol sıfırlı çekini kazanmak kolay birşey olmasa gerek. Harika bir teknik direktör olduğuna şüphe yok ama fazlasıyla ukala, kibirli, artist ve kavgacı. Tarzı bu diyerek geçiştirmemek gerek. Bence ciddi bir şekilde yardım alması gerekiyor. Birkaç yıl öncesine kadar hayran olduğum adam artık gözümde antipatik olmaya başladı.

2010 yılında İngiltere'de kazanan çifte kupalı Chelsea oldu. İki ay öncesine kadar muazzam işleyen çarklar birden bozuluverdi. Artık Ancelotti'nin akıbeti ne olur bilinmez ama en azından geçen yılın hatırına hakkını teslim edelim. Almanya'yı ikiye ayırmak gerekiyor. Pastanın büyük payı pek tabi ki Luis van Gaal'e gidiyor. Diğer payı da Jürgen Klopp'a.

2010'un kaybedenleri

2010-12-31T14:57:00.001+02:00

Koca seneyi yedik. Hakkında 2 kelam etmek gerekir diye düşünüyorum. Zira kazananları çok ve ilginç olduğu kadar kaybedenler de vardı bu yıl. Bugün kaybedenlerden girelim, yarın da kazananları ballandıra ballandıra yazarız.

Eh tabi ki Fenerbahçe'den başlamak lazım. 2006'da Denizli'de şampiyonluğu bırakmak açıkçası bana çok koymamıştı. "Elalemin ağzı torba değil ki büzesin" mantığıyla düşündüğüm de oldu. Lakin bu sefer son maçta kaçan şampiyonluk çok üzdü beni. Diğer kaybedenler ziyadesiyle teselli buldu ama gerçekten yaşanmadan bilinmeyen duygular bunlar. Hele ki 1996'da Trabzon'da ölümle sonuçlanan vak'alar akla getirilirse daha aklı selim düşünebiliriz. Sonuçta olan oldu ve yine işkembeden konuşan ulemalara nazire yaparcasına şampiyonluk kaybedildi. Gözler suçluyu aradı elbette. O kişi de Daum ilan edildi ve "sen kaybettin arkadaş" dediler. Daum hayranı değilim ama hakkını vermek lazım hocanın. Haziran ayında yaşananlar gerçek kaybedeni ortaya çıkardı. Kusura bakma Aziz Başkan!

Aslında Türk futbolunda bu yılı İstanbul büyükleri toptan kaybettiler. Yıllardır yapılan yanlış yatırımlar sonunda elde patladı ve futbolu bildiğini sanan yöneticilerin hayal kırıklıkları ile geçti. Anadolu takımlarının devrim yapıp yapmadıkları ayrı bir yazı konusudur ama ben devrim değil de daha doğru işler yaptıkları için bu noktalara geldiğini söyleyebilirim. Şüphesiz ki en yılın en büyük kaybedeni Galatasaray'dı.

Yerkürenin en büyük futbol organizasyonu olan Dünya Kupası'nı da bu yıl seyrettik. Çok büyük kaybedeni vardı. Öncelile kafadan kaybeden Fransa'dan başlayalım. İrlanda'yı elle attıkları golle zaten antipati toplayan Horozlar, futbol festivali süresince büyük madara oldular. Domenech kıyafetsizi zor olanı başardı desek yeridir. Fransa artık jenerasyon beklemiyor. Zamanında ektiği tohumlar yer yıl yeni çiçekler açıyor. Ancak büyük bir beceriksiz bu takımı başarısız yapabilirdi. Kaybedenlerin birinci sırasında Domenech var!
Grubundan çıkamayan bir diğer beceriksiz de İtalya idi. Onlar Fransa gibi değiller. 2006'da jenerasyon iyiydi, şampiyon oldular. Bu yıl jenerasyon da kötüydü, Lippi de kötüydü. 2006'dan sonra niye çomak soktular anlamak zor. Akdeniz ülkesi işte. İkinci kaybeden takım olarak İtalya!
İngiltere Milli Takımı'ndan ben de çok ümitliydim. Ezeli rakiplerine karşı kaybettiler. Capello kaybetti mi? Sanmıyorum... Sonuçta hala görevinin başında. Peki ya Maradona? Kaybetti demeye dilim varmıyor. Bu satırları yazmadan 2 saat içerisinde bir videosunu izledim, yemin ediyorum gözlerim yaşardı. Elbette milli takım hocalığı en çok ona yakışır ama 2006'daki Almanya gibi Klinsmann-Löw ortaklığı lazımdı onlara.

Kaybedenler kulübüne Liverpool'u da yazmalıyız. Bu sene ocağın müritleri çok üzüldü. Taraftar tepkisi, takım satıldı, satılacak, falan, filan derken bir başka Amerikalı'ya devredildi. Güzelim kulüp Yeni Kıtanın kodamanlarının elinde oyuncak oldu, ona yanarım. Hodgson da geldi ya, giden aranır oldu. Tabi 2010'da 2 kez kovulan Rafa Benitez'i anmamak olmaz. Rafa için blogda sallamışlığım çoktur ama esasında iyi adamdır. Tanısan seversin demeyeceğim elbette. Sağlam taktisyendir İspanyol. Bazen ne yapsanız olmuyor işte. Sanırım bir süre tatile çıkmak gerek. Sonuçta bir ömür boyu çalışmasanız önünüze bir tas çorba koyacak kadar para kazanmışlığınız var. İn bu soğuk havalarda güney yarımküreye, yap 1 aylık herşey dahil tatilini. Sonra gel memlekete sakin kafayla daha çok oku, araştır, fikir üret, seminere katıl, kendini geliştir, sonraki sezona bomba gibi gir (Ne kadar basit anlattım lan!).

İskoç ligine dönen İspanya'da kaybeden Real Madrid oldu. Eh burada da kaybedince bir kelle alıyorlar. Manuel Pellegrini'ye patladı kabak. Daha ne yapsın adamcağız. 96 puan toplamış, 102 gol atmış. Karşısındaki de boru değil, uzay takımı. Bir başka ligde de 106 gol atıp kaybeden var, Ajax. Joll'un takımı +86 averajla Twente'nin 2 katından daha fazla averaj elde etti ama neye yarar. Peki İtalya'da kimler kaybetti. Milan kaybetti, Juventus kaybetti, kaybetmeye alışkın Roma da kaybetti. Hatta bence şampiyon olan Inter de Mourinho'yu kaybederek bu listeye girer.

Fabregas hangisi?

2010-12-28T14:33:00.002+02:00

Cesc Fabregas bu fotoda 6 yaşında. Cesc'in hangisi olduğunu bilene benden bi ciklet :)

edit: 'Sorunlu golcü' bildi. Orta sıra, sağdan birinci. Postu atarken hediye olarak 'sulugöz' düşünmüştüm ama 'hadi ciklet olsun' dedim. Sorunlu golcüyü tebrik ederken yorumları erken yayınlayan Sencer'e de selam edelim. Geçen yıl da Bayern Münih fotosu koyup, ipucu olarak da 'bir fransız' diyerek yüzüne gözüne bulaştırmıştı :)